Nieuwjaren in Ronse

Zag Nelly het vorige week nog niet zitten om mee te gaan op restaurant, nu was ze wel degelijk netjes opgekleed en klaar om in het restaurant van Triamant samen met ons te lunchen. Ze had de menu ook op voorhand besteld: paté als voorgerecht en een hertenstoofpotje met witloof en kroketjes. Een dessert hoefde niet, al had ze wel een digestief voorzien.

We aten namelijk taart op haar kamer, terwijl de nieuwjaarsbrieven werden voorgelezen en het nieuwjaarsgeld en/of cadeautjes werden uitgewisseld.

Merel kreeg zowaar een ticket om samen met Else en Liv naar Ketnet Musical te gaan, en ik wist dus niet dat dat kind zo hard kon glunderen…

Daarna ging Bart nog even nonkel Staf bezoeken en reed ik met de kinderen naar huis, maar eerst hebben we nog snel de cache opgepikt die achter Triamant ligt. Nog een chance dat ik Wolf mee had…

 

Kerstdag

Vanmorgen waren we allemaal op een redelijk uur op, gewassen, opgekleed en klaar. Bart reed al naar Ronse om er eerst nog bij zijn moeder langs te gaan, ik reed met de kinderen naar Zomergem om er mijn pa op te halen en ook naar Ronse te rijden.

We hadden er namelijk een restaurantreservering, Maison D., samen met Barts broer. Nelly zelf zag het niet zitten om mee te gaan, ze heeft nog te veel last van haar heup sinds ze recent weer gevallen is. Ons pa was meegevraagd, want anders zat hij toch alleen en hij genoot ervan. Lekker eten, fijn gezelschap: dik in orde.

Het eten was effectief ook zeer in orde, zij het een beetje traag. Allez, serieus traag. Het leverde ons om kwart na vier een telefoontje van Nelly op, waar we bleven. We gingen namelijk taart eten bij haar op het appartement, maar we gingen net nog maar aan het dessert beginnen.

Enfin, tegen vijf uur waren we bij haar om daar nog taart te eten, voor zover daar nog animo voor was: iedereen had eigenlijk al veel te veel gegeten. Ik heb dan maar wat taart meegenomen naar huis ^^.

Aansluitend reden we nog met zijn allen naar Huise om er hallo te zeggen bij nonkel Staf. Die zit daar nog wel eventjes, want zijn evenwicht is nog niet goed genoeg, en hij kan voorlopig ook nog niet voldoende stappen om terug naar huis te gaan.

Daarna klommen de kinderen allemaal bij Bart in de auto en reden ons pa en ik, via nog een fijn cacheke in Munte, terug naar Zomergem.

Lange, intensieve dag, maar wel een echte kerstdag. Zoals het hoort.

Kerstavond

Vorig jaar was het bij ons, dit jaar was het dus weer kerstavond bij Delphine en Jeroen, samen met ons pa.

Tegen zevenen stonden we bij hen, en zoals altijd zag het er weer schitterend uit. Delphine heeft echt flair van decoreren, het moet gezegd. We namen ook weer de standaard familiefoto’s.

En toen waren er cadeautjes, en hapjes, véél hapjes. En een voorgerecht met garnalen. En twee gigantische gevulde kalkoenen met een massa groenten en handgemaakte kroketten en peertjes, waarvan we er nog niet eens eentje hebben opgegeten. Ik vermoed dat ze nog wel een paar dagen kalkoen gaan eten ^^ Maar het was wél lekker! En uiteraard hadden we nog niet genoeg gegeten, waardoor er nog dessert was ook.

De kinderen speelden, wij kletsten, er waren cadeautjes, en ik genoot, net zoals ons pa. En mijn broer was zelfs genietelijk!

Ik kreeg van mijn metekindje een gigantische mand lekkernijen en van mijn lief een machtig wijs boek om zelf lekkernijen te maken. De geeky soort dan wel.

Tegen een uur lagen we in bed, in een poging om uit te buiken. Maar het was, naar traditie, een fijne avond!

Brunchke

Zoals elk jaar waren we ook dit jaar uitgenodigd voor Marnes verjaardagsfeestje. Ja, mijn metekindje wordt er ook al acht jaar!

Het  is prachtig om te zien hoe de drie nichtjes samenspelen, met tegenwoordig ook Bonne, het dochtertje van Sarahs zus, er ook nog bij. Ze maken dan samen filmpjes en giechelen zich dood!

De jongens zitten intussen samen computerspelletjes te spelen, en vooral Nand, die intussen in het derde studiejaar zit, kijkt enorm op naar Wolf. Ha ja, de grote, coole neef en al.

En intussen zitten “de grote mensen” beneden in de woonkamer gezellig te keuvelen, te eten, glazen te morsen en eigenlijk bijzonder aangenaam samen te zijn.

Die brunches bij mijn jongste broer: een aangename traditie, jawel.

 

Brussegem revisited

Een paar keer per jaar trekken we naar Brussegem, waar Barts broer woont. Het is een heel rustig dorpje, en zij wonen dan ook nog eens in een rustige straat, maar op een hoger niveau, letterlijk dan: ze hebben een steile oprit naar hun huis.
Vandaag was er Livs verjaardagsfeestje, maar dan wel zonder de jongens, want die hebben allebei examen morgen. Ikzelf had nog geen verbeterwerk en kon dus probleemloos mee. De jongens moeten het intussen zelf wel kunnen, zo zonder toezicht. Al hou ik mijn hart vast voor Kobes Frans…

Het feestje zelf was bijzonder gemoedelijk, met taart en koffie en veel gesprekken, zoals altijd. Oh, en cupcakes voor de kinderen om te versieren, iets wat ze nog altijd met veel plezier doen. Merel had er zelfs op gehoopt.

Allerheiligen

Het is een traditie dat we op Allerheiligen naar Ronse en Kruishoutem gaan om er de graven te bezoeken en te blijven eten bij Nelly. Nu, drie jaar geleden stond ze nog vrolijk zelf te koken in haar keuken, vandaag hadden we afgesproken op restaurant in Kruishoutem, alwaar we eigenlijk bijzonder gezellig en lekker hebben gegeten.

Daarna waaiden we even binnen om de hoek bij nonkel Staf, die nog steeds in het ziekenhuis ligt, en spraken we ook nog af op het kerkhof om Jerooms graf te bezoeken.

Jeroom, ik blijf u missen…

Dana Winner

Nee, ik ben absoluut geen fan geworden van Dana Winner, geloof me. Het is niet mijn stijl en dat zal het ook nooit zijn.

Maar.

Haar nieuwe single heeft een videoclip, en daar ben ik wél fan van. Want daarin danst mijn metekindje Marie-Julie. Negen jaar oud, en mega cute. Maar kijk gewoon zelf, en geef me dan gelijk, oké?