Tovenaar

Wolf vertrekt morgen op kamp. Het zal de allereerste keer zijn dat hij ergens anders slaapt, zonder een van ons of van de familie in zijn buurt. Ik ben alvast benieuwd.

Het kampthema is magie, en er werd gevraagd om iets van tovenaarskleren mee te nemen. Ik heb een gigantische hoop kostuums, maar niks in Wolfs maat, en weinig voor een tovenaar. Vrijdag ben ik dan maar om nachtblauwe stof gegaan, drie euro voor een meter stof van 1.50m. Lang leve de Sleepstraat 🙂

Vandaag heb ik dan een ‘kleedje’ in elkaar genaaid voor Wolf. Niks speciaals, gewoon recht, met twee rechte mouwen. Voor verkleedkledij kan dat allemaal :-p Ik vond helaas mijn spuitbus zilververf niet meer, zodat we naar Mariakerke gereden zijn, naar de hobbywinkel, om zilveren textielverf en zilveren satijnlint, bij gebrek aan zilveren biaislint. Ik had daar nog nooit mee gewerkt, maar het viel best wel mee om de halsuitsnijding van een biesje te voorzien. Zoals gezegd, voor verkleedkleren steekt het niet zo nauw. En toen wilde ik de sterren en manen, die ik al uitgeknipt had, op het kleedje sjabloneren. En was het potje zilververf compleet, maar dan ook compleet onvindbaar. Ik heb mijn hele auto uitgekamd, ik ben zelfs met de fiets naar de parking van de Delhaize en naar de crèche gereden om te zien of het niet toevallig uit de auto was gevallen, maar nee hoor: verschwunden. Sa (de Rombautsterm om iets aan te duiden waar je niet meer naar hoeft te zoeken, dat beyound all hope is).

Ik heb dan maar grijze muurverf genomen, nog een chance dat dat hier stond. En al bij al vind ik het resultaat best geslaagd. Zilver was mooier geweest, maar bon.

tovenaarskleed

Edit: net toen we gingen vertrekken naar het station, en de jassen namen, hing ik nog snel een versgekocht pyamaatje weg. Het hing aan een haakje aan de trap, en daarachter… Jawel, stond het potje zilververf. Uiteraard.

Vakantietip

kalender

Dit is iets wat we bij mijn ouders al deden, zeker toen we allemaal pubers waren en dus een heel eigen agenda hadden: de vakantiekalender. Je neemt een groot stuk papier (inpakpapier in dit geval), en schrijft daar alle dagen van de vakantie op. Toen we wat groter werden, werd het één kolom over de hele breedte, want anders kon ons ma er niet meer aan uit: wie kwam er eten wanneer, wie was er op welk moment thuis, en wie nam er welk vriendje mee? Dat hing dan op de keukendeur, en voorkwam een hele hoop misverstanden. Mijn pa kan fantastisch tekenen, en tekende er dan de gekste onnozeliteiten bij. Ik probeer het wel, maar kan eigenlijk niet tekenen…

Ieder heeft zijn eigen kleur, en vult zijn activiteiten in. Op die manier kan je in één oogopslag de hele vakantie zien, en da’s toch nog altijd makkelijker dan om het even welke digitale agenda.

De onze zijn nog klein natuurlijk, maar toch… Wolf gaat op scoutskamp, Kobe niet, en er komen al eens vriendjes spelen. Vooral Wolf heeft er al veel aan: dan ziet hij wanneer hij thuis is, en wanneer hij vertrekt.

Succes ermee!

Kipfilet met vruchten en paprika

Die Weight Watchersrecepten, daar zitten dus soms ongelofelijk lekkere dingen bij.

Neem nu dit:

kipfiletvruchtenpaprika

520 g kipfilet, 1 paprika, 4 koffielepels olie, 20 g maïzena, 1 teentje knoflook, 200 g ananas, 200 g lychees, 2 eetlepels ketjap, 200 ml bouillon.

Als je er dan nog rijst bij kookt, krijg je een heerlijk gerecht. Het exacte recept mag ik eigenlijk niet doorgeven, daar moet je de kookboeken van de WW voor hebben :-p

Nieuwpoort

Toen Bart vorige week ging zeilen, had hij een Duitse kapitein, een zakenman. De bedoeling was dat de man meekwam naar de barbecue na de race, maar hij wilde eerst nog een paar dingen opruimen. Op de barbecue hebben ze hem niet meer gezien, en een paar dagen later bleek dat hij verongelukt was. Aangezien Bart een van de laatste personen was die hem levend heeft gezien, moest hij vandaag om tien uur in de Nieuwpoortse jachthaven een verklaring gaan afleggen bij de politie.

Ideaal om een dagje zee van te maken. We hebben eerst wat rondgelopen in de jachthaven, terwijl Bart bij de politie zat, en daarna iets gedronken in de ‘club’.

nieuwpoort1

nieuwpoort2

nieuwpoort3

nieuwpoort4

nieuwpoort5

nieuwpoort8

Waarna we naar Nieuwpoort Bad zijn gereden, iets gegeten hebben op de dijk, de zeespullen uit de auto hebben gevist, en ons installeerden op het strand. Merel was in slaap gevallen in de buggy en sliep nog eventjes door, en Wolf en ik vliegerden met de nieuw gekochte vliegers.

nieuwpoort7

Daarna mochten de kinderen hun zwembroek en een Tshirt aantrekken, en bouwden ze samen met Bart een groot zandkasteel. Om te zwemmen was het toch te koud en waaide het te hard.

nieuwpoort6

We hebben het uitgehouden tot vier uur: toen werd Merel lastig, en ook Kobe leek er genoeg van te hebben. Wolf hebben we helaas bijna van zijn kasteel moeten wegsleuren.

