Eén dagje sneeuw

Sneeuw, ik vind het aan de ene kant wel leuk, maar als je de baan op moet, hoeft het voor mij echt niet.

Maar zo één dagje fijne, goeie, stevige sneeuw, en dan de volgende dag alles weer, yup, daar ben ik wel fan van! Onze verplaatsingen vandaag hebben we grotendeels naar morgen uitgesteld, en tegen een uur of vier heb ik de kinderen buiten gejaagd. Wolf was jammer genoeg niet thuis, want dat zou extra pret opgeleverd hebben.

Een echte sneeuwman zagen ze niet zitten, maar ze hebben wel kleine Harry en vooral grote Greta gerold.

Opleidingen

Vorige week kwam plots een vraag van de directie: scholengroep ging een aantal opleidingen organiseren, en of dit niks voor mij was? Het waren inderdaad allemaal marketinggerichte dingen, zoals hoe je school te profileren op Facebook, Instagram, jezelf in de markt zetten, SEO voor je website, leren filmen met je smartphone, dat soort dingen. Ideaal voor een mediacoach dus.

Ik stipte aan wat ik belangrijk vond en kreeg effectief de opleidingen “Lanceer je school op instagram” en “Leerlingenwerving” toegewezen. De Instagramopleiding is simpelweg omdat ik wel een account en een schoolaccount heb, maar daar eigenlijk niks mee doe. Ja, ik post af en toe eens een sfeerbeeld, maar dat is het wel zo’n beetje.

Enfin, gisteren heb ik dus een drie uur basistraining gekregen over Instagram: niet alleen beeldjes schieten dus, maar do’s and don’ts, wat een goeie bio is, het type beelden, wat werkt en niet werkt… Volgende week het vervolg: wat kan je als school op je story zetten, waarvoor gebruik je reels, dat soort dingen.

Ik ben benieuwd. Instagram als marketinginstrument voor je school: het zou moeten werken.

Pennetjes

Nu we die nieuwe touchscreens hebben op school, hebben we daar ook allemaal een speciale pen bij gekregen. Je kan het bord wel bedienen en beschrijven met je vingers, maar zo’n pennetje is toch een pak accurater. En cooler, dat ook.

Alleen zijn we nu met 80 met een identieke pen, en het is niet alsof je zomaar een tweede krijgt, die dingen zijn duur. Er je naam op plakken, dat weet ik uit ervaring, werkt niet zomaar: zo’n plakker komt los, er zijn lijmresten, dat soort dingen.

En toen had ik een lumineus – allez ja, toch een redelijk goed – idee: mijn graveerpen? Als dat op glas werkt, kan dat toch ook perfect op kunststof?

Ja dus.

Ik heb het maar meteen aangeboden aan de collega’s ook. Deftig, toch?

Nog eens het ziekenhuis

Geen nood, het was opnieuw niet voor mezelf en het was ook niet erg: ons pa moest een scan hebben. Toen ze voor die huidkanker een echo namen, zag de radioloog dat hij een cyste had in de buurt van zijn nieren. Zijn commentaar was eigenlijk nogal vreemd: niks aan de hand, niks erg, maar toch een scan graag.

Hmm?

Enfin, toch maar het zekere voor het onzekere genomen en met ons pa richting ziekenhuis getuft. Allez ja, hij tuft eerst tot hier en dan rijden we samen naar het ziekenhuis. Op zich heeft hij mij niet echt nodig, maar ik ben wel zijn extern geheugen én extern gehoorapparaat ^^ En op die manier zijn we er allebei zeker van dat het verloopt zoals het hoort.

We hebben wel een behoorlijk tijdje moeten wachten – er kwamen twee spoedgevallen tussen, blijkbaar – en ons pa moest zo maar eventjes anderhalve liter water met contrastvloeistof drinken. De instructie was: “Zo veel mogelijk, maar als het niet lukt, is dat niet erg hoor!” Dat moet ge niet tegen ons koppige pa zeggen: op een dik kwartier had hij de hele fles soldaat gemaakt. En nog een kwartier later was hij al twee keer naar ’t toilet gelopen :-p

Enfin, scan, dan hier eten  en dan nam hij gewoon nog even de kousenmand voor zijn rekening. Een kwestie van gezellig nog een beetje blijven hangen, zei hij. Van mij niet gelaten.

Nu eens benieuwd wat de uitslag van die scan zal zeggen.

Nieuwe schoolbrochure

Vorig jaar gooiden we op school het concept voor onze schoolbrochure helemaal om: weg met de krant die uiteraard vol tekst stond, welkom aan de modernere, lichtere brochure met meer sfeer.

Ik ben geen grafica, maar ik vond dat het er best wel oké uitzag. Dat vonden we eigenlijk allemaal nog steeds, en dus werd deze brochure, waar ik vorig jaar echt wel veel tijd heb ingestoken, gewoon geüpdatet. De tekst werd hier en daar lichtjes gewijzigd waar nodig, maar meer eigenlijk niet.

Het enige dat ik wel een beetje veranderde, waren de foto’s. De foto’s bleven op zich wel dezelfde, maar na de fotografiestage schafte ik me LightRoom aan en bewerkte ik de foto’s. Niet veel, ik ben – zoals bij al dat soort dingen – een echte prutser, maar ik maakte ze allemaal net dat ietsje warmer. En, om eerlijk te zijn, het maakt echt wel een verschil. Oordeel zelf.

Stom eigenlijk, hé, wat een verschil in uitstraling dat kleine beetje maakt. En dan heeft Monica me het eigenlijk nog niet eens uitgelegd, maar heb ik gewoon gekeken wat ze precies deed.

Ik heb een bloedhekel aan instructiefilmpjes, dat werkt niet voor mij, maar ik denk dat ik toch eens iemand ga betalen om me een avondje wegwijs te maken in LightRoom. En InDesign ook, for that matter.

Iemand kandidaat?