X-it: optreden met eerste eigen nummer

Was ik er de vorige keer niet bij, vandaag gingen we met de hele familie (+ annexen) naar het optreden van Kobe en zijn groep X-it kijken. Ze speelden een uur tijdens de lunch op Hoeve Lootens, hier in Wondelgem centrum. Ik nam zelfs ons pa mee, en ook Arwen was afgekomen met haar zussen, net zoals de halve scouts.

Ik zal misschien bevooroordeeld zijn, maar ik vond hen echt wel goed, ja. Ze speelden de zachtere covers en Anna zingt echt wel goed. Alec moet daar nog iets meer bij durven, maar instrumentbeheersing hebben ze echt wel. Nu alleen nog vaker optreden dat ze zelfzekerder worden, en repeteren. Kobe stond te blinken met zijn nieuwe basgitaar, maar ook de oude was mee, want ze spelen één nummer in een andere stemming en dat scheelt wel een hoop werk. Uiteraard is er nog veel ruimte voor verbetering, maar dit is amper hun derde optreden, ze spelen nog maar sinds september vorig jaar. En dan vind ik dit best wel oké, ja.

En jawel, ook een eerste eigen nummer. Over de titel zijn ze er nog niet uit, dus voorlopig maar titelloos. Maar – vond ik – met een sterke referentie aan The Cure, qua gitaarsound en zo. Knap!

En als bisnummer nam Anna de bas van Kobe over en ging hij – een goeie meter weliswaar – achter de microfoon staan, voor een stevig punknummer. Gelukkig had hij zijn publiek gewaarschuwd, maar dan nog.

Ons pa zijn oordeel: “Ah zo een gebries!” Maar Kobe genoot er intens van, en daar draait het toch om.

En toen was het tijd om thuis iets te gaan eten, lekker rustig.

Meikermis

Ik heb het niet met kermissen: te luid, te druk, niet mijn ding.

Maar net zoals vorig jaar stond Max ook nu in de Catharinakerk, deze keer niet met eigen werk, wel als curator voor acht anderen. En wie ben ik dan om niet heel even de fiets te nemen en te gaan kijken? Maar eerst stopte ik bij de tuin van WZC De Liberteyt, waar het grootste deel van de kermis steevast doorgaat, er gezellige kraampjes staan, muziek wordt gespeeld, het Kliekske volksdanst, dat soort dingen. En waar dus ook een grote stand stond met protest tegen de plannen van de Stad Gent om in diezelfde mooie voortuin extra sociale woningen te bouwen. Er staat er hier in Wondelgem een aantal leeg, omdat ze op renovatie wachten. Waarom dan die voortuin ook nog eens volbouwen? Allez, ik heb er toch een hele mooie azalea gekocht als steunbetuiging.

Ik liep rond, kocht verder voor een keertje niks – er stonden weer tal van juwelen en dergelijke – en ging uiteindelijk lekker kletsen met Max, want dat kon wel.

Kermissen, het zal nooit mijn ding zijn, maar zo eventjes rondlopen? Moet kunnen.

Zomertruitje 13

Ja ik weet het, het wordt saai, maar ik sla ze vooral ook voor mezelf op. Dit is dus exemplaar nr. 13, het zevende voor Peggy, in het lichte zwarte katoen.

Even sociaal doen

Enkele jaren geleden ging ik regelmatig met de collega’s op vrijdag na school nog eentje drinken bij Den Boer, het café met vooral het grote terras vlakbij de school. Dit jaar, en vorig jaar, heb ik geen les op vrijdagnamiddag, en nee, ik ga dan niet speciaal nog eens terugkomen om een glas te gaan drinken, zo ben ik niet.

Morgen is het een feestdag en dus werd vandaag de week afgesloten met een glas bij Den Boer, en aangezien ik op donderdag wél les heb in de namiddag, kwam dat eigenlijk best goed uit. Ik had ook geen verplichtingen, het was stralend weer, en het waren fijne collega’s.

Maar blijkbaar waren sommigen onder hen verbaasd dat ik mee was, en vooral: toen ik hier thuis dat vertelde, kreeg ik zowel van Bart als van Merel – apart, ze hadden elkaar niet gehoord – een aanmoedigend woordje, als in “Goed zo!” Euh… Ik weet dat ik niet sociaal ben, maar dat het zo erg was?

Enfin, misschien, als ik volgend jaar op vrijdag weer les heb in de namiddag, dat ik weer mee ga. Misschien. Ik vond het in elk geval bijzonder gezellig zitten.

Generieke-doorstroomcompetentiesverdedigingsjurering

Dat dus. Sinds twee jaar heten de onderzoekscompetenties eigenlijk generieke doorstroomcompetenties. Lees: de leerlingen moeten weten hoe ze in het hoger onderwijs aan een project of paper moeten beginnen, welke fases ze moeten doorlopen en hoe ze dat dan ook moeten presenteren voor een lekenpubliek in een beperkte tijd. Een niet-vakgebonden vaardigheid voor als ze richting hoger onderwijs gaan, ofte een generieke doorstroomcompetentie dus.

Dit jaar had ik dus maar één leerling die voor Latijn ging: de invloed van de Romeinse wereld op de hedendaagse filmwereld. Nu, hij had wel moeten bijsturen want dat is een thesisonderwerp op zich. Hoewel zijn verdediging op zich wel goed was – het is een vlotte prater, dat kan hij dus echt wel – vond ik zijn onderwerp niet voldoende uitgediept. Hij had vijf films gekozen op nogal arbitraire wijze en die keuze ook niet echt gemotiveerd. En de verwerking? Goh… Ik had liever gehad dat hij bij één film was gebleven en dat dan ook grondig had uitgezocht, maar helaas…

Pas op, niet slecht, maar ook niet goed te noemen. Gemiste kans, want ik had echt wel meer willen leren.