Platte-omaatjesconfituur

Een van de favoriete dingen hier in huis van ons ma, was haar aarbeienconfituur. Omaatjes confituur met platte aardbeien, en dat werd dus platte-omaatjesconfituur. Vorig jaar heb ik er ook gemaakt, en dit jaar, goh, met gans de perikelen rond Els en Wols was het er gewoon niet van gekomen.

En toen passeerde op Wondelgem Leeft het bericht dat iemand hier op de Evergemsesteenweg nog een ganse hoop confituuraardbeitjes in de tuin staan had, maar dat ze geen zin meer had om die te plukken, en wie wilde, mocht er zelf komen trekken. Ik reageerde snel, en tegen half twee wandelde ik met Merel door de hitte richting aardbeienveld.

Effectief, het stond vol met felrode, zeer smaakvolle en sappige kleine aardbeitjes, en na twintig minuten hadden we een gans vergiet vol.

IMG_0440

Een uur gesnij door Kobe en Merel later stond een stevige ketel te pruttelen, en nog wat later hadden we zeven mooie potjes platte-omaatjesconfituur. Win!

IMG_0441

Moestuin

Mja, echt moestuin kan je het niet noemen, het is ongeveer twee vierkante meter, overwoekerd door aardbeien. Maar nu hebben Merel en ik, door het overweldigende succes van die aardbeien, er ook pompoenen en courgettes geplant. De zaden had ik al liggen van vorig jaar, het was er gewoon niet meer van gekomen om ze nog in de grond te steken. Maar nu op de valreep dus wel. Valreep? Tsja, je plant ze best nog in mei, en dat is dus nog net gelukt.

Benieuwd of daar iets uit gaat komen, om eerlijk te zijn. Zou wel wijs zijn.

Aardbeien

’t Is uiteraard volop ’t seizoen, maar nu we zelf ook aardbeien in de tuin staan hebben, is het nog anders. De tien plantjes van vorig jaar hebben zichzelf volledig verdergezet en verspreid, en de aardbeien tieren welig. Het is nochtans niet groot, ons moestuintje.

En gisterenavond had ik nog eens een grub (een extra taak) op de rugby. Meestal doe ik de bar, maar nu had ik me opgegeven om een snack te voorzien. De opbrengst gaat dan naar jouw team. In de winter is dat meestal vrij simpel: soep of hotdogs of zo. Maar in dit weer?

Ik haalde een bak aardbeien, kocht een bus slagroom, nam bordjes en dergelijke mee, en verkocht een bordje verse aardbeien aan anderhalve euro. Het duurde eventjes, maar we waren zo goed als uitverkocht!

IMG_0330

En vandaag wilde Merel een dessert maken, en mocht ze van mij Saroma maken. Mét een gesneden aardbei erop, uiteraard. En trots dat ze was!

IMG_2977

Enfin, ’t is duidelijk aardbeientijd!

 

Romeinse kledij

Overmorgen is er weer OpenSchoolDag, en dan moet elke vakgroep zijn vak voorstellen. Die van wetenschappelijk werk doen proefjes, die van sport hebben een pingpongtafel in de klas en zo, maar Latijn en Grieks… We kunnen ze toch moeilijk een tekst doen vertalen in de klas? Enfin, we herhalen het concept van vorig jaar, eentje dat toen zijn nut heeft bewezen.

Samen met mijn collega’s van Klassieke Talen hebben we toen van het lokaal Latijn een fantastisch fijn lokaal gemaakt: Lucie had zowat alle inrichting gedaan, Ellen stond met een hoop leerlingen hapjes te maken zoals gebakken Romeinse gehaktballetjes, gevulde dadels en verschillende soorten pesto, en ik hield de bar open met gekruide wijn en verschillende soorten mede. Er waren massa’s leerlingen om te helpen, en ze zagen er fantastisch uit in de Romeinse kleren.

Alleen… er waren eigenlijk te weinig Romeinse kleren, want nogal wat leerlingen wilden die aandoen, en ik heb maar vijf jurken in een zeer grote maat, de mijne. Maar veel leerlingetjes zijn amper 12, en dus een maatje 152, kleiner dan een XS. Bijkomende kleren dus. Ik ging dat in de paasvakantie maken, maar ik ben dat gewoon vierkant compleet vergeten.

Gisteren ben ik met Merel tot aan de Sleepstraat gereden, en hebben we voor 12 euro stof gehaald voor 6 nieuwe jurken, in opvallende kleuren. Want de snit mag dan heel eenvoudig geweest zijn, de stof was zeer felgekleurd, en ze droegen vooral ook zeer veel juwelen.

Enfin, ik ben dan vandaag maar beginnen naaien, en ik zal wel zien hoe ver ik geraak tegen zaterdag. Maar ze gaan wel leuk zijn, die nieuwe…

IMG_9528

Tuin

Awel, als het zo verder gaat, word ik gewoon nog een tuinmens! Komt dat tegen!

