Wat ruist er in het struikgewas?

Tijd om ook zelf een beetje de handen uit de mouwen te steken in de tuin: ik heb nu wel een mooie border, maar er staat niet echt veel in. Alhoewel, in de vroegere border staat het overvol. Dat kon ook niet anders: twee jaar geleden heb ik met mijn ouders een paar azalea’s japonica uitgegraven uit de tuin van mijn grootouders, als herinnering. Die zijn toen gewoon in de bestaande border gepleurd, om ze voorlopig toch érgens kwijt te geraken, maar alles stond er veel te dicht op elkaar. Daarnaast waren er ook nog de hortensia en vooral de magnolia die eerst vooraan stonden, en die de mannen met de graafmachine hadden uitgegraven en netjes opzij in de grond hadden gestoken, kwestie van ze te laten overleven.

Omdat mijn rug niet bepaald meewerkt in dit soort zaken, was het vooral Wolf die aan het werk werd gezet: putten graven, de planten uitgraven, en ze daarna netjes uitplanten. De magnolia werd aan het verlengde van het lange grasveld geplant, de japonica ergens halverwege, en de hortensia ter hoogte van de zandbak. De andere japonica’s, nota bene nog een verlovingscadeau van mijn oma, heb ik laten staan waar ze stonden, ze staan daar niet slecht. Op deze manier is er ademruimte gekomen. We zijn meteen ook een aantal zakken boomschors gaan halen, maar – zoals altijd – toch weer te weinig. Dat bijhalen zal voor de lente zijn, denk ik. Alles is intussen ook gewied, proper gezet, opgeruimd, en ook Kobe en Merel hebben keihard meegewerkt, al was het maar door alles op te vegen en proper te maken.

In elk geval ziet het er alweer helemaal anders uit. Nu nog wat siergrassen, bloemen en bollen, en we beginnen ergens te komen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *