Communie!

We waren er al weken mee bezig, keken er volop naar uit, en om half tien zaten we effectief in de stampvolle kerk, en popelde Kobe toch wel wat zenuwachtig. Maar alles liep voorbeeldig: Kobe las voor, Merel zat geduldig op mijn schoot – en anderhalf uur is lang voor een driejarige – en Wolf zat bij zijn vrienden. Oma en opa stonden achteraan in de kerk, er was helaas niet genoeg plaats. Maar Kobe werd voorbeeldig “een kindje van Jezus”, zoals hij het zelf uitdrukte, en was daar zeer blij om. En wij dus ook.

foto 3

Daarna reden we naar huis, waar de kookploeg al druk bezig was, en de gasten vrij snel arriveerden.

De kinderen kregen macaroni met hesp, kaas en champignons, op uitdrukkelijke vraag van Kobe, en vonden het ongelofelijk lekker.

IMG_9307

IMG_9308

IMG_9309

IMG_9310

IMG_9311

Wij kregen iets meer en iets verfijnder, en eigenlijk ook bijzonder lekker. Vond ik toch.

IMG_9313

IMG_9314

Er kwam uiteraard ook een toost op de communicant:

foto 1

En intussen hadden we ongelofelijk veel chance met het weer, en werd er warempel buiten gezeten en gestaan, zowel voor het aperitief (met massa’s hapjes) als voor het dessert.

IMG_9312

IMG_9317

Er werd enthousiast een ijslam geslacht, dat helaas aan het smelten was, en niet alleen de kinderen wilden er een stukje van. Maar de ‘grote mensen’ kregen ook nog een “kolonel”: sorbet met wodka en citroen. Blijkbaar ook zéér lekker.

foto 2

En toen had Bart zelfs nog voor taart gezorgd, waarvan er, zoals altijd, veel te veel over was.

De kinderen amuseerden zich rot, vooral eigenlijk met de fatboy.

IMG_9316

IMG_9315

En Dirk nam even een gezinsfoto. Of twee.

_DSC0894

_DSC0900

Het was dik na zessen toen iedereen naar huis was, en dat zegt eigenlijk al bijzonder veel. Jawel, het was een fijn feestje.

Tienerverjaardagsfeestje

Jawel, Wolf is intussen een tiener – met casueel tienergedrag – en dus verdiende hij een ‘cool’ verjaardagsfeestje. Ik liet hem kiezen, deed een paar suggesties, en we waren het bijzonder snel eens, eigenlijk. En waarom pas nu, terwijl hij al in februari is verjaard? Dat hing uiteraard samen met zijn kamer: zolang die niet klaar was, kon er geen feestje zijn, toch geen slaapfeestje.

Hij nodigde maar twee vriendjes uit, zijn twee beste maten: “Ha ja, mama, liever maar twee met wie ik gegarandeerd een superavond heb, dan dat er daar vijf zijn, waarvan er een begint te zagen of ambetant te doen en gans het feestje naar de knoppen helpt.” Gelijk heeft hij.

Ik haalde extra donsdekens boven, Bart sleepte een beamer aan en stelde die op in zijn kamer, en er waren de nodige knabbels en drankjes.
Toen ze om half zes arriveerden, werd er eerst een “megacoole schatkaart” opgelost, waarop er code was geschreven in citroensap. Daarna kregen ze de toer van het huis, werd er boven al wat gegoefeld en onnozel gedaan, en kwamen ze beneden om croques monsieur te eten. Aansluitend hielpen ze me om vanille-ijs te maken, waar vooral Wout grote ogen trok. Toen moest er blijkbaar nog wat in de zetel “gehangen” worden terwijl ze naar Ketnet keken. Op dat moment viel het me gigantisch op dat ze geen van drieën nog kleine jongens waren, maar echt al pubergedrag vertoonden. Tsja…

Er werden pyjama’s aangedaan, en ze gingen zich installeren, terwijl de film ‘Turbo’ werd opgestart. Kobe mocht meekijken, en gedroeg zich bijzonder lief, zonder de aandacht op zich te trekken. Wolf mixte cocktails, ik bracht chips en M&Ms naar boven, en ik zag dat het goed was.

IMG_9221

IMG_9219

IMG_9222

Toen er blijkbaar een onderbreking werd ingelast om meer drinken te halen, was ook het ijs klaar, en kregen ze heerlijk versgedraaid ijs met aardbeien. En toen moest er uiteraard verder gekeken worden.

Rond tien uur hoorden we gestommel: blijkbaar was de film gedaan. Kobe vloog in zijn eigen kamer, de drie jongens kregen nog een kwartiertje babbeltijd, en om kwart over tien was het effectief stil.

En