Maar het was een fijn dagje. Zouden we eigenlijk, ondanks mijn bloedhekel aan dat zand, vaker moeten doen.

Schoenen

De eerste dag van de vakantie, en het enige wat we echt moésten doen vandaag, was schoenen halen voor Wolf. Dinsdag vertrekt hij namelijk op kamp, en de enige gesloten schoenen die hij heeft, zijn zijn witte communieschoenen. Geen kampmateriaal dus. Wij naar Brantano, en daar heeft hij een paar sportschoenachtige grijze gekregen, aan 70% korting, voor nog 15 euro. Het kan me dus niet echt veel schelen of ze vuil worden :-p

Kobe heeft meteen ook een paar echte sandalen gekregen van Clarks, aan 60%, nog 23 euro.

En ik, ik heb eindelijk rode sandalen/zomerschoenen gevonden, waar ik al sinds de lente naar zoek. Helaas waren die niet in solden, maar 60 euro is gelukkig nu ook de wereld niet, zeker niet voor Italiaanse schoenen. Ze hebben een volhouten, en dus compleet onbuigbare zool, maar zitten wel comfortabel. Maar ze zijn vooral heel erg mooi, vind ik. Oordeel zelf maar.

schoenen

Tandarts

Spelen in oma’s tandartsenstoel, wij deden destijds ook niets liever: op en neer, spuiten met water, met lucht, en achter elkaar aanzitten met de boor. Al denk ik dat zij dat laatste (nog) niet hebben gevonden.

tandarts2

tandarts

Rapport

Ik ben een trotse mama!

Nu, dat ben ik wel vaker, maar Wolf is met zijn rapport naar huis gekomen, en daar ben ik zeer tevreden over.

Samengevat komt het hierop neer:

– Wiskunde: 95,5 %
– Nederlands: 89,6 %
– Wereldoriëntatie: 94%
– Godsdienst: 100%

Als ik de vier takken gelijkwaardig samen reken (ik heb er geen idee van wat de eigenlijke verdeling zou moeten zijn), dan heeft hij 94,8%.

Ik denk dat ik alle reden heb om trots te zijn 🙂

Zalmschotel

zalmschotel

Weightwatchersrecept, met verse zalm, pasta, lente-uitjes, tomaten, broccoli, cottage cheese, en gegratineerd met light emmenthal. Geloof me maar: het was lekker!

Proclamatie

Vorig jaar heb ik al uitgelegd wat de proclamatie bij ons op school inhoudt. Dit jaar was dat niet anders.

Behalve dan het feit dat ik twee cadeautjes heb gekregen: een rode pot met witte orchideeën, van de leerlingen die de intermezzi verzorgden, omdat ik er zoveel tijd in had gestoken. Ik had het niet zien aankomen, maar vond het wel wijs.

Het andere cadeautje was van al mijn zesdes samen, heeft wellicht niks gekost, maar vond ik schitterend! In Gentbrugge heb ik destijds mijn hele lokaal geschilderd. In Mariakerke is dat er nog niet van gekomen, na al die jaren, maar eigenlijk zou ik dat wel willen doen. Het feit dat ik het lokaal deel met muziek, alle lokalen altijdn 100% bezet zijn, en dit lokaal akoestisch is geïsoleerd met allemaal latjes, maakt het er niet eenvoudiger op. En nu heb ik dus een schets gekregen, van vier Griekse dames die dansen en muziek maken, de ideale combinatie dus om op panelen te schilderen tegen de muur. Het is dus een heel persoonlijk cadeau, en eentje waar ik meer waarde aan hecht dan aan een fles wijn of om het even wat.

Bedankt, schatjes! Ik zal jullie niet vergeten.

Hier nog een foto van op de receptie achteraf, eentje die de ma van twee van mijn leerlingen heeft gemaakt. Narges is al een jaar weg, Mohammad studeert nu af: ik heb hen allebei bij mij zien binnenkomen, nog geen jaar uit Iran, maar al ongelofelijk vastbesloten er iets van te maken, en dus leerden ze Nederlands in sneltempo, en studeerden ze ASO Latijn-Wiskunde. En gij nu!

proclamatie

Fiets

Dat het buiten heet is, moet ik u niet vertellen. De dertig graden is vrolijk overschreden.

Ik moest opnieuw naar school om verder te coachen voor de proclamatie, en was eigenlijk niet zo gehaast. En dus heb ik de fiets genomen. Jawel, in deze hitte. Pal op de middag, want ik moest er om twee uur zijn.

Weet je, ik heb ervan genoten. Zelfs van de brug die ik over moest. Want met al die kilo’s kwijt, viel het me op hoeveel vlotter het ging. Ik heb 12 minuten gedaan over die vijf kilometer, mét brug, in die hitte. Ik vond dat eigenlijk nog zo slecht niet. En moest ik meestal niet zo gehaast zijn en de kinderen nog moeten ophalen in het terugkeren, ik zou dat vaker doen.

Ik zou het in elk geval toch vaker moéten doen.