Geplaatst op

Eigen appeltjes

De foto van de dag toonde het al: ons kleine appelboompje kreunt onder het gewicht van maar liefst 25 appels! Ik vind het zalig, maar heb ook medelijden met het arme boompje: het doet me denken aan een vers van Horatius: ‘Vides ut … nec iam sustineant onus silvae laborantes”.

Daarstraks was er een appeltje afgevallen, en ik heb dat dan maar, onder enig voorbehoud, gewassen en gesneden. Man, maar lekker! Echt zo’n zoet, stevig, sappig appeltje!

We gaan ze niet meteen allemaal plukken: Merel doet elke ochtend een appeltje in haar Skyr bij wijze van ontbijt, en plukt daar nu dus eentje van. Het heeft wel iets, zegt ze: zo ’s morgens buitenstappen, een appeltje plukken en dat dus meteen opeten. Verser kan het niet.

Ik kijk vol verwachting uit naar de komende jaren, want die boompjes zijn nu ocharme vier jaar oud en doen het dus prima. En nu staan er ook twee paulownia’s van twintig centimeter hoog, met hopelijk in de toekomst felpaarse bloemen.

Geplaatst op

Nieuw elan voor Bart in de tuin

Bart heeft het het laatste jaar zo druk gehad, dat het tuinwerk er bij inschoot. Ik snap dat volledig: als je een hele dag keihard hebt gewerkt, plof je daarna gewoon in de zetel en ga je niet nog rondpoteren in de tuin omdat het moet.

Ik had in het voorjaar de bloembakken voorzien van wat kleurrijke plantjes, ik had een basilicum en een munt geplant, en dat was dat. Ha ja, want ik mag absoluut niet in de tuin werken van mijn rugspecialist, en als ik het toch doe, merk ik meteen waarom hij het me verbiedt.

Maar nu is Bart plots weer in gang geschoten, en ik vind het zalig. Hij heeft de moestuinbakken voorzien van compost en wintergroenten, en algemeen wat opgeruimd.

Daarnaast is hij ook de bloembakken opnieuw beginnen vullen met herfstplantjes:

Waar het gras de droogte toch niet had overleefd, heeft hij opnieuw ingezaaid:

en uit een van zijn moestuinbakken zijn er nog wortels tevoorschijn gekomen van vorig jaar:

Zelf had ik al een wreed wijs plantje voor buiten op de tafel meegenomen. Geen idee wat het is, maar het zijn fijne kleine bloemetjes.

En ik hoor intussen dat hij nog dingen heeft besteld, onder andere een tweede boom voor in de tuin. Er staat nu een zeer enthousiaste krulwilg die heerlijk veel schaduw geeft in de zomer, en er komt nu nog een paulownia, blijkbaar de snelstgroeiende boom ter wereld, maar vooral: met prachtige paarse bloemen. Ik kijk er nu al naar uit!

Geplaatst op

Nieuwe tuinstoelen

Het was me beu: onze tuinstoelen, dat waren onze vroegere keukenstoelen, ooit wit, maar nu al lang niet meer. Op zich was dat het probleem niet: ze zijn proper, netjes afgewassen, maar ze zien er niet uit.

Alleen zijn ze gemaakt uit een kunststof die nu van die minieme schilfertjes en splintertjes loslaat, met het gevoel alsof je door een beest bent gestoken. Niet zo handig, als je er met je blote billen op zit, of ze gewoon vastneemt met je handen. Ik had ze nooit mogen schoonspuiten met de hogedrukreiniger…

Nu, ik had gisteren weer prijs, en mijn hand jeukte enorm. Genoeg dus: ik wat rondgekeken, en gezien dat ze in de Brico – op minder dan een kilometer van mijn deur – zo van die stoelen hadden die me wel aanstonden: stalen onderstel, gladde plastieken kuip die gemakkelijk afwast, en best betaalbaar. En dus staan er nu vier nieuwe deftige stoelen op ons terras.

Nu dat terras nog eens grondig afspuiten. Als het weer het eens toelaat.