Fiets

Wolf was echt toe aan een nieuwe fiets, en omdat het merk Minerva me was aangeraden, had ik eens rondgekeken op die hun website, en was tot de constatatie gekomen dat er hier ietsje verder nóg een fietswinkel was waarvan ik het bestaan niet eens kende.

Het is uiteindelijk geen Minerva geworden, maar wel een stevige gele fiets, waar 30% korting op was omdat de kleur van het seizoen verandert (don’t ask).

Wolf is dolcontent natuurlijk, en ook al is de overgang tussen zijn piepkleine peuterfietsje en deze fiets nogal groot, het lukt perfect.

fiets1

fiets2

fiets3

Neptunus

Voor de Gentenaars onder u die het Gentse openluchtzwembad Neptunus nog niet kennen: shame on you!

Voor ons is het bijzonder praktisch, het ligt op amper een kilometer van hier. Omdat ze ons zowat de warmste dag van het jaar voorspelden, leek het me wel wat. Oorspronkelijk ging ik met ons ma en de kinderen naar de Blaarmeersen gaan, maar zij zit met een wondje aan haar scheenbeen dat maar niet wil genezen en ontstoken is, en ze gaat dus liever niet in het water. Volkomen begrijpelijk, overigens. De Blaarmeersen zag ik niet zitten met de kinderen op mijn eentje, maar het zwembad hier wel, omdat er ook kleedhokjes en zo zijn, en ik vooral op een paar minuten weer thuis sta. Ik belde even naar mijn ma, en zij had eigenlijk wel zin om mee te gaan, en mijn pa ook, maar dan ietsje later, als de ergste hitte voorbij was.

Zo kwamen we netjes tegen tien over vijf aan aan het zwembad, en ik had de indruk dat het maar goed ook was, dat we zo laat waren: er gingen ganse drommen mensen naar huis, en nóg was het er behoorlijk druk.

We zochten een plekje niet ver van het kinderzwembad, en ik begon te smeren. Zodra de kinderen klaar waren, zei ik dat ze al naar het water mochten, verwachtende dat ze naar de ondiepe kant zouden gaan, en oma en opa dat in de gaten zouden houden. Zelf begon ik mijn armen en schouders ook wat in te smeren. Een paar seconden later hoorde ik Wolf roepen, en ik rukte me om: de kinderen waren meteen van de glijbaan gegaan, waar Kobe net niet meer kon staan, en die was dus kopje onder. Ik heb alles laten vallen (letterlijk, merkte ik later) en ben naar het water gespurt, waar Wolf zijn broer al boven water had gevist. Kobe was verschoten en nogal aan het sputteren, maar er was geen enkel probleem, en een paar tellen later zat hij met oma in het ondiepe te spelen. Mijn hart!

Al bij al is het een hele fijne namiddag geworden, met enthousiaste kinderen, een opa die vrolijk heeft meegezwommen en gespeeld, en een oma die het toch niet kon laten om geregeld het water in te gaan. En ik, ik heb genoten van het gezelschap en de verkoeling van het water.

Kids ID

(Ik krijg het al van de naam alleen al, maar dit terzijde.)

Aangezien we deze zomer naar Frankrijk gaan, moesten onze jongens een eigen identiteitskaart hebben, ofte een KidsID. Dat is niet zo evident, getuige het (hilarische) relaas van anderen. Mijn IDkaart was trouwens ook aan vervanging toe, dus dat kon dan in een moeite door.

Wij dus met ons drietjes deze morgen naar de fotograaf hier in Wondelgem. Dure vogel, zeg: 11 euro voor vier fotootjes (gelukkig wel digitale), dus in totaal 33 euro. Hmpf. De foto van Kobe is niet ideaal, maar hij wilde maar niet stoppen met rare gezichten te trekken, of toch op zijn minst op zijn lippen te bijten of een rare mond op te zetten, iets wat hij eigenlijk nogal vaak doet. Soit, ze zijn bijzonder herkenbaar en best te doen.

