Mijn twee schatten :-)

De foto is speciaal getrokken voor een goeie vriendin in den Ameriek, maar ik vond hem zelf zó wijs dat ik hem u niet wilde onthouden. Van enige misplaatste moederlijke trots is – uiteraard – totaal geen sprake :-p

tweebroertjes.jpg

Content

Bart heeft me daarstraks gebeld, zo rond twintig over zeven.
Ik was, op totaal onverwacht verzoek, met Wolf naar mijn ma gereden, zodat hij daar kon spelen met zijn neefje Alexander. Allebei waren ze wildenthousiast, en ik vond het ook best leuk. Aangezien ik erover had getwitterd, had ook Bart dat gelezen. Toch handig, zo’n Twitter :-p

Hij wilde weten hoe we het stelden (ikke met een verstuikte voet, Kobe met een bijna-longontsteking), en vroeg heel liefjes of ik het niet erg zou vinden dat hij met een paar mensen op restaurant zou gaan, aangezien hij die dag nog niet gegeten had. Uiteraard vond ik dat niet erg. Meer nog, ik ben zelfs blij 🙂 Het is al lang dat ik vind dat Bart iets van een hobby zou moeten hebben, iets dat vooral niet Netlash-gerelateerd is, en waardoor hij zou kunnen ontspannen en zich amuseren. Alleen… hij is eigenlijk in niet veel anders geïnteresseerd dan alles wat met het web te maken heeft, de achterliggende mechanismen, how to beat the system en dergelijke. Tsja, dat komt ervan als je van je hobby je beroep maakt natuurlijk.

In elk geval zit ik nu alleen thuis, liggen de kinderen netjes te slapen, en vind ik dat eigenlijk wel wijs. En ik hoop vooral dat het hem smaakt 🙂

Nog maar eens trots op de kinderen

Garage TV heeft een Best of 2007 gepubliceerd.

Moet eens gaan kijken naar de nummer drie bij ‘Schattigste kindjes’ en de nummer twee bij “Schattigste baby’s”.

En ja, ik weet dat Garage TV nog lang geen YouTube is, en dat er nog niet zoveel bestanden zijn, maar laat me nu toch eens trots wezen zeg :-p

Lief

Mijn huisgenoten zijn eigenlijk toch echt wel lief…

Maandagavond, toen ik Wolfje en Kobe had opgehaald, voelde ik me niet zo schitterend. Ik zat dus eventjes voor me uit te staren op de rand van de zetel, toen Wolf naast me kwam staan.
– Wat is er, mama?
– Ik voel me niet zo lekker, liefje.
Waarop hij me met grote ernstige ogen aankeek, en zei:
– Dan zal ik jou een beetje beter maken, mama.
En prompt begon hij met zijn ene kleine handje mijn nek te masseren, terwijl hij intussen rustig verder naar televisie keek.

En gisteren dan: ik lag in de zetel naar een film te kijken, onder een dekentje want ik had het echt koud, en de baby was in mijn armen in slaap gevallen, zodat ik niet echt veel kon verroeren. Toen Bart heel lief kwam vragen of hij iets voor me kon doen, vroeg ik hem dankbaar een warme melk met honing, kwestie van op te warmen.

Iets later kreeg ik een grote kom hete melk in mijn handen, mét honing, en een dikke schuimlaag. De lieverd had de melk zelfs speciaal opgeschuimd voor me 🙂