Precies echt
Het wordt altijd maar reëler en reëler, dat appartement van ons. Niet alleen staat de ruwbouw er, vandaag zijn we zowel keuken als badkamers/toiletten moeten gaan kiezen.
Ik voelde me nog steeds doodmoe, maar ik wilde Bart toch niet alleen laten kiezen. Ik bedoel maar: we komen heel goed overeen qua smaak, maar toch… Gelukkig bleek bij Ilwa – de keukenbouwer waarmee Wyckaert samenwerkt – ene Steve een bijzonder beminnelijk en vooral meedenkend persoon te zijn. Hij gaf ons een standaard voorbeeld, luisterde twee minuten en legde het voorbeeld opzij. Wyckaert heeft een budget voorzien van 10.000 euro voor die keuken, maar zeg nu zelf: een volledige keuken met kasten, schuiven, kookeiland, kookplaat, vaatwas, oven en koelkast voor die prijs? De toestellen alleen kosten meer dan dat, als je ze allemaal samen rekent… Enfin, we lieten ons eigenlijk niet beperken door de prijs en kozen onze goesting. Dat we grandioos over budget gingen zitten, daar had Bart op voorhand al rekening mee gehouden en dus extra budget voorzien. Nog een chance…
Steve luisterde, paste aan, deed suggesties, dacht mee, zocht oplossingen, en kwam uiteindelijk met een heel mooie – en dure – keuken.
Het is geen geheim dat ik veel van mijn blogposts na datum schrijf, en dus heb ik ook al de rendering. We hebben voor een zwarte keuken gekozen met een houtreliëf (maar niet de tekening) en witte oppervlakten met een kleine tekening in.
De vloer moeten we nog kiezen, maar het geeft wel een goed idee.
Bon, in de namiddag gingen we richting Desco, die in badkamers en sanitair doet. Daar hadden we een budget van 7000 euro, maar ook dat ging moeilijk worden, dachten we. We willen wel geen bad, dat scheelt. Maar bon, de wc’s waren prima zoals voorgesteld, net zoals het kleine lavabootje in het toilet, en de wastafelmeubels zoals vooropgesteld. Alleen was er in de kleine badkamer geen spiegelkast voorzien, alleen een spiegel, en gingen we voor mooiere kranen dan de standaard. De kleuren zijn een zeer donkerbruin houtlaminaat met wit, in de toon van de keuken dus, maar wel met twee grote laden.
En toen waren er de douches. In de kleine badkamer wordt het een gewone douche, maar door de plaatsing worden het schuifdeuren die in de hoek opengaan, iets duurder dus.
En de grote douche? Wel… Er was een douchebak van 1.20 m vooropgesteld, met een glazen zijwand en gewoon open aan de achterzijde, met een op de muur gemonteerde douchekranenset. Na een hoop rondgeloop – de verkoper hier was een pak minder behulpzaam: hij toonde enkel, dacht niet mee, probeerde niet echt oplossingsgericht te zijn – zijn we uitgekomen op een douchebak van 1.60 m, volledig met glas en dus een grote schuifdeur, met een ingewerkte douchekranenset. Boven budget? Ja dus, maar niet zo overdreven deze keer.
Alleen zit er nog geen grote badkamerkast in – die gaan we op maat moeten laten maken – en ook de infraroodcabine zit er nog niet bij. Daar gaan we ook gewoon mee wachten, denk ik: de plaats is voorzien, het stopcontact ook, maar de uitwerking is voor later, als we er ook echt wonen. Intussen hebben we gewoon een fijne grote badkamer.
365 – 21 oktober 2023 – keuken en badkamer kiezen
Pictionary
Ons witbord hier in de keuken wordt voor vanalles gebruikt: de veertiendaagse gezinskalender, het ophangen van alle mogelijke briefjes, het tekenen van skere kaarten van Europa om iets uit te leggen, het noteren van een telefoonnummer, dat soort onzin.
Soms wordt er ook pictionary op gespeeld, jawel. Merels twee vriendinnetjes kwamen spelen, hadden zich al geamuseerd met allerhande andere dingen die prepubermeisjes op hun kamers uitspoken, kwamen toen een vieruurtje halen en bleven hangen aan het bord. En mama, mama mocht dingen verzinnen om te tekenen, zoals jeansshortjes, springtouwen, mezenbollen…
Er zijn tranen gelachen met sommige tekeningen en sommige suggesties, en ik vond het zalig om vanuit mijn zetel – waar ik een poging deed om te werken – vast te stellen hoe hard ze konden giechelen.
Zo’n witbord in uw keuken, ik kan het alleen maar aanraden.
365 – 06 oktober 2021 – werkplek in de keuken
366 – 10 augustus 2020 – hittebestendig… of toch een beetje.
365 – 16 maart 2018 – keukenzicht
365 – 01 maart 2018 – huiswerk
Vooruitgang
Er is eindelijk weer schot in de zaak! Zichtbare vooruitgang dus, en dat was nodig, want gans die verbouwingen beginnen serieus op mijn zenuwen te werken. En dan bedoel ik niet de nieuwe bureau of de keukenvloer, want daarvan wisten we dat dat langer ging duren, dat was ook zo afgesproken. Maar de schilderwerken, die gingen vorige donderdag af zijn, ten laatste vrijdag. Intussen zijn we een week verder, en loopt er hier nog steeds een paar werkmannen rond. Daarvan krijg ik het op mijn heupen: beloof niks dat je niet kan waarmaken.
Soit, verbetering dus.
In de berging naast de keuken zijn er vorige vrijdag leggers en planken geïnstalleerd. Ik heb intussen nog een extra set gevraagd en gekregen, want ze mogen wat dichter op elkaar staan. In elk geval ziet het er goed uit. En is het een gerief.