Daarna trokken we naar de Zuid: ik kan ook wel hier terecht in Wondelgem, maar daar durven ze wel eens fouten te maken, en wordt alles toch doorgestuurd naar de Zuid zodat het zes weken kan duren. Dan toch liever meteen naar de bron, nee?

Het wachten viel mee: zo’n 20 mensen voor ons, behoorlijk wat loketten open, en de jongens die hand in hand naar de grote fontein gingen kijken. Het aanmaken van de drie kaarten duurde wel wat langer, maar ook nu bleven de jongens voorbeeldig. Opnieuw 23 euro kwijt, trouwens.

Daarna gingen we nog even het shoppingcenter binnen: ik had ze een ijsje of cola beloofd, en dat waren ze niet vergeten natuurlijk. Meteen zijn we ook even de daar aanwezige schoenwinkel binnengewaaid, en een paar schoenen voor Kobe gekocht, en een rollend boekentasje voor hem, waar hij de rest van dag hier thuis heeft mee rondgereden.

In de parking was ik trouwens compleet de weg kwijt, en hebben we bijna een kwartier rondgedoold voor we de juiste gang terugvonden. Rare constructie, die ondergrondse daar, en alweer 5 euro…

Soit, de pasjes zijn aangevraagd, ik heb pasfoto’s van iedereen, en schoenen voor Kobe. Missie geslaagd.

Bij-bus

Vandaag zag Wolf in ’t stad plots een bus van Eurolines passeren.

“Kijk mama, een bij-bus!”

Geef hem eens ongelijk?

eurolines

(foto Arthur-A)

Solden, deel 2

Ook vandaag werden de kinderen blijgezind in de opvang afgezet, en kon ik verder op soldenqueeste. Ik parkeerde me aan de Recollettenlei (duur zeg, die bovengrondse parking!) en wandelde door de hitte (yup, ook al om half elf ’s morgens) naar de Mageleinstraat. Cora Kemperman, weetuwel? Helaas is dat het soort winkel waar je de eerste dag van de solden vroeg bij moet zijn, wil je nog iets deftigs vinden. Ik heb rondgekeken, veel gepast, en uiteindelijk een felrood kleedje/tuniek uit de nieuwe collectie gekocht. Ach ja :-p

Schuin ertegenover ligt Decor Design, mijn favoriete handtassenwinkel, en jawel, een mooie zwart daim handtas gevonden aan 50%. Ikke blij 🙂 Ik ben dan rustig teruggewandeld naar de Veldstraat, en heb er in de C&A een zwarte zwangerschapsjeans gevonden aan 50%. Doel nummer vier gehaald! Meteen heb ik ook twee slaapkleren meegenomen aan 50%, kwestie van deftig in het moederhuis te liggen in november.

Intussen was het twaalf uur, en dus tijd voor de lunchdate met mijn allerliefste 🙂 Hij gooide mijn aanwinsten in zijn koffer, en ik ging dan na het eten maar eerst zijn herstelde iPhone ophalen, zodat ik ook de mijne kon terugkrijgen (die hij voorlopig gebruikte nu de zijne kapot was). Ze hebben hem zowaar gewoon een nieuwe gegeven!

Soit, doel nummer vijf: schoenen voor hem. Al van verschillende kanten was me Geox aangeraden voor iemand met zijn vochtige voeten, en dus wandelde ik onvervaard door de middaghitte naar de Lange Munt. 20% korting was aanvaardbaar voor dit soort tijdloze klassieke schoenen, zeker met de garantie dat ik ze eventueel mocht omwisselen voor een andere maat.

In de winkel ernaast keek ik dan maar even naar de kinderschoenen. Helaas, ik was vergeten na te kijken welke maat Kobe nu ook alweer had. Hmpf. Van Wolf wist ik het gelukkig wel nog, en de raad van de orthopedist indachtig (stevige leren schoenen met een goeie hielvorm), zocht ik een paar uit voor hem. Man, die prijzen! Zeker als er dan nog een steunzool moet in passen. Soit, ik had uiteindelijk een paar van 133 euro in handen, waar 40% afging. Nog 78 euro, maar bon, wat moet, dat moet. Groot was dan ook mijn plezier toen aan de kassa bleek dat er een licht kleurverschil op beide schoenen zat (wat je trouwens na een week dragen toch niet meer ziet, dixit de verkoopster) en ik ze prompt, zonder zelf ernaar te vragen, aan 70% korting kreeg. 38 euro voor een prima paar schoenen van origineel 133 euro! Mijn dag was goed!

