Geplaatst op

Gerbilhuis

Hamsters, dat doet niets liever dan rondcrossen in een rad, en heeft verder weinig nodig. Een huisje om in te slapen, een bodempje stro, en dat is het.

Gerbils, dat is wat anders. Dat zijn graafbeesten, en die doen niks liever dan tunnels graven in het materiaal dat je hen geeft. We hadden ze eerst in de hamsterbak gestoken, maar daar kan amper vijf centimeter stro/houtsnippers/wat-het-ook-is in, en ze probeerden voortdurend te graven en gooiden al het materiaal uit de kooi. De hele keuken lag vol, geen goed idee dus. Gisteren ben ik dus glas gaan kopen, en vandaag heb ik de bak samengelijmd.

glas

glasbak

Het was de bedoeling dat het ijzeren traliewerk van de hamsterkooi er bovenop zou passen, maar helaas, een millimeter verschil zorgt ervoor dat het een beetje scheef staat. Nu ja, het is bruikbaar: de hele bak is gevuld met strooisel, en aan de kooi hangt het etensbakje, het water en een leksteentje. En de doorgang naar de bak met het looprad, die ze blijkbaar gebruiken als plashoek. Handig: ze hoef ik niet vaak de hoofdbak te verversen, alleen geregeld die aparte bak te kuisen.

glasbak2

Het zijn in elk geval wijzere beesten dan die hamsters, gewoon omdat het geen nachtdieren zijn en dus overdag te observeren vallen. Ik ga ze proberen handtam te krijgen 🙂

gerbil1

Geplaatst op

Dineetje met oude vrienden

Voorwaar een drukke zaterdag vandaag. We hadden goeie vrienden op bezoek vanavond, en ik wilde koken. En de gerbils hadden ook een nieuw onderkomen nodig, dus ben ik naar de Brico gegaan om glas op maat te laten snijden, en glasheldere siliconen te kopen. Het is er niet van gekomen om het terrarium nog in elkaar te steken vandaag, dat zal voor morgen zijn.

Maar het dineetje, dat was in elk geval dik in orde. Ik ben terug beginnen Weight Watchen, en dus werd het een dineetje in Weight Watchstijl. Als ik het niet had gezegd, ze hadden het niet gemerkt.

Hapjes bij de aperitief, daar had Bart voor gezorgd: verschillende soorten kaas, olijven, zongedroogde tomaatjes, dat soort dingen.

Het voorgerecht was een gevulde avocado met ham en mandarijntjes, zoals ik die vroeger ook al gemaakt heb en het recept heb gepost.

avocado

Het hoofdgerecht ben ik alweer vergeten fotograferen, helaas: een kalkoenlapje ‘en papilotte’: een gebraden kalkoenlapje werd samen met tomatenblokjes, parmaham, lichte gruyère, een scheutje porto en een geutje room in een papillotte van zilverpapier gedraaid en in de oven gebakken. Daarbij kwam een sausje van sjalotjes, tomatenblokjes, witte wijn en room. Ik heb er verse pasta bij geserveerd, en het heeft enorm gesmaakt.

Als dessert was er een gigantische fruitsla van verse appel, banaan, aardbei, kers, meloen, gele kiwi, groene kiwi, witte druiven, mango, en dan nog een blik (op sap, uiteraard) ananas, peer en perzik, omdat de exemplaren in de winkel absoluut niet rijp waren. Daarbij heb ik dan simpelweg een bolletje vanilleijs gegeven, en meer moest dat niet zijn.

En bij de koffie heb ik dan wél gesnoept, zijnde een paar van die fantastische mini-amandelcakejes.

Maar eigenlijk was het vooral het gezelschap dat zo aangenaam was. Al meer dan twintig jaar 🙂

Geplaatst op

Arteveldehogeschool

Ik ben deze middag vrij onverwacht nog naar de #twunch geweest in de Arteveldehogeschool. U weet wel, dat enorme gebouw waar vroeger die krakkemikkige parking van de Decascoop (ik weiger Kinepolis te zeggen) was. De twunch (informele lunch voor iedereen die wil komen en die op twitter zit) was op de tiende en bovenste verdieping van de AH, en ik moet zeggen: fantastisch uitzicht! Vooral op de Sint-Pietersabdij: ronduit indrukwekkend.