Nu dus mogen we beginnen met alles uit de oude berging naar hier te halen (voorlopig toch) want die moet leeg zijn: daar komt een nieuwe deur, de oude deur wordt dichtgemetseld, en er komen gesloten kasten. Een deel van het gerief zal daar dus opnieuw naartoe mogen, zoals kaarsen, inpakpapier, vazen… Maar voorlopig wordt alles in de nieuwe berging gestouwd.
Intussen is ook de keuken zo goed als afgewerkt (behalve de vloer dus): alles is definitief geschilderd, de metaalplaten staan aan de zijkant en zijn al intensief gebruikt, en het ziet er eigenlijk wel goed uit.
Met gesloten berging, gesloten luik aan de pompsteen, en ledlicht aan:
Open berging (die intussen al redelijk vol staat) en licht uit.
Met het luik aan de pompsteen open, zodat we aan de stopcontacten en wat basisgerief kunnen. Ideaal voor als er volk komt: ge kunt alles wegsteken ^^
En nu dus met gesloten luik:
De ene witmetalen wand, waar Wolf al meteen de tafels voor Kobe heeft opgeschreven.
De andere wand zit momenteel nog even in het plastiek, maar ook dat komt goed. Eindelijk.
Intussen zijn ook de gordijnbakken geplaatst en geschilderd, en kan ik dit weekend mijn gordijnen terughangen. Kunnen de buren niet meer zwaaien als ze ’s avonds passeren.
Alleen het ene raamkozijn moet nog een laagje krijgen: dat was beschadigd door het vernieuwen van het glas. En dan zijn we er, geloof ik. Nog een week of vier wachten totdat de vloer droog genoeg is, en dan kan het definitief afgewerkt worden.
Boven, daar spreken we even niet over. Het gaat wel vooruit, maar het is nog allemaal veel te nat door al dat water dat we binnengekregen hebben. Er kan dus nog niks geschilderd worden. Intussen staat de sokkel voor de wasmachine er wel al, en is de plooideur geplaatst. Eigenlijk staat het min of meer schilderklaar, maar is de muur nog steeds kletsnat.
Kobes kamer is ook schilderklaar, en daar staat nonstop een bouwdroger te blazen. Hopelijk lukt het tegen eind volgende week om te schilderen, het vochtgehalte neemt gestaag af, gelukkig maar. Kobe kijkt ernaar uit om in zijn nieuwe kamer te zitten, en Wolf om eindelijk het rijk voor zich alleen te hebben, en alle rommel te kunnen opruimen. Alle speelgoed is namelijk uit de kasten hier beneden gehaald (die moesten ook leeg) en staat dus op hun kamer, zodat ze nog met moeite kunnen passeren.
Er komen nieuwe grote kasten bij, en dan zou er toch plaats genoeg moeten zijn. Hoop ik. En anders moeten ze maar gerief weggeven.
En avant!
D-Day. Of toch niet helemaal
Vandaag moest de keuken eigenlijk opgeleverd worden. U hoort het al aan mijn manier van stellen: het is niet helemaal gelukt.
Maar de houten wand is weg, en we kunnen de keuken min of meer een beetje gebruiken. Ha ja, want in de oude keuken is er momenteel geen verwarming meer (het was of de oude of de nieuwe met verwarming, niet allebei) en eten bij tien graden lijkt me nu niet zo gezellig.
Het had wat voeten in de aarde. Het zal nog behoorlijk wat voeten in de aarde hebben ook. De bedoeling was dat vandaag alles af was, behalve dan de vloer (de chape moet drogen, de staalplaten kunnen maar gelegd worden in januari) en het schilderwerk, want ook daar moet het plakwerk nog drogen. Maar de rest had af moeten zijn.
Maar bon, dit is wat het vandaag is geworden.
Eerst kwamen ze met de corian, voor zowel het kookeiland als de tafel zelf.
Het tafelblad dat onderaan trouwens in hout blijkt te zijn.
Omdat ze de wand zo lang mogelijk wilden laten staan om het stof te vermijden, moest Yarek er een gat in maken, zodat het tafelblad er door kon. Hilarisch zicht, vond ik.
Toen de wand weg ging, was er dus dit uitzicht:
Er is helaas nog een ganse resem dingen die niet in orde zijn:
– de corian moet nog volledig opgeschuurd en afgewerkt worden
– er is geen water
– de afvoeren zijn niet aangesloten – dat komt hopelijk morgen
– de oven bleek de verkeerde te zijn, met een deur naar rechts ipv links. Geen oven dus voorlopig
– de mannen van de toestellen, zijnde AST, hebben kweetniethoelang geprutst aan de koelkast, omdat er een plank onderaan zat die de deurtjes ondersteunde maar daar niet hoeft te zitten, dat was gewoon voor de installatie. Planner en schrijnwerker stonden er nota bene op te kijken. Ze hebben een dik uur verloren, denk ik. De vaatwas is dus nog niet verzet van de oude keuken naar de nieuwe, daar komen ze maandag voor terug. Grmbl.
– de stopcontacten werken, de lichten nog niet. Elektrieker komt morgen of maandag.
– de gordijnbakken zijn er niet. Hopelijk volgende week
– de dampkap is nog niet afgewerkt en werkt nog niet.
Poeh. We moeten dus wel eten in de nieuwe keuken (in de oude is ook de tafel verdwenen intussen), maar er is nog geen water, dus dat moeten we nog halen in de oude. En ik heb geen halve bladzijde verbeterd, ik zit hopeloos achter op de planning. En er liep dus vanalles mis, en mijn stresslevels zijn de moeite, vrees ik.
Enfin, het is nog een week voordat het bouwverlof is. Op hoop van zege.