Of hoe die dingen ook eigenlijk heten. Je moet maar eens kijken naar die glanzende gezichtjes 🙂
Worstjes met boontjes en patatjes
Nog zo’n gerecht uit mijn kindertijd, en poepsimpel. We waren er compleet gek op, en ook mijn kinderen vinden het lekker 🙂
Je kookt aardappelen, laat ze afkoelen, en bakt ze daarna mooi bruin in behoorlijk wat boter, met peper en zout.
Je snijdt een ajuintje fijn, bruineert dat in wat boter, en kiept er een blik bonen bij (of verse bonen, als het de tijd van het jaar is).
Je neemt een kind, zet dat aan tafel, geeft dat een bord, een onscherp mes en een blik weense worstjes, en laat hem die in stukken snijden.
Daarna kieper je de worstjes bij de warme bonen, laat ze mee opwarmen, en dient op. De patatjes meng je er pas op het allerlaatste moment onder, kwestie van ze knapperig te houden.
Persoonlijk (ook mijn broers en vader doen dat, mijn moeder gruwt bij het idee alleen al) doe ik er dan ook nog een flinke scheut azijn bovenop.
Smakelijk!
Gevecht
Op zo’n familiefeest moet er bij ons altijd gevochten worden. Een spelegevecht, uiteraard. In onderstaand filmpje wordt mijn oudste broer in de speelkamer belegerd door de drie kleine jongens, terwijl Bart af en toe een beetje probeert te helpen.
Op het einde van het filmpje schokt het een beetje, maar da’s omdat ik zelf zo hard stond te lachen, dat ik het cameraatje niet stil kon houden :-p
Haar
Vakantie, en dus ook eindelijk eens tijd om mijn jongens van al hun lange hippiehaar te ontdoen. Wolf wou eigenlijk eens proberen wat dat gaf, zo wat langer haar, maar bij nader inzien bleek het toch niet alles te zijn.
Ik doe het nog steeds zelf, met de tondeuze op 21 mm. Op die manier gaat het snel, en staat het proper. En eigenlijk zien ze er allebei nog het beste uit met hun haar kort.
Ik ben alleen nogal jaloers op wat er op hun kopjes groeit. Ik denk dat ik er meer heb afgeschoren dan dat er op mijn hoofd staat.
Wolf moest lachen met het hoopje haar dat op de grond bleef liggen. “Kijk mama, het is precies het haar van een madammetje, een pruik of zo!”
Sinterklaas
Uiteraard kwam vandaag ook Sinterklaas hier ten huize.
De foto’s en filmpjes spreken voor zich :-p
De voorpret bij het zetten van de schoentjes was groot!
The loot :-p
De volgende morgen:
Laptop
Nu de verbouwing achter de rug is, mogen de kinderen opnieuw op hun computer spelen. De PC heb ik boven gelaten, ze mogen nu mijn laptopje gebruiken.
Ze zitten dan samen een spelletje te spelen op het oude oude schoolbankje waar mijn eigen moeder nog heeft ingezeten. Toch schattig, he?
Dansen
Af en toe mogen onze jongens de televisie op het kanaal van Studio 100 zetten. Daar zijn bijna non-stop liedjes te horen van de diverse projecten van Studio 100, zoals K3, Mega Mindy, Amika, musicals, Kabouter Plop, etc.
Vooral Kobe is daar grote fan van. Ze staan dan samen te dansen voor het scherm. Wolf kent de kabouterdans min of meer, en Kobe doet dan heel hard zijn best om mee te kunnen. Ik vind het hoe dan ook schattig :-p
Verschanst
Af en toe bouwen die van mij een fort, of zoals Wolf het ooit beginnen noemen is, een frittakaas. En dan kruipen ze daar samen in/onder, en zitten ze onnoemelijk te giechelen. En ik vind het héérlijk 🙂
Koning Kobe
Gisteren waren de jongens in vorm. Kobe had een zeteltje in een van de kleine fauteuiltjes gehesen, was er op een of andere manier zelf ingeklauterd, en had het hoesje van een klein laptopje op zijn kop gezet. En toen zat hij ongelofelijk te glunderen. Zeg nu zelf.
Zombie
Kobe wilde vannacht niet slapen. Niet.
Hij is nochtans vrij probleemloos gaan slapen, en sliep door tot rond ergens twee uur. En toen vond hij dat hij blijkbaar genoeg had geslapen. Hij maakte zijn broer wakker (het nadeel van samen op één kamer te slapen natuurlijk) en toen was het hek helemaal van de dam. Gelukkig wilde Wolf wel degelijk slapen, en negeerde hij uiteindelijk zijn kleine broertje.
Wij konden dat helaas niet: hij begon telkens opnieuw te huilen omdat hij wakker was en altijd wel een uitvlucht vond. Bart heeft ermee opgezeten tussen drie en vier, en hem dan bij ons in bed gelegd, waar hij eindelijk rustig werd. Na een tiental minuten was ik weer in slaap gevallen en draaide me om, tegen hem aan, waarop hij opnieuw begon te wriemelen, en ik hem toch in zijn bedje kreeg.
Na een laatste onderbreking, zo rond kwart voor vijf, heeft hij eindelijk doorgeslapen.
Zeven keer in totaal ben ik uit mijn bed gekomen. Zucht.
En raad eens? Vanmorgen om half acht zat hij vrolijk en wakker aan de ontbijttafel.
Hmpf. Dat was/is bij mij wel anders…