Ik trakteerde mezelf prompt op een zakje tsjoepen, en een paars kettinkje van 10 euro, en ietsje later op een heerlijk mango-ijsje 🙂

Toen was het welletjes, vonden mijn voeten en rug, en ben ik naar huis gereden voor een zalig kort tukje in de koelte :-p

Solden, deel 1

Aangezien ik vrijdag de auto niet had kunnen binnendoen, stond dat vandaag op de agenda. De kinderen zaten in de schoolopvang om de verveling tegen te gaan (die begon al toe te slaan bij Wolf), en ik had dus het rijk voor mij alleen.

Tegen half tien stond ik aan de garage, en nam ik vervolgens de tram richting Zuid. De garage ging me bellen zodra de auto klaar was. Fijne service, nee?

Het shoppingcentrum van de Zuid is niet meteen mijn favoriete winkelplek (dat doe ik eigenlijk sowieso niet graag) maar het is eens wat anders, en ik had geen zin om vandaag tot in het centrum te kletsen.

Ik had eigenlijk zes soldendoelen dit jaar:
1. kijken wat er nog bij Cora Kemperman lag
2. een zwarte chiquere handtas ipv mijn dagelijkse bak, voor feestelijke gelegenheden
3. een zwangerschapsbroek (of twee)
4. schoenen voor Bart
5. een paar Tshirts voor Wolf
6. schoenen voor Kobe, want de vorige zijn al versleten, op een paar maanden tijd. Ook nieuwe, stevige voor Wolf.

Zwanger zijnde, koos ik ervoor om eerst in het koele winkelcentrum te blijven, daar eventueel een broodje te eten, en dan desnoods alsnog richting centrum te trekken.

Het begon bij de Veritas, waar ik een hele mooie paarse sjaal heb gekocht (helaas niet in solden). In de H&M kocht ik drie Tshirts voor Wolf, voor het grandioze totaal van 13 euro. Vooral de zilvergrijze Darth Vader op zwarte achtergrond viel in de smaak :-p Zwangerschapsbroeken waren er helaas niet in mijn maat, ook niet in de nieuwe collectie. Blijkbaar worden dikke mensen niet veondersteld zwanger te worden.

Ik meanderde verder, winkel in, winkel uit, en verzeilde bij de Hema. Daar vond ik twee pyama’s voor Wolf en een voedingsbeha voor mezelf, helaas ook niet in de solden, maar sowieso kleine prijsjes. Ook bij Lola & Liza bleef ik hangen, en kocht er twee mooie grijze Tshirts voor mezelf, helaas amper 10%. Tsja.

En toen dronk ik beneden een caffè latte van Illy, en ging de telefoon: mijn auto was klaar.

Amper één soldendoel gehaald, maar wel een goed gevoel en een paar leuke dingen rijker. Meer moet dat niet zijn.

Paars

Paars is eigenlijk al altijd mijn lievelingskleur geweest, zeker in bloemen, bij voorkeur gecombineerd met wit of geel.

De tuin is dan ook zo opgevat, en naast lavendel staan er ook nog een aantal andere paarse plantjes in. Een aantal van mijn bloembakken heeft te lijden onder de warmte (ook al krijgen ze elke avond water), maar de surfinia’s zijn nog steeds enthousiast.

bloembakken

Ook de clematis houdt wel van de warmte:

clematis

En de blauwe regen bloeit hier en daar voor de tweede keer, terwijl de vlinderstruik die het zicht vanop straat moet belemmeren, zich uitleeft.

vlinderstruik

Paars, iemand?

