Merel speelde mama, en had dan ook maar mijn vestje aangedaan…
Rozen
Tradities zijn er om in ere te houden: 39, 40, 41… De traditie om mijn beste vriendin op haar verjaardag rozen te schenken, gaat al veel langer terug, tot onze achttiende verjaardag zelfs. Hier en daar is er wel eens een jaartje van tussen gevallen, wegens omstandigheden, maar ik probeer er toch elke keer weer aan te denken.
Morgen wordt ze er 42, en dus nodigde ze me uit om vanavond bij haar langs te gaan voor een glas en een babbel. Gewoon wij twee (Bart was ook uitgenodigd maar zit in New York). Ik reken haar eigenlijk nog altijd als mijn beste vriendin, maar ik zie haar veel te weinig. Toen we samen in bevallingsverlof waren, zagen we elkaar wekelijks. Daarna kwam het werk en het gezin (zij heeft er vier, ik drie, en onze dochters schelen amper tien dagen) er weer grandioos tussen. We geven allebei Latijn, hebben allebei een drukke echtgenoot, en begrijpen elkaar dus volkomen.
Maar toen ik zag dat het van 17 juli geleden was dat we elkaar gezien hadden, schrok ik toch. En dus keek ik – terecht- enorm uit naar vanavond.
Tweeënveertig rozen dus. Ik reed vanmiddag langs de Lidl, waar ze altijd rozen hebben van toch wel vrij goede kwaliteit, en voor een mooie prijs (over de herkomst kan ik niks zeggen want het staat niet vermeld). Ik verschoot dan ook toen de prijs nog een stuk lager lag dan anders, wellicht omdat het zaterdagnamiddag was, en ze die bloemen toch niet konden houden tot de maandag.
Soit, ik heb vijf pakjes prachtige langstelige rozen gekocht in geel, oranje en wit, voor amper anderhalve euro per pak. Voor zeveneneenhalve euro had ik dus dit prachtige boeket van 42 rozen, met nog een aantal losse in een vaasje.
Twee waren afgebroken, maar die kan je dan in lange smalle vaasjes zetten, zoals dit:
En voor een euro had ik ook nog een pakje mee van vijftien kortstelige roosjes, van die mooie gevlamde.
Zeg nu zelf…
365 – 15 juni
Gisteren erop gelegd: vier lagen: drie kleurlagen (want het dekte niet genoeg) en een toplaag. Benieuwd hoelang het zal blijven.
EDIT: ik ga het vandaag 23/06 eraf halen, omdat ik met een millimeter uitgroei zit. Want de nagellak zelf, die is eigenlijk nog steeds perfect in orde. Chapeau!
Budgettering
Dat we gaan verbouwen, dat wist u onderhand al, vermoed ik.
Dat we intussen al vrij ver zitten in de planning, wellicht ook. Er komen nog steeds kleine wijzigingen, maar de grote lijnen staan echt wel vast.
En dus stonden gisteren de architecte en de projectplanner hier nog eens, maar met de budgettering.
Slik.
We wisten dat het veel ging zijn, maar toch. Het zijn natuurlijk wel ingrijpende veranderingen: een regenwaterput, een nieuwe keuken en berging in een bijgebouwd stuk, en daarboven een nieuwe slaapkamer en nieuwe badkamer, met een plat dak. Met dus overal nieuwe en hoogwaardige ramen, afzuiging, alles erop en eraan.
Maar toch. De offerte-aanvragen zijn er, sommige offertes zijn binnen, en nu zal het een kwestie van sleutelen worden om die prijzen nog wat naar beneden te krijgen. En een stevig gesprek met de bank voor een lening, en het spaargeld aanspreken. Maar het zal het me zó waard zijn…
365 – 14 juni
Salade met garnalen
Aangezien het haalbaar weer is – ik ben zelfs met de moto naar Eeklo, naar de oogarts gereden – is het ook slaatjesweer. Normaal gezien wil ik ’s middags iets warms eten, maar als het niet koud is buiten, kan een salade me ook enorm smaken. En het grote voordeel is dat je een enorm bord kan maken voor bijzonder weinig punten.
Neem nu deze: een stevige bodem van gewone groene bladsla, en daarop dan stukjes rauwe champignons, radijs, kerstomaat, witloof, aardbei, en druiven. Ja, ik eet graag fruit in een salade, ik hou wel van dat zoete. Daarmee heb je dus eigenlijk geen calorieën binnen, want je lichaam verbruikt evenveel calorieën bij het verteren als je binnen hebt. Ik heb er dan nog een handjevol garnalen bij gedaan, en een goeie scheut honing-mosterddressing. Geloof me, ik had meer dan genoeg gegeten, en het heeft me bijzonder gesmaakt.
Weight Watchers: drie punten.
365 – 13 juni
Olijfolie
Zaterdag moest Bart een halve dag weg voor Bryo, een initiatief om startende ondernemers te ondersteunen.
Hij kwam thuis met een speciale set olijfolie, die hij als cadeau had gekregen: een fles om mee te koken, eentje om slaatjes en dergelijke te dresseren, en eentje als puur ‘dopmiddel’, om dus brood in te doppen en zo, zoals je vaak op restaurants ziet.
Waarom olijfolie? Ik heb het ooit hier al eens geschreven, en vooral ook hier, maar ik wil het met plezier nog even herhalen: je doet hem geen plezier met een onpersoonlijke fles wijn, maar wel met iets voor vrouw en kinderen, want die moeten hem per slot van rekening weer eens missen.
Als je hier al even meeleest en mijn recepten bekijkt, zie je inderdaad dat ik altijd olijfolie gebruik, en eigenlijk nooit boter of zo. En dus ja, dat geschenk is zeer geapprecieerd. Thx, mensen van Bryo!
365 – 12 juni
Ofte de dag dat Kobes verjaardagsuitnodigingen gemaakt werden en ik dus deze foto nodig had. Zijn feestje is op 29 juni, ook al een maand voor zijn échte verjaardag. De kroon was van gisteren.
Pastasalade
Zaterdag had ik geen zin om uitgebreid te koken (Bart was weg voor het werk), en keek ik dus eens in de ijskast wat ik nog zoal liggen hadden. Veel groenten, zoals gewoonlijk. Omdat het eindelijk warm ging worden, dacht ik: een koude pastasalade, ideaal!
Ik heb in een sauteerpan ajuin, rode, gele en groene paprika en champignons even aangestoofd, en daarna laten afkoelen. Intussen heb ik ook spirelli beetgaar gekookt en stevig gespoeld met koud water, zodat ook die koud waren. In een grote kom heb ik dan alles gemengd, met een doosje tonijn (in eigen nat), een grote poot garnalen, Italiaanse kruiden, wat light mayonaise, een potje yoghurt, halve kerstomaatjes, een in stukjes gesneden nectarine, een doosje ananasstukjes, en peper en zout. Succes bij de kinderen gegarandeerd!
Alleen had ik nog zodanig veel over, dat ik meteen nog twee dozen heb meegegeven aan een maat die nog moest passeren. En ook hij bevestigde dat zijn kinderen er toch wel enthousiast over waren.
Score!