Acta Diurna de muliere ludenti
Vakantie, en dus tijd voor een rapport. Ik ben wel tevreden, ja. We onthouden dat zijn wiskunde prima is, dat zijn Nederlands wel oké is, en dat ook WO deftig is. Over die godsdienst, daar gaan we het niet over hebben, laat dat duidelijk zijn.
We onthouden vooral ook een paar werkpuntjes: zijn schrift, zijn gevarieerd lezen, en vooral ook zijn vergeetachtigheid. Tsja…
Mijn haar is intussen meer dan een derde grijs. Echt erg vind ik dat niet, want het valt eigenlijk niet zo op, en vooral: mijn grijze haren zijn dubbel zo dik als mijn gewone haar! Wanneer ik volledig grijs zal zijn, zal ik eindelijk een deftige kop haar hebben (hoop ik)!
Enfin, ik wilde het al een tijdje eens laten kleuren, niet alleen voor dat grijs, maar gewoon zomaar. Mijn kapster en ik keken eens welk kleur misschien wel het beste zou zijn, maar het uiteindelijke resultaat is een pak donkerder en roder geworden dan de bedoeling was. Niet dat ik het erg vind, ik vind het wel fijn zo.
Wolf heeft dan op mijn vraag een paar foto’s genomen.
Planning gisteren:
– 8.30u aan de Sphinx voor The Hobbit met de leerlingen.
– 12.15u kinderen afhalen van school
– 13.00u klassenraden
– 19.00u thuis van klassenraden
– 19.30u jongens ophalen van de rugby
Een goed verstaander merkt dat er een paar gaten zitten in die planning: wat doe ik met de jongens tijdens de klassenraden? Hoe geraken die in de rugby, en hoe is Wolf dan in de muziekschool geraakt? Wat en wanneer eten ze?
Moeder to the rescue, dus.
Om half een stond ze hier om samen met de jongens een lasagne te eten (ik weet het, maar ik had geen tijd om echt te koken) en tegen half twee Wolf naar de muziekles te brengen, en hem om drie uur weer op te halen. Ik kon tussen de klassenraden door even naar huis, en heb rugbygerief voorzien voor de jongens. Zij is de hele tijd bij hen gebleven, en heeft ervoor gezorgd dat ze om zes uur op hun training stonden.
Intussen heeft ze nog mijn was opgevouwen ook.
Ik zeg het u: moeders zijn zwaar de max. En ik ben ongelofelijk content met de mijne. En ik zou eigenlijk vooral niet weten hoe ik het zou oplossen zonder haar.
Dank u, ma. Deze link is voor u.
Verse maretak in mijn klas (referentie aan de Galliërs), gekregen van een bijzonder attentvolle collega. Dank u, Régine!
Het internet staat toch echt voor niks, en dat vind ik gewoon de max!
Een goeie vriendin van me in Washington DC is zaterdag geopereerd aan haar nek: een nieuwe tussenwervelschijf. Een stevige operatie dus, maar ze mocht wel al zondag naar huis. Nu zit ze een week of twee thuis, en dus dacht ik: ik stuur bloemen!
Even gegoogled naar een bedrijf dat bloemen levert in Washington DC, gekozen, besteld, betaald met Visa, en voila.
Weer een extra glimlach op iemands gezicht!
Kobe ruimt op bij de laatste training van het jaar
Ofte: hoe simpel en snel kan een gerecht zijn?
Ik had dit weekend een bakje gemengde paddenstoelen meegebracht: eekhoorntjesbrood, shii take en crèmechampignons, en ik had nog een klein doosje spekjes in de frigo staan. Dus:
– zet water op voor uw pasta
– bak de spekjes aan
– gooi er de in stukken gesneden paddenstoelen bij. Vetstof is niet nodig, er komt genoeg uit het spek. Doe er een pootje tijm en oregano bij.
– gooi uw pasta in het intussen kokende water (of dat zou toch moeten, als ge uw vuur niet vergeten aanzetten zijt)
– als uw champignons en spekjes mooi gebakken, bind dan met magere room.
– kruid af met peper en zout
– giet de pasta af, en doe ze bij de paddenstoelen.
Smakelijk!
