Hectische dag

Het zijn weer zo van die weken he…

Vandaag had ik examen in de tweedes van 8.30 uur tot 12.00 uur. Om 11.00 uur startten mijn vijfdes met een examen tot 13.00 uur, om 13.15 uur was er een korte herdenking voor Vic, en om 13.30 uur begon de personeelsvergadering.

Eten heb ik ergens tussendoor gedaan, want ik had gelukkig wel toezichters bij mijn examen. Allez ja, ik heb die mensen laten vertrekken om half twaalf, want langer was niet nodig: ik kan echt wel 12 leerlingen zelf de baas. Een andere collega is dan heel even komen overnemen zodat ik mijn zachte kostje kon opwarmen. Ik krijg mijn mond nog steeds niet ver open, vandaar.

Na de personeelsvergadering volgde dan nog een vakgroepwerking, zodat het dik zes uur was tegen dat ik thuis was. Gelukkig was Bart intussen ook al thuis met mijn Wolfje.

Ik had nog net de tijd om heel even te liggen, pijnstillers te nemen, en tegen zeven uur zaten Wolf en ik in Mariakerke bij de infame broertjes voor een alweer zeer fijne sessie Dungeons and Dragons, gezellig buiten in de tuin.

Kan je geloven dat ik moe was, zo tegen een uur of elf?

Examens

Goh ja, ze zijn er weer, die examens. Allez ja, bijna. Maandag moeten ze allemaal gekopieerd en ingediend worden, en dus ben ik volop bezig. Ik zit zelfs bijzonder goed op schema: dat van de zesdes is al af, en daarnet ben ik naar ’t koor geweest, maar wilde ik nog verder doen daarna, en dus zijn mijn vijfdes ook gewoon klaar. Net geen middernacht, maar bon.

Het is wel een beetje vreemd: er is nu nog een week les, en dan heb ik de maandag de ganse dag examen, en dan op dinsdag in de namiddag nog les. De eerstes en tweedes beginnen namelijk pas op donderdag, en dus hebben die nog les.

Maar ’t schooljaar zit er dus zo goed als weer op. En miljaar, ik weet dat ik het elk jaar zeg, maar da’s weer zo rap gegaan zeg! Zelfs met zo lang thuis te zitten met die domme rug…

Laatste examens

Aangezien ik morgen onder het mes ga, hebben ze op school al mijn examens ervoor gelegd natuurlijk: dinsdag had ik nog les, woensdag en donderdag examen, vrijdag had ik normaal gezien toezicht maar zat ik bij Wolf, en dan gisteren en vandaag nog mondeling.

Ik had gehoopt van rond te geraken met al mijn verbeteringen tegen vanavond, maar helaas: vijf en zes zijn binnen, en de helft van de tweedes ook. De andere helft zal voor later zijn, maar daar heb ik nog wel tijd voor tot maandagavond, dat valt wel mee.

Poeh.

Dat het geen eenvoudige dagen zijn, momenteel.

Examens

Yup, ze beginnen wel heel dicht te komen, die examens. Vandaag zijn onze hogere jaren er namelijk al aan begonnen, donderdag is het aan één en twee. Ik moet nog een laatste examen afwerken, maar aangezien ik op maandag normaal enkel vijfdes en zesdes heb, hoef ik vandaag niet naar school. Maar best ook, want gisteren ben ik nog compleet geveld door een immense koppijn, en ben ik in de namiddag een paar uur in mijn bed gekropen.

Maar ja, het schooljaar is er weer aan voor de moeite. Morgen nog de laatste lessen in één en twee geven, en dat is dat. Poeh.

Examens opstellen

’t Is toch ook een werkje apart, dat opstellen van examens. Ge zijt daar gemakkelijk een paar uur mee kwijt: de vragen moeten evenwichtig zijn, zeer duidelijk, netjes verspreid over de cursus en het belang en tijd dat je aan dat specifieke stuk hebt gegeven, en in mijn geval ook heel netjes uitkomen qua punten.

Bij een mondeling is het nog erger: de leerlingen krijgen op voorhand de (meeste) vragen, die samen de hele cursus vormen. Op basis van die 50-of-zo vragen stel ik allemaal aparte vragenreeksen op, met elk een eigen tekstblad. Dat betekent dus telkens 25 aparte tekstbladen opstellen. Nu had ik die van vorig jaar wel, maar heb ik lichtjes andere stukken gegeven, zodat dat niet meer uitkomt. Daarnaast moest ik vanaf dit jaar ook echt alle niet-gekende woorden erbij zetten, zoals afgesproken in de vakgroep.

Ik ben wel een paar uur bezig geweest, deze week, ja. Temeer omdat ik dit weekend ga larpen, en de deadline voor het indienen van de mondelinge op maandag ligt.

Bezigheid, bezigheid.