Ik heb er met verschillende mensen staan praten terwijl ik een broodje binnenwerkte, maar ik heb eigenlijk vooral naar buiten staan kijken. Machtig, gewoon!

Geplaatst op

Trouwfeest, of toch zoiets

Bart is gaan zeilen vandaag. Jawel, u leest het goed. Hij zit samen met een Duitse kapitein en zes anderen op een zeiljacht, om in de namiddag deel te nemen aan de Captains of Industry Race. En ook al ben ik er serieus niet gerust in – wat als hij een slag van de giek krijgt? Of verstrikt in de touwen van de fok? – ik ben wel apetrots dat hij daaraan mag deelnemen. Want dat is wel mijne vent he 🙂

Zelf zit ik op het examen van de vierdes toezicht te houden. Saaie bedoening. Maar ik kan intussen toch wel wat versio’s van de zesdes verbeteren, dan moet ik dat thuis niet meer doen. En op mijn computer tokkelen, da’s ook een bezigheid natuurlijk.

En vanavond is er een soortement trouwfeest. Wouter en Katrien, vrienden van op ’t unief, worden dit jaar namelijk allebei veertig, en zijn vijftien jaar getrouwd. En vonden dat meteen een heel erg goeie reden om een groot feest te geven. Met receptie, diner en dansfeest, zoals op een echt trouwfeest. In een typische trouwzaal en alles.

Ik kijk er eigenlijk al naar uit, ook al zal Bart er niet bij zijn. Er zullen natuurlijk andere vrienden zijn, zodat het gegarandeerd een fijne avond wordt. En hopelijk komt Bart nog achter, als hij uitgezeild en uitgenetwerkt is.

Geplaatst op

Veertig rozen

Een fijne dag gehad, vandaag.

Eerst twee uur examentoezicht, en dat is nu niet direct om van te jubelen, da’s waar. Maar erg vind ik het ook niet, het hoort nu eenmaal bij de job.

Daarna ben ik fluks in mijn auto gesprongen, ben veertig rode rozen gaan kopen, heb me geparkeerd in de Bagattenstraat, en zat tegen kwart voor elf in de Pain Perdu met een van mijn beste vriendinnen die vandaag veertig wordt. Eerlijk gezegd, ik vind het zalig dat ze ervoor koos om die verjaardag (gedeeltelijk) met mij te vieren, door samen te ontbijten en te kletsen. Heerlijk gewoon. Een ‘verslag’ van de Pain Perdu volgt nog wel, als het ooit eens op Gentblogt verschenen geraakt. En die rozen, wel, da’s een traditie die zij ingezet heeft door mij op mijn achttiende verjaardag achttien rozen te geven. En sindsdien, als we elkaar zien op onze verjaardag, horen die rozen erbij.

Daarna had zij afgesproken met haar man, en ik met Faust, mijn vroegere allerbeste vriend. We zien elkaar maar heel sporadisch meer, helaas, maar komen wel nog schitterend overeen. Hij had de Tasty World voorgesteld, vegetarische burgers. Ik had mijn twijfels bij het concept, maar het viel gigantisch goed mee: mijn champignonburger was fantastisch! Oordeel zelf maar, dat ziet er toch bijzonder lekker uit?

burger

Als afsluiter zijn we koffie gaan drinken (met bijhorende brownie) een paar huizen verder, in de Or.

Dik in orde, die dag van me. Geen klop gedaan qua verbeterwerk, maar wel een zalige dag gehad.

Geplaatst op

Gerbils

Vandaag is ons gezin uitgebreid met twee kleine knaagdieren: twee gerbils!

In de crèche hebben ze een grote glazen bak met een tiental van die beestjes, en we hebben er twee van gekregen. Voorlopig zitten ze nog in de hamsterbak, maar ik zal er wellicht een glazen bak voor maken zodat ze meer kunnen graven. Want dit zijn woestijnratten, woestijnwoelmuizen, tunnelaars, of hoe je ze ook wil noemen.

De jongens zijn in elk geval wild enthousiast 🙂

Geplaatst op

Mondeling

Examens afleggen, daar weten de meesten alles van. En om eerlijk te zijn, ik ben blij dat ik dat niet meer hoef te doen.

Maar er is uiteraard ook een andere kant aan die examens, die van de examinator. Zoals ik vandaag, die van acht uur tien tot half vijf examens heeft afgenomen. Met een half uurtje pauze om te eten.

Ik kan u verzekeren, ik ben doodop. Want elke twintig minuten zat er een verse leerling voor mijn neus, op van de zenuwen, en bibberend over zijn vragen. En elk van die leerlingen heeft recht op mijn volledige aandacht en concentratie, zodat ik geen woord mis van zijn antwoorden en correct quoteer. Zowel die eerste, als ik nog niet zo goed wakker ben, als die rond half een, als ik serieus honger begin te krijgen, als die om half vijf, als ik het moe en zat ben.

En dus heb ik deze morgen een potje versgeschilde kiwi meegenomen, en een thermoskan vol koffie, en een flesje water. Heb ik de teksten die bij de examenvragen horen, netjes per vragenreeks uitgeprint, zodat ik op het moment zelf niet hoef te zoeken en geen stress heb. En heb ik mijn meest minzame gezicht en geruststellendste stem opgezet, kwestie van de examinandi niet nog meer de stuipen op het lijf te jagen.

Want ja, je zal maar 17 zijn en mondeling examen Latijn hebben, zeker?

Geplaatst op

Tweede Pinksteren

Vandaag was dan misschien wel een verlofdag, Bart had zodanig veel werk dat hij toch naar zijn bureau is getrokken: op een dag als deze wordt hij niet gestoord, en kan hij behoorlijk wat werk verzetten.

Ik trok daarom met de kinderen naar mijn oma, want die hadden we al een tijdje niet meer gezien, en we moesten nog een foto van Wolfs communie afgeven. We hebben er rustig zitten kletsen, ik heb Merel haar groenten gevoederd, en ik heb haar via de iPad een hoop foto’s laten zien. Lang leve dataconnecties 🙂

omoe1

omoe2

Daarna mochten we bij mijn ma gaan eten: een favoriet van de kinderen, zijnde fish sticks. Merel werd er eerst geknuffeld en gepampeld, en vloog daarna een bedje binnen voor een stevige tuk.

De jongens speelden met opa, en ik kon ongestoord kletsen met mijn moeder. En eigenlijk was dat behoorlijk fijn 🙂

En om de dag voor de kinderen af te ronden, bakte ik nog pannenkoeken ’s avonds. Meer moet dat niet zijn, op zo’n verlofdagje.

Geplaatst op

Vaderdag

Omdat er toch drie vaders echt een warme plaats in mijn hart hebben:

– mijn eigen vader, ondanks het feit dat hij een koppige ezel is, en ik qua karakter veel te veel op hem lijk om goed te zijn

– mijn schoonvader, een heel erg warme mens voor wie nooit iets teveel is, en die we hopelijk minstens honderd zien worden

– de vader van mijn kinderen, de man van mijn leven, die ik hopelijk nooit zal moeten missen

Ik zie jullie graag!

Geplaatst op

Fotootjes

Omdat we morgen naar mijn schoonouders gaan voor vaderdag, wilde ik nog een cadeautje meenemen. Alleen… Wat geef je iemand die al alles heeft, en geen alcohol mag drinken? Niet de obligate fles wijn dus, hoe goed die ook mag zijn.

Omdat ik weet hoe erg Jeroom op foto’s is gesteld, zeker als die van zijn kleinkinderen zijn, heb ik daarstraks nog snel een paar foto’s genomen, een aantal oudere foto’s geselecteerd, alles op stick gesmeten, ben naar de fotowinkel in Mariakerke gereden, heb daar ter plekke 36 foto’s laten afdrukken en één vergroting, heb die laatste in een kadertje laten steken en heb er een albummetje bij gekocht. En thuis heb ik dus nog alle foto’s ingekleefd en er commentaar bij gezet.

drietjes

MerelWolf

inband

Ik hoop maar dat hij het leuk vindt, maar eigenlijk weet ik nu al zeker van wel 🙂