Familiediner

Sinds de jaarlijkse obligate en stijve diners op kerstmis in Barts familie zijn weggevallen, is er een nieuwe traditie in het leven geroepen: elk jaar nodigt één van de kleinkinderen (we zijn amper met vier) de hele familie uit voor een aperitief bij hen thuis, en daarna gaan we ergens deftig eten op kosten van de ouders. Voor mij niet gelaten: veel aangenamer en beter qua timing.

Vandaag waren we dus uitgenodigd bij Christophe en Anne-Sophie, Barts neef, in Roosdaal. We hadden zelfs een officiële uitnodiging gekregen, en op dat kaartje stond 11.30u. Ik vond dat vrij vroeg, maar alla.

We waren stipt op tijd (de kerkklok sloeg net het half uur), en een vrij nerveuze en verbaasde Anne-Sophie deed open. Blijkbaar dachten zij dat het pas om half één was, in plaats van half twaalf, en waren ze nog lang niet klaar! Ze hebben een ronduit prachtig huis, met heel veel licht, veel plaats, een buitenzwembad, en een hele knappe open keuken. Alleen deed het me gigantisch veel deugd om te zien dat het ook bij hen niet gelekt en gesteven ligt, zoals mijn schoonmoeder altijd beweert, maar dat er nog kindersandalen in de living lagen, speelgoed van de hond, boekjes her en der, enfin, de standaard rommel in een huis met drie kinderen :-p Ik geef het toe, mijn dag was meteen goed!

Pas op, tegen dat de oudere generatie arriveerde, was ook alles netjes opgeruimd en zaten de aperitiefhapjes in de oven, maar toch 🙂

Daarna zijn we richting Gooik gereden, naar restaurant ‘De Verleiding’. Het interieur was niks speciaals, en we hadden de bovenverdieping voor ons alleen (altijd handig met vijf kinderen), maar het eten was ronduit subliem! Heel erg verzorgd, knap gepresenteerd, klassiek met een verrassende twist, en meer dan genoeg (=understatement).

Zoals bv. het aperitiefhapje:

aperitiefhapje

Zoals Bart later opmerkte: pas de omkadering aan, en dit kan een sterrenrestaurant worden. En gelukkig was er ook een tuin met groot grasveld aan, zodat de kinderen geregeld konden buitenspelen (of buitengegooid worden, als ze te druk werden).

Ik was moe bij het naar huis rijden (ik heb Bart laten rijden, en dat is al veelzeggend) maar ik had een hele fijne middag gehad. En jawel, binnenin glunderde ik nog steeds :-p

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *