Programmaboekje

Nu we dan toch bezig zijn, kan ik meteen ook even stoefen over het programmaboekje van het toneel op school. Ook dat doe ik al jaren, als kleine bijdrage aan de gigantische onderneming die dat toneel toch is.

In de kerstvakantie repeteren de leerlingen nog een week, en op het eind daarvan krijg ik altijd alle info doorgestuurd die in het boekje moet. Het is dan aan mij om het in een deftige layout te gieten en foto’s te gaan nemen, zodra het met alle belichting en kostuums is.

Ik doe dat graag, en ik heb wel het gevoel dat het altijd in orde is, ja. En ik heb op die manier ook altijd het stuk al deels gezien, en ik geef het u op een briefje: ik heb goed gelachen, ja!

Ook hier even als voorproefje een paar pagina’s ^^

Nieuwe brochure

In maart 2016 schreef ik nog dat ik een nieuwe infobrochure aan het maken was voor  de school. Allez ja, een nieuwe versie van die van 2015, die ik toen compleet op den bots in elkaar had gestoken. Geen idee waar ik toen de energie van haalde, maar ik had die zomaar gedaan, net zoals de vernieuwde website: gratis en voor niks.

Intussen zijn we een aantal jaar verder en word ik daar gelukkig voor betaald. Ik ben in totaal vier lesuren vrijgesteld voor de website, facebook, instagram en algemene communicatie en marketing van de school. Hell, ik heb intussen zelfs officieel de titel mediacoach gekregen. Raar hoe het soms rollen kan, toch?

Ik publiceer niet meer elke dag een artikel op de website, daar heb ik materiaal niet meer voor, maar toch wel elke werkdag. En nu ben ik bezig aan een compleet vernieuwde infobrochure voor de nieuwe leerlingen: soberdere layout, véél minder tekst, meer to the point, visueel attractiever. Alleen jammer dat ik totaal geen grafische opleiding heb, want dat is niet bepaald mijn sterkste kant. Vandaag zat ik nog even samen met onze adjunct om te bepalen wat er nog allemaal in de brochure moet, en het is intussen vrij welomlijnd. Dik in orde.

Er zal nog wel wat werk in kruipen, maar alla, daar word ik dan ook voor betaald :-p

Een klein voorproefje van de richting die het nu uitgaat:

Auw.

Sla anders ne keer lompweg uwe voet om in uw eigen garage. Auw. En ’t is niet alsof we hier al 23 jaar wonen, toch? En dat ik dat boordje zou moeten weten zijn, toch?

Enfin, eventjes met poot omhoog, ijs erop, en voorzichtig zijn. Het staat alleen een beetje dik, ziet niet blauw, dus het zal wel meevallen zeker.

Het is gelukkig niet zo erg als in Pompei, destijds, maar mijn voeten, het blijft toch een zwak punt. Al een chance dat ik niet gevallen ben, want dat zou dan weer funest zijn voor de rug. Ik ben wel eventjes op mijn knieën gaan zitten om zeker te zijn dat ik niet zou wegdraaien van de pijn en alsnog zou vallen.

Een goed functionerend lijf, ’t is een gerief, heb ik me laten vertellen.

Nieuwjaren in Ronse

Zag Nelly het vorige week nog niet zitten om mee te gaan op restaurant, nu was ze wel degelijk netjes opgekleed en klaar om in het restaurant van Triamant samen met ons te lunchen. Ze had de menu ook op voorhand besteld: paté als voorgerecht en een hertenstoofpotje met witloof en kroketjes. Een dessert hoefde niet, al had ze wel een digestief voorzien.

We aten namelijk taart op haar kamer, terwijl de nieuwjaarsbrieven werden voorgelezen en het nieuwjaarsgeld en/of cadeautjes werden uitgewisseld.

Merel kreeg zowaar een ticket om samen met Else en Liv naar Ketnet Musical te gaan, en ik wist dus niet dat dat kind zo hard kon glunderen…

Daarna ging Bart nog even nonkel Staf bezoeken en reed ik met de kinderen naar huis, maar eerst hebben we nog snel de cache opgepikt die achter Triamant ligt. Nog een chance dat ik Wolf mee had…

 

Frozen 2

Op zaterdag 23 november zat ik op Omen, maar Bart had een fijne verrassing voor de kinderen: Frozen 2! De jongens zeiden absoluut niet nee, want hoe dan ook is Frozen een fijne film, zelfs voor vijftienjarige pubers.

Het leuke was natuurlijk ook dat het het openingsweekend was en dat er dus animatie was, in de vorm van cosplayers die rond liepen als de personages. En dat Merel een mega knuffel kreeg van Olaf, zoals ze zelf enthousiast vertelde.

Het is dus niet alsof de kinderen het erg vinden dat ik op weekend ben: Bart doet altijd wel iets met hen, en ze eten steevast frietjes :-p