And so it begins…

Ik had vandaag de hele dag klassenraad, Bart was op kantoor, en de kleintjes zaten op school. En Wolf? Tsja, Wolf was gewoon thuis. Enfin, hij had al voor de examens afgesproken met een paar klasgenoten om de stad in te trekken. Geen probleem voor mij: hij is zelfstandig en verstandig genoeg. Eerst was het plan om samen naar de Pizza Hut te gaan, maar uiteindelijk bleek hij pas om half één afgesproken te hebben bij Quinten, en dan om één uur aan ’t school met de rest. Ik had niet de laatste klassen van de voormiddag, zodat ik tijd genoeg had om naar huis te gaan en samen met hem te eten.
En daarna ging hij de fiets op, en reed ik met de auto ook terug naar school. Hij had tien euro gekregen, als extraatje om te spenderen, bovenop zijn zakgeld van tien euro per maand. En de uitdrukkelijke wens dat hij ten laatste om half zeven zou thuis zijn, en dat hij helm en fluovest zou dragen. In het donker met de fiets, ’t is niet alles.

Enfin, om half zes kwam hij thuis, slungelig als alleen een échte puber kan, en plofte in de zetel. Toen ik vroeg hoe het was geweest en wat hij gedaan had, haalde hij zijn schouders op: “Oh, we zijn naar de film geweest”. Mijn wenkbrauwen gingen prompt de hoogte in. “De film? Jullie gingen toch naar ’t stad? Enne, de film met de fiets???” Hij schoot in de lach: “Maar nee, mama, een van de jongens werd afgezet met de auto, en die mama stelde voor om naar de film te gaan, en we zijn met haar allemaal meegereden, tiens! En we hebben er een muts van Coca-Cola gekregen, en ik heb dus een drankje gekocht met mijn eigen geld, en dat geld van u gebruikt voor het ticket, en het was Assassin’s Creed, ge weet wel, van dat videospel, en ’t was wel wijs!”

Juist ja. “Enne, ge vondt niet dat ge mij dat moest laten weten, die verandering van plannen?” Verontwaardiging: “Maar ja, mama, ik wilde dat wel, maar mijne gsm verstuurt dat berichtje maar niet, kijk maar! Allez, nu juist precies wel, maar dat zal aan de wifi liggen!” Waarop ik fijntjes opmerkte dat hij misschien wel in de gaten kon houden hoeveel er op zijn gsm nog stond aan belwaarde, en dat dat eigenlijk zo’n beetje compleet op nul stond. Ik heb dan maar zijn gsmkaart opgeladen, en er verder het mijne van gedacht.

Hij wordt zo snel groot…

Examens

Jawel, de examens zijn eigenlijk al vorige week woensdag begonnen. Een en ander wil zeggen dat ik nu vooral bezig ben met verbeteren, en dus weinig tijd heb om te bloggen. Veel gebeurt er hier momenteel dan ook niet, tenzij u het wisselen van een rood inktbuisje even spannend vindt als ik.

Maar nog anderhalve week, en we zijn terug. Hoop ik.

*duikt terug de stapel papieren in*

Nog meer vriendschap

Zoals ik eergisteren al zei, zijn de examens voor mij hét moment bij uitstek om sociaal te doen. Een vaste afspraak is dan ook die met Gwen: elke examenperiode gaan we samen lunchen, in december voor mijn verjaardag, in juni voor de hare.

Eerst zouden we gaan ontbijten, maar zij werd gisteren plots opgeroepen om vandaag toezicht te gaan doen bij een examen. Tsja. Maar tegen een uur of elf bleek ze klaar te zijn, en konden we eigenlijk nog gaan lunchen. Tegen twaalven zaten we samen in de Fou d’O, aan de bar, genoeglijk te kletsen. Het blijft na al die jaren heerlijk om een dergelijke vriendin te hebben: we kennen elkaar intussen meer dan 25 jaar, kennen elkaar vooral ook door en door, zijn altijd goeie vrienden gebleven, en hebben dus geen geheimen voor elkaar. Of, zoals zij zei, we kunnen volledig onszelf zijn bij elkaar, en dat doet deugd. We hoeven eigenlijk ook niks uit te leggen aan elkaar: we hebben dezelfde job, kennen ook elkaars mannen bijzonder goed, we hebben elkaars kinderen zien opgroeien, kennen de ouders, grootouders, achtergronden, vrienden, kennissen, kleine kantjes, onnozeliteiten…

En dus genoten we van een alcoholvrij aperitief, de dagschotel, dronken nog een koffie, respectievelijk thee, taterden honderduit – tot toch wel groot jolijt van de barman die niet zo heel stiekem meeluisterde – deden van vakcoördinatie, en hadden een fantastische lunch.

IMG_0586

En keerden daarna allebei terug naar het kroost en de verbeteringen. Dat ook. BFFs, het zal wel zijn dat!