Werfbezoek

Vandaag mogen we eindelijk eens ons nieuwe appartement gaan bekijken: het is nog niet af, maar grotendeels wel. Ik keek er al letterlijk maanden naar uit, maar ik kan met moeite vijf meter strompelen, laat staan dat ik vier verdiepingen trappen op kan – de lift is nog niet opgeleverd.

De heren zijn dus alleen geweest, maar Bart heeft met mij gefacetimed en getoond wat er te zien was, en Wolf heeft een uitgebreid filmpje opgenomen.

Je ziet dus eerst de traphal waarlangs je binnenkomt, en dan de gang met eerst de grote slaapkamer, zonder balkon maar met plaats voor een dressing. Daarna komt de badkamer, met rechts nog voldoende plaats voor een infraroodcabine – een bad ga ik toch niet gebruiken wegens daar niet in en uit kunnen – en een ruime inloopdouche. Vervolgens is er eerst een zeer ruim toilet – ruimte voor een rolstoel dus – en dan de berging met links plaats voor wasmachine en droogkast.

En dan, ja, dan is er de woonkamer/keuken. Een ruime keuken met groot keukeneiland en veel kasten, en dan de gigantische living, met rechts een zalige glazen erker. De vloer is geen parket maar wel keramische steen met opdruk zodat het parket lijkt. De jongens gaan voldoende plaats hebben voor hun pooltafel, me dunkt.

In de tweede gang zijn er dan twee kleinere – de ene is écht wel klein – slaapkamers en de tweede badkamer met toilet en douche.

En dan, dan is er het terras, dat drie kanten omspant en vooral een groot stuk heeft aan de woonkamer.

Ik kijk er nu al zo hard naar uit om dat af te werken, en ik weet dat ik daar graag ga wonen. Maar eerst is het aan de jongens om er op kot te gaan. En hopelijk heb ik het nog lang niet nodig om uit dit huis weg te moeten.

Een kijkje in het Lievepark

Het Lievepark, dat is waar wij ons nieuw appartement zullen hebben. Enfin, het staat er natuurlijk al, maar we kunnen het nog niet bekijken omdat de trap en de lift nog niet opgeleverd zijn en dus niet toegankelijk. De vloer ligt er nochtans al in, de muren zijn geplakt, ze zijn bezig met de keuken en de badkamer, blijkbaar.

Vandaag waren we wel uitgenodigd door Wyckaert om de omgeving en een van de appartementen al te bekijken, zodat we al een idee hebben van wat het zal zijn.

De drie blokken staan er en worden afgewerkt, aan de tuin zijn ze volop bezig, en ze zitten nog steeds op schema: het zou moeten opgeleverd worden tegen het einde van het jaar.

We keken rond en zagen in het appartement de vloeren die ook in het onze in de kamers zullen liggen, de afwerking van de balkons, de balustrades, het badkamerkastje dat ook in het onze zal staan maar dan in het zwart, enzovoort.

Heel veel konden we dus nog niet zien, en dus gingen we maar voor een wandeling in het kasteelpark naast de site. Daar ligt namelijk de art-deco villa Voortman die blijkbaar tot het Sint-Lucas ziekenhuis behoort. Die was vandaag ook open voor bezichtiging, en wat een villa! De tuin mag er ook zijn: een oude kasteeltuin met vijver en bankjes, beheerd door Stad Gent als een park. Binnenin is er de prachtige trap, de goederenlift, de parketvloeren…

Achter de blokken, als je via de crèche en zo loopt, kom je overigens via een zijpoortje binnen in de Tuin van Kina, rechtstreeks.

De locatie is top, nu het appartement zelf nog. Ik ben razend nieuwsgierig om het te zien, maar we moeten nog even wachten…

Het staat er bijna

Weet je nog, dat ik zei dat Bart en ik een appartement hebben gekocht? Wel, intussen zijn ze uiteraard volop aan het bouwen – het moet volgend jaar in november volledig af zijn – en ik moest even passeren. Ik heb wat foto’s genomen: onze verdieping staat er nog net niet, wel de vier eronder. De vijfde verdieping springt in wegens terrassen aan drie zijden. Een van de werkmannen passeerde net en wist me te vertellen dat over twee weken onze verdieping er ook zou staan in ruwbouw. Amai, stevig doorwerken, maar ik zie het volledig zitten.

Intussen hebben we de deuren laten verbreden naar 1 meter breed – rolstoeldoorgang, we zijn op alles voorbereid en in mijn geval is dat een reële mogelijkheid – en zijn ook alle lichtpunten bepaald. De stopcontacten is voor later, de volgende stap is het kiezen van een keuken en de badkamers. Blergh. Maar het gaat wel helemaal ons goesting zijn, dan. Alleen, onszelf kennende, zullen we wellicht niet toekomen met het voorziene budget voor keuken en sanitair. Ach ja, we zien wel. We zijn gewoon luxebeestjes.