Vandaag mogen we eindelijk eens ons nieuwe appartement gaan bekijken: het is nog niet af, maar grotendeels wel. Ik keek er al letterlijk maanden naar uit, maar ik kan met moeite vijf meter strompelen, laat staan dat ik vier verdiepingen trappen op kan – de lift is nog niet opgeleverd.
De heren zijn dus alleen geweest, maar Bart heeft met mij gefacetimed en getoond wat er te zien was, en Wolf heeft een uitgebreid filmpje opgenomen.
Je ziet dus eerst de traphal waarlangs je binnenkomt, en dan de gang met eerst de grote slaapkamer, zonder balkon maar met plaats voor een dressing. Daarna komt de badkamer, met rechts nog voldoende plaats voor een infraroodcabine – een bad ga ik toch niet gebruiken wegens daar niet in en uit kunnen – en een ruime inloopdouche. Vervolgens is er eerst een zeer ruim toilet – ruimte voor een rolstoel dus – en dan de berging met links plaats voor wasmachine en droogkast.
En dan, ja, dan is er de woonkamer/keuken. Een ruime keuken met groot keukeneiland en veel kasten, en dan de gigantische living, met rechts een zalige glazen erker. De vloer is geen parket maar wel keramische steen met opdruk zodat het parket lijkt. De jongens gaan voldoende plaats hebben voor hun pooltafel, me dunkt.
In de tweede gang zijn er dan twee kleinere – de ene is écht wel klein – slaapkamers en de tweede badkamer met toilet en douche.
En dan, dan is er het terras, dat drie kanten omspant en vooral een groot stuk heeft aan de woonkamer.
Ik kijk er nu al zo hard naar uit om dat af te werken, en ik weet dat ik daar graag ga wonen. Maar eerst is het aan de jongens om er op kot te gaan. En hopelijk heb ik het nog lang niet nodig om uit dit huis weg te moeten.