Geplaatst op

Elanor

Het was al veel te lang geleden, vond ik, dat ik de mensen van Elanor, het Vlaamse Tolkiengenootschap, nog had gezien. Ik ben daar al sinds jaar en dag lid van, was tot voor een paar jaar ook vrij actief als bard (voorlezen, vertellen en zingen), maar vorig jaar was het echt allemaal te druk. Geen ledendag, geen F.A.C.T.S. toen. Vorige jaren (2009, 2010) was ik trouw op post, en deden we ook samen iets qua voorstelling.

En dus vandaag opnieuw. Er was de Tolkienkwis, er was de obligate barbecue, er was harpmuziek, en er was vooral ook gezellig geklets. Ha ja, als je elkaar al zo lang kent en zo weinig ziet, is dat logisch, nee?

Elanor

elanor2

Eigenlijk hebben we deze keer weinig over Tolkien zelf gepraat, eerder over kostuums (we hebben dan ook een officiële kostumière in het gezelschap, die onder andere de kledij van The White Queen heeft gedaan), over praktische zaken zoals F.A.C.T.S. waar we uiteraard opnieuw staan, over Behekst Diksmuide, enfin, over vanalles eigenlijk.

Mocht u zin hebben om even kennis te maken, kom dan gerust kijken in onze facebookgroep, of op de website. Meer volk is altijd welkom, en des te gezelliger. En kom anders gerust een praatje slaan op F.A.C.T.S., ik zal daar zowat de hele tijd zijn, denk ik.

Geplaatst op

365 – 7 september

365-250

Als ge opstaat en aan uw bureau ganse plukken kattenhaar vindt, maakt ge toch bij uzelf de bedenking dat een kattenluik met chip misschien toch geen slecht idee was geweest…

Geplaatst op

De loopgraven zijn weg!

Ik had er al een paar keer naar gevraagd, hoe het nu zat met die loopgraven, en wanneer ze gingen dicht zijn, maar blijkbaar was er iets met aansluitingen die niet logisch waren, en met een bijkomende buis. Vandaag zijn ze buiten eerst nog wat extra beginnen graven. Met de schop, in dit weer. Die mannen zijn bijna uit hun kleren gezweet, maar bon.

loopgraaf1

loopgraaf2

En daarna hebben ze zich met evenveel ijver gestort op het dichtgooien van de putten. Ik vind het zalig: geen loopgraven en massa’s aarde meer (enfin ja) maar gewoon van de voordeur naar het restant van de tuin kunnen wandelen.

loopgraaf3

Van de regenput is enkel nog het deksel te zien.

loopgraaf4

loopgraaf5

De twee jongsten hebben zich prompt op de zandbak gestort, terwijl Wolf naar de scouts was. Een dezer zet ik de tuin weer een beetje op orde.

loopgraaf6

Geplaatst op

Gitaarles

Gisteren zijn Wolf en ik al even tot bij de gitaarlerares gegaan met mijn twee oude gitaren. Enfin, een oude gitaar van mijn vader, en mijn gitaar van vroeger, die ook al zowat de halve wereld heeft gezien. Beide gitaren hebben de nodige blutsen en builen, en eigenlijk ook barsten. De juf kon zich wel vinden in de gitaren, op voorwaarde dat ze hersteld werden, en gaf me het adres van een gitarenmaker/hersteller in Sint-Amandsberg.

Omdat ik niet graag half werk doe, trok ik vandaag al naar de luthier. Die keek even na wat er mis was, en schudde het hoofd: de herstellingen zouden meer kosten dan wat de gitaren nog waard waren. Helaas.

Nu had ik op zijn site (ha ja, altijd eerst even checken waar je naartoe gaat) gezien dat hij starterspakketten aanbood: een nieuwe gitaar, een stevige gitaarzak met rugriemen, een voetsteuntje, een pupiter, een stembakje voor aan de hals en een staander om de gitaar in te zetten, voor 290 euro. Ik had eigenlijk alles nodig, want stemmen doe ik op het gehoor (als violist heb ik daar geen problemen mee), mijn oude gitaarzak was versleten, net zoals mijn pupiter, en de rest heb ik nooit gebruikt.

Tsja. Ik heb dus meteen veel geld uitgegeven, maar nu heeft Wolf tenminste alles wat hij nodig heeft, en niet de oude brol van zijn mama. En geloof me: hij blonk van contentement!

Geplaatst op

Blaarmeersen

Wat doet een mens op een meer dan stralende, bijna tropisch warme woensdagnamiddag in het begin van het schooljaar?

Juist, zijn dochter van twee in bed steken, want die was doodop.

Edoch, na drieënhalf uur vond ik dat ze toch wakker mocht worden. Ik smeerde een stapel boterhammen, propte zwemhanddoeken en rugbygerief in een grote tas, propte de kinderen in de auto, en reed naar de Blaarmeersen. Ha ja, want om zes uur hadden de jongens rugbytraining, en zo konden ze eerst nog een uurtje zwemmen. Ik moet het toegeven: het was zàlig in het water. En er waren wel meer mensen die daar zo over dachten, konden we vaststellen.

strand01

strand02

strand03

De kinderen genoten: de jongens speelden haai, en Merel en ik waren de haaienvangers. Gejoel en gespatter gegarandeerd. In die mate zelfs, dat we de tijd uit het oog verloren, en de jongens een half uur te laat waren op training. Ach ja…

strand04

strand05

Merel en ik aten rustig onze boterhammetjes op op het grasveld, kleedden ons ook aan, en wandelden naar het trainingsveld, nog net op tijd om de jongens nog eventjes aan het werk te zien.

strand06

strand07

Rugby: ’t is een wijze sport, dat ik het u zeg!

Geplaatst op

Afbreken om dan weer op te bouwen, zeker?

De ergste loopgraven in de tuin waren alweer opgevuld, aka. de fundamenten waren gegoten vorige week donderdag. Tot mijn grote verbazing begonnen de werkmannen vrijdag zowaar stenen aan te slepen. En jawel, er werd gewoonweg gebouwd, of wat?

Vrijdagavond stond er al dit:

muur01

muur02

Toen ik maandag met de kinderen van school kwam, stond er al dit:

muur03

muur04

muur05

Deze morgen vroegen ze dan beleefd of ik de hoek van de keuken wilde leegmaken, want ze gingen het zijvenstertje en een deel van het andere venster dichtmetselen, tot waar de toekomstige deur moet komen. Logisch, of ze kunnen niet verder.

muur06

muur07

muur08

Op die manier zou de keuken bruikbaar moeten blijven tot begin november. Een beetje koud, vermoed ik, maar bon.

En als u me nu wilt excuseren, ik ga de laag wit stof uit de keuken gaan afkuisen en wegdweilen. Al een chance dat ze de deur naar de woonkamer netjes hadden afgeplakt!