70

Nonkel Staf wordt vrijdag 70, en dat moet uiteraard gevierd worden. Er werd dan ook gezongen voor de jarige:

IMG_7946

De vaste stek was niet beschikbaar, maar ’t Raadsel in Kruishoutem voldeed volkomen aan de verwachtingen: lekker eten,

IMG_7965

een aparte plek voor ons om te zitten en dus de kinderen om te spelen,

IMG_7948

IMG_7949

en vooral ook een grote tuin, met trampoline,

IMG_7974

IMG_7972

klimtuig,

IMG_7967

en genoeg plaats om verstoppertje te spelen.

IMG_7952

Merel was prachtig verstopt, uiteraard:

IMG_7951

De hele bende poseerde ook gewillig:

IMG_7953

Alleen Bo was netjes binnen gebleven:

IMG_7976

en ook wij zaten erbij, natuurlijk.

IMG_7959

IMG_7977

Bedankt voor de fijne dag, Staf!

 

Culinaire wereldreis

Toen ik een brief kreeg van de lagere school met de vraag om mee te gaan op ‘culinaire wereldreis’, fronste ik de wenkbrauwen: het ging weer wat zijn, zeker?

We moesten een maand op voorhand inschrijven: voor twaalf euro kreeg je een kaart met vijf af te vinken vakjes, en voor elk vinkje kreeg je een royale hap naar keuze. Met vijf van die kleine porties had je meer dan genoeg, zo werd ons verzekerd. De bedoeling was om ook ouders van andere culturen te ‘activeren’, en ons kennis te laten maken met typisch voedsel.

Awel: het was een doorslaand succes!

Ik wist niet goed wat ik moest verwachten, maar het viel enorm, enorm mee! Verspreid in de eetzaal en turnzaal stonden een hoop standjes van verschillende landen, waar je telkens een drietal dingen kon proeven. De aankleding was schitterend: vlaggen overal, zo van die standjes met een luifeltje, en op een krijtbordje wat er te krijgen viel. De meeste mensen waren ook min of meer in klederdracht van het betreffende land. Merel heeft een stukje quiche gegeten uit Frankrijk, een hamburgertje uit de USA, en een soortement broodje opgevuld met feta uit Marokko. Dat laatste was ook een grote hit bij de jongens, die er nog een hot dog aan toevoegden, en Wolf ook nog een portie waterzooi, en Portugese visgerechtjes.

IMG_0808

Zelf ben ik langsgegaan bij Portugal voor die baccalhau (of hoe je het ook schrijft, verbeter me maar, ma), bij Polen voor een heerlijke stoofpot, in India voor een behoorlijk pikante… allez zeg, ben ik toch wel de naam kwijt, een opgevuld gefrituurd hapje, heb ik geproefd van een Indonesisch gerecht met pindasaus, en ben ik uiteindelijk bij de nagerechten geëindigd met een speculoosmousse en een Portugese flan, met een muntthee bij.

IMG_0810

De kinderen hebben voortdurend rondgelopen, amuseerden zich kostelijk, en vonden het idee ook de max. Alleen was er eigenlijk te weinig zitplaats om goed te zijn, en was vier kaarten voor ons vieren toch wel wat te veel. Ik heb de rest dan ook doorgegeven, en dat werd in dank aanvaard.

Ik wil eigenlijk niet weten hoeveel werk ze eraan gehad hebben, maar chapeau! Enorm goed idee met prima uitwerking, en een hoop ouders die ik nu voor het eerst zag. En eigenlijk ben ik stiekem toch wel jaloers, want zoiets op ons school, dat zou ik al helemaal prachtig vinden! Tsja…

Lichtmis

We waren nog niet uitgenieuwjaard: Kobe moest nog bij zijn peter langs. En omdat het Lichtmis is, nodigde Ilse ons uit voor pannenkoeken. Daar kunnen we kort over zijn: ze waren heerlijk!

lichtmis

En zelf heb ik er eindelijk eens aan gedacht Kobes nieuwjaarswens op te nemen, gewoon omdat het zo leuk gezongen is. Alleen deed hij het deze keer zonder de gebaren, jammer!

Oh, en Merel is nog steeds verzot op Ilse!

IMG_7852

Late nieuwjaar

Als uw schoonmoeder redelijk onverwacht op de lappen gaat naar Reims, dan wordt het nieuwjaren uitgesteld. Op zich totaal geen probleem, want we waren al net iets minder volgevreten dan twee weken geleden.

Er werden nieuwjaarsbrieven gelezen, cadeautjes uitgedeeld, en vooral lekker en veel gegeten.

IMG_7691

IMG_7692

IMG_7688

IMG_7690

IMG_7696

IMG_7694

IMG_7705

IMG_7706

IMG_7710

102

Mijn grootmoeder, de moeder van mijn pa, is onlangs 102 geworden. Omdat de hoop te groot is, hebben toen enkel haar kinderen dat gevierd met haar. Met de kleinkinderen hadden we gisteren afgesproken om samen te nieuwjaren. Lang niet iedereen was er – dat is ook bijna niet te regelen – maar we waren er toch met een flink aantal.

Oma zat erbij, keek ernaar, en glunderde. En at vrolijk mee van de meegebrachte taart, hield een ganse conversatie met mijn zesjarige over zijn lezen, speelde met de driemaander, en zag een fotosessie goed zitten.