Kamerwoede

Ik zat het al een hele tijd te denken: de kamer van de jongens kon praktischer ingericht worden. Het is een grote kamer, met meer dan genoeg plaats voor twee bedden, een bureau, twee grote kasten, en een hoop speelgoed. Alleen had ik beide bedden nogal in het midden gezet, zodat er niet veel plaats meer was om te spelen. Een echte speelkamer hebben de jongens niet, en eigenlijk is daar wel plaats genoeg.

Vandaag heb ik dus samen met Shura de kamer onder handen genomen, alles van plaats veranderd, schoongemaakt, en vooral geëconomiseerd. Er is veel meer ruimte nu, en ik heb ook eindelijk de ongelofelijk toffe dinostickers opgehangen. De kinderen zijn alvast enthousiast 🙂

kamer1

kamer2

kamer3

Kermis

Jullie hebben nog een paar fotootjes van me tegoed. Vorige week zondag was er namelijk kermis in Zomergem, waar mijn ouders wonen. Op zich niks speciaals, maar er is wel altijd vanalles te doen op zo’n moment. De reuzen van Oostwinkel liepen rond, er was een ballondiertjesclown, een orgelspeler met stokoud aapje, verschillende soorten andere animatie, kraampjes van de lokale middenstanders die iets te drinken of te knabbelen aanboden, enzoverder.

Wolf was ongelofelijk blij met zijn mooie roze Pink Panther

pinkpanther

Wat later mochten ze in de autootjes.

autootjes1

autootjes2

En toen was het gedaan met foto’s trekken, want… Bart, Wolf en oma wilden in het Fun House. Binnen beweegt er vanalles, en ons ma was nog niet goed binnen, of ze verloor toch wel haar evenwicht zeker, waardoor ze keihard met haar hoofd tegen een metalen bar vloog: een grote gapende diepe gap in haar hoofd, op de haarlijn. Bart kwam me onmiddellijk roepen, maar het duurde nog wel even voor gans dat spel stil lag en ze weer naar buiten kon. En inderdaad, drie cm lang, en diep tot op het bot. Ze had gelukkig het verstand gehad om het dadelijk stevig dicht te drukken, en nog iets later waren ma en ik op weg naar de dokter die letterlijk om de hoek woonde, en er wel een kijkje naar wilde nemen. Een half uurtje en vijf hechtingen later dweilden we de rest van de kraampjes af, terwijl papa al met opa en de jongens teruggekeerd was.

Zo’n ouwe doos, da’s blijkbaar nog zo rap niet kapot te krijgen :-p

Dokter

Yup, ik heb deze morgen toch maar de dokter laten komen voor Wolf. De hele nacht had hij serieuze koorts gehad, ondanks de lepel Nurofen, en zelfs ondanks de suppo Perdolan. Nog steeds was er geen aanwijsbare reden, en dus vertrouwde ik het niet meer. De dokter was er bijzonder snel (voordeel van een groepspraktijk) en het verdict luidde dat hij een zware sinusinfectie heeft, waardoor er etter in zijn keel loopt en hij dus moet hoesten. Wolf hing er trouwens bij als een schotelvod, er zat geen leven meer in.

Hoewel de dokter geen voorstander is van antibiotica, kreeg Wolf deze keer een zeer stevige dosis penicilline (amoxicilline) voorgeschreven, omdat de man schrik had dat het anders chronisch zou worden. In combinatie met koortswerende middelen zou het toch behoorlijk moeten helpen.

Ik heb mijn plannen voor vandaag ( ’t was trouwens toch veel te heet met die 34°) dan maar omgegooid, en ben netjes thuisgebleven. Ik ging eigenlijk de auto binnendoen in de garage voor onderhoud, en per tram met de kinderen naar de Zuid rijden, om daar hun KidsID te laten aanmaken. Zal voor volgende week zijn dan.

Bart heeft nog snel boodschappen gedaan zodat ik voor eten kon zorgen en vooral de kinderen niet alleen hoefde te laten of mee te slepen door de warmte. Toch schitterend, die man van me?