Geplaatst op

Punten!

Jawel, Wolfs punten zijn net binnengelopen, en wat een opluchting!

Hij had zes examens in tweede semester en hield zijn hart vast: bij de meeste was het erop of eronder, slechts bij een tweetal was hij er zeker van dat hij erdoor ging zijn. Na nieuwjaar had hij ook al zes examens gehad, waarvan er slechts drie door. Tsja, een eerste keer examens aan ’t unief, ik vond dat resultaat nog zo slecht niet, want je weet aan geen kanten wat je overkomt. Serieus.

Hij had dus al drie tweede zits, dat konden er veel meer worden. Groot was dan ook de opluchting toen bleek dat hij er maar eentje extra had: vijf van de zes erdoor! Toegegeven, hij zal er geen onderscheiding mee halen, maar dat hoeft ook niet. Op zijn twee projecten heeft hij goede cijfers, wat een knap resultaat oplevert, vond ik.

Toegegeven, drie van de vier zijn stevige kleppers, maar al bij al is dit dus echt wel haalbaar in tweede zit. Hij ziet het zitten, en wij zijn blij: hij heeft al aangetoond dat hij het kan, en nu hopen we dat hij vlotjes aan zijn tweede jaar kan beginnen. Dat zou mooi zijn…

Geplaatst op

Examens

Vandaag zijn effectief de examens voor de tweede en derde graad begonnen bij ons op school. Aangezien ik morgen geopereerd word, had ik gevraagd om mijn examens in vijf en zes vandaag te leggen: anders moest iemand anders ze afnemen, vragen beantwoorden en de examens tot bij mij krijgen. Dit was de ideale oplossing, en leerlingen vragen toch altijd om Latijn ofwel als eerste, ofwel na een weekend te krijgen, aangezien het blijkbaar toch een van hun zwaardere vakken is.

En mijn eerstes en tweedes dan? Die hebben sinds een paar jaar geen examen meer voor Latijn, tot grote spijt van onze vakgroep. Modules in het eerste jaar en basisopties in het tweede jaar hebben geen examen meer, zo besliste de directie. Tsja….

Maar deze keer kwam het me dus wel goed uit, ja. Alleen hoop ik dat het wat zal meevallen om die examens te verbeteren. Het zal in elk geval niet meer voor vandaag zijn, want ik heb zelfs het einde van mijn examens niet gehaald. De rug en de voet gecombineerd – ik loop veel te veel rond tijdens zo’n examentoezicht in de grote zaal, en ik moet telkens ook weer naar de tweede verdieping om te kijken of alles oké is met mijn pupil in de zorgklas – zorgden ervoor dat ik misselijk begon te worden. Je zag het duidelijk aan mij, zei Peggy, en die bood dan ook aan om mijn examens binnen te steken donderdag.

Nope, het is echt tijd dat die operatie er komt. En nu maar hopen dat het ook compleet opgelost is dan, zoals bij de linkervoet. Meh.

Geplaatst op

Examenopruim

Bart moet er elke keer weer mee lachen: de examens beginnen, ik moet beginnen verbeteren, en uiteraard moet ik net dan beginnen opruimen. Maar iets in mijn hoofd vindt dat ik enkel maar kan verbeteren aan een opgeruimd bureau. Duh, hoor ik u denken, aan dat bureau kan je niet eens zitten. Euh, ik zou perfect aan de livingtafel kunnen zitten?

Niet dus. En dus pakte ik onderstaande rommel aan…

… en had iets later het volgende. Daar kan ik dan tenminste mijn examens laten liggen zonder dat ze in de weg liggen. En het ziet er eindelijk ook weer deftig uit.

En nu die verbeteringen. Ugh.

Geplaatst op

Rustige examens

Awel, ik heb eigenlijk een zeer rustige examenperiode gehad, moet ik eerlijk zeggen.

Ik was, volgens de organiserende collega, wel de recordhouder qua aantal dagen aanwezigheid op school tijdens de examenperiode, maar dat vind ik helemaal niet erg, om eerlijk te zijn. Ik heb namelijk zo goed als geen verbeterwerk gehad, de namiddagen waren dus extra rustig.

Mijn eerstes hebben al een aantal jaar geen examens meer, sinds het invoeren van het modulesysteem een jaar of vijf geleden. Geen enkele ander module heeft examen, wij mogen het dus ook niet geven.
Dit jaar in december kwam de vakgroep Klassieke Talen plots tot de vaststelling via een dienstnota dat ook de tweedes geen examen Latijn meer hebben. Quid? Ha ja, onderwijsvernieuwing en dus basisopties in het tweede jaar. En aangezien de andere twee basisopties geen examens hebben, mag ook Latijn geen examen meer geven. We hebben formeel bezwaar aangetekend, maar helaas.

Dus blijven enkel mijn vijfdes en zesdes over, en die hebben mondeling op het einde van het jaar. Ik steek behoorlijk wat tijd in het afnemen van die mondelinge examens, maar ze werken wel prima tegen mijn standaard procrastinatie: ik kan ze namelijk niet ontlopen. En dus moest ik enkel nog niet-behandelde teksten verbeteren, iets wat eigenlijk vrij vlot gaat, als ik er eenmaal aan begonnen ben en deftig kan doorwerken.

Wat betekent dat ik dus een zeer relaxte periode achter de rug heb en ruim op tijd ben met mijn punten en zo.

Ware het niet dat het pedagogisch meer verantwoord is om examens af te nemen in het tweede, ik zou me er wel kunnen bij neerleggen hoor.

Mja.

Op naar de deliberaties morgen. Ugh.