Alleen die oren willen niet altijd even goed mee, en ook de hoorapparaatjes zijn niet altijd van goeie wil. Of, zoals ze het zelf verwoordde: “Ge moet daar zo soms ne keer op kloppen, just gelijk bij de kleine kinders”.

Times they are a-changing. Gelukkig maar.

Maar chapeau voor deze dame die beide wereldoorlogen heeft meegemaakt, en zelfs nog herinneringen heeft aan de eerste.

Ik wacht vol ongeduld op de foto’s van mijn kozijn. In afwachting is er hier al eentje die Bart getrokken heeft met zijn gsm, met de achterkleinkinderen.

foto 3

Kerstfeest-nieuwjaar bij ons ma

We hadden dat nog niet gehad, en het werd zo langzamerhand tijd, dus: familiefeest van de Rombautjes. Er waren massa’s hapjes – dat begint hier precies een trend te worden – er waren nieuwjaarsbrieven, zes al intussen, en er was ook heerlijk brood met kaas, charcuterie, en wijn. Aan de mannen te oordelen: redelijk wat wijn, ja. Het was vooral bijzonder gezellig, vond ik. En onze drie blonde meisjes konden het prima met elkaar vinden, terwijl de jongens intussen een kamp bouwden in de speelkamer, en we die eigenlijk gehoord noch gezien hebben.

Maar foto’s zeggen altijd meer dan woorden.
IMG_7597

IMG_7603

IMG_7608

IMG_7607

IMG_7612

IMG_7614

IMG_7615

IMG_7618

IMG_7617

IMG_7622

IMG_7631

IMG_7632

IMG_7637

Kerstdag

Kerstdag – dat is al langer de traditie, al twintig jaar, denk ik – spenderen we bij Barts familie. Vroeger was dat met een ganse resem oudtantes, Barts grootvader, en de broers van Nelly en hun gezin, tegenwoordig is dat een tak gezakt naar feest bij Omaly. Ook hier is de evolutie mooi om zien, al deed het even pijn toen ik achteloos de post van vorig jaar openklikte, en daar Jeroom nog blozend en relatief gezond zag. We missen je, bompa, zeker op dagen als vandaag. 2012 en 2010 zijn gedocumenteerd met foto’s, blijkbaar.

Ook hier werd er weer zeer uitgebreid getafeld, terwijl de kinderen speelden.

IMG_7494

IMG_7502

Omdat er pas op 19 januari kan genieuwjaard worden, mochten de kinderen ook al hun nieuwjaarsbrieven voorlezen. De envelopjes volgen echter pas in januari :-p

IMG_7495

IMG_7498

IMG_7499

IMG_7501

Ze kregen wel een cadeautje: Skylanders voor de jongens, een dekbedovertrek met feetjes voor Merel. Waar ze overigens hier thuis al grondig mee gespeeld heeft, en waar ze daarstraks mee gaan slapen is.

IMG_7503

Kerstavond

Kerstavond, dat is stilaan de traditie dat mijn ouders naar hier komen, zo tegen half zes. Het is trouwens mooi om zien hoe we allemaal evolueren, zo jaar na jaar. In 2012, en 2011 waren er foto’s, daarvoor blijkbaar niet. Maar Merel groeit als kool, zo blijkt.

IMG_7478

Net zoals vorig jaar waren er enkel hapjes. Massa’s, tonnen, kilo’s hapjes, zodat we weten wat we de komende dagen nog gaan eten, medunkt.

En uiteraard waren er pakjes. Eigenlijk veel te veel pakjes, maar ik had doorheen het jaar zóveel kleine cadeautjes verzameld, dat ik wel niet anders kon.

– voor Bart een stapeltje strips

IMG_7488
– voor ma een paar rode schoenen, die ik ooit hetzelfde gekocht had als zij, maar waar zij de hare compleet versleten heeft, zijn de mijne amper gedragen. Transfer dus, en wij allebei blij.
– voor pa niet zijn standaard zeurkalender, maar wel deze oorlogskalender. Hij was onder de indruk.

IMG_7486
– voor mij had Bart een gans pakket Dr. Who DVD’s: de hele reeks met Matt Smith, David Tennant en Christopher Ecclestone, maar ook al een gans deel van de vroegere, zelfs met de allereerste doctor. Ik ben benieuwd, en ik ben vooral supercontent. En voor mezelf had ik een hele mooie handtas, Gentmade (gemaakt uit oude leren jassen voor de Kringwinkel), en een ring.
– Wolf kreeg – hou u vast – een stapel van vijf griezelboeken, een boek over Tolkien, het handspel van Weerwolven van Wackerdam, een doos Clics, en een doos met twee puzzels.

IMG_7485
– Kobe kreeg een boek met 1000 dingen om te maken/tekenen, een boek met 100 weetjes over dino’s, een boek om dino’s te leren tekenen, ook een doos Clics, en een puzzel

IMG_7481
– Merel kreeg een mini houten poesje, een boekje om te leren tellen, een nieuwe pop, toebehoren voor bij de pop en een heksenkleedje met hoed erbij

IMG_7480

IMG_7479

IMG_7489

IMG_7487

Merel zat netjes om half acht in bed wegens anders morgen niet te genieten, de jongens gingen slapen om half tien, en tegen half elf gingen ook mijn ouders naar huis. Bart en ik ruimden op, en een dik kwartier later lagen we beiden in de zetel, te genieten van een rustige avond.

Zo mogen kerstavonden altijd zijn.