Nee, serieus: de laatste tijd zit ik graag en veel in de tuin. Dan niet alleen als toerist, languit in mijn nieuwe zetel – al gebeurt dat wel regelmatig, dat geef ik toe – maar ik rijd gewoon regelmatig het gras af, loop rond met zo’n uitsteekding om de paardenbloemen in de kiem te smoren – liefst letterlijk – en geniet keihard van mijn bloemen.

Het begon al met de ene, unieke sneeuwklok – het moet niet altijd een sneeuwvlok zijn –

365-feb10

en toen kwam de japonica praecox in al zijn glorie.

365-maa15

Die werd vergezeld van de narcissen,

365-maa21

blauwe druifjes,

IMG_9334

en daarna kwamen de zwarte tulpen.

365-apr09

De tulpen hebben intussen ook hun beste tijd gehad, de narcissen en de muscari zijn verdwenen, maar nu is het tijd voor de deftige japonica, de gele struiken die ik destijds van mijn grootmoeder heb gekregen voor onze verloving, en de rozerode struik die nog uit de tuin van mijn grootvader komt. Een van beide gele struiken is helaas gesneuveld, maar bon, daar zet ik dan wel iets anders. Wie weet een donkerpaarse hibiscus, of een acer? Enfin, ik zie nog wel.

Intussen is er een waar odorama bijgekomen, van de honderden meiklokjes die je niet echt ziet, maar wel ruikt.

IMG_9867

Daarna zal het de beurt zijn aan de rhododendra, en nog later, voor de rest van de zomer, bloeit de hibiscus.

Ik, zot van bloemen? Maar nee gij…

Kalkoenrollade met ananas

Ik zag ze een tijdje geleden liggen in de winkel: zo’n diepgevroren kalkoenrollade. En meteen schoot er een recept door mijn hoofd, eentje dat ik vroeger wel eens maakte, toen we nog in de Forelstraat woonden. Lang, lang geleden dus. Ik leerde toen net koken, en zocht vaak recepten op in het kookboek van de Boerinnenbond. Ik had er zo eentje gekregen van mijn schoonmoeder, in echte Vlaamse traditie, en het was mijn bijbel.

IMG_8664

Enfin, het recept dus. Poepsimpel, eigenlijk. De rollade aanbraden in een klein beetje boter, en dan een klein uur op 200° de oven in pleuren. Dan haal je het netje en alle folie eraf – ha ja, dat is samengesteld uit restjes van de kalkoen, op zich wel lekker vlees, maar niks mee aan te vangen anders – doe je er een flinke geut porto bij, het sap van een blik ananasschijven op sap (duh), en laat je het nog tien minuutjes in de oven staan. Af en toe eens omdraaien en de saus erover lepelen is een aanrader.

Vlees uit de schotel vissen, saus indikken, vlees in mooie schijven snijden, afwisselen met de opgewarmde ananas, en serveren met kroketjes.

Er is goed van gegeten, ja.

Pussy hats ofte kattenmutsjes

Na de Women’s March tegen Trump zijn ze bekend geworden, de heel eenvoudige roze mutsjes met kattenoortjes, ofte het Pussy Hat Project. Die zijn poepsimpel om te maken: gewoon een roze rechthoek breien, aan elkaar zetten, en klaar.

Ik polste even op Facebook, in navolging van een vriendin, of er iemand eentje wou tegen de prijs van de wol (rond de vijf euro, al naargelang wat ik vind), en ik mocht er meteen aan 15 stuks beginnen. Met of zonder oogjes, want ja, als je wil, kan je er ook oogjes in breien als een schattig maskertje. Het patroon daarvan stond al eeuwen geleden bij Madama Zsazsa te lezen.

Merel was mijn gewillige model om ze even te showen, met of zonder oogjes.

Ik som voor mezelf hier even de bestelling op, kwestie van gewoon te herinneren wie wat wilde.

– Thomas Pieters: rood, grote maat, oogjes
– Charlotte C Vandycke: 1 oranje, kind, oogjes. 1 zwart, kind, oogjes. Steekt de wol zelf wel binnen.
– Jirka Goval: petrol, gewoon, zonder oogjes
– Ibn Willems: rood, gewoon, oogjes
– Trien Florquin: 3: roze, , 1 tiener, 2 kinderen, oogjes. Zorgt zelf voor wol
– Maaike Walraet: Blauw met oogjes voor een meisje van 9
– Laura Speeckaert: roze, gewoon, zonder oogjes
– Merel: 1 lichtroze zonder, 1 fuchsia zonder
– Evelyne Brouns: 1 blauwe met oogjes, kind
– Eowyn en Elyn Vercruysse: 1 lichtroze, 1 blauw met oogjes.
– Marie-Julie: lichtroze, zonder.
– Anja Van Den Bossche: 1 blauw met, 1 fuchsia met 2 fuchsia, met
– Birgit Walraet: 2: lichtroze, een gewoon, een tiener, zonder oogjes

Merel heeft er meteen ook twee ingepikt, zonder oogjes. Geen enkel probleem, want ik kan eentje afwerken op de tijdspanne van de gemiddelde film. Alleen moet ik nu nog voor de tv gaan zitten…

Enfin, als er nog mensen eentje willen: laat maar weten. Ik maak ze met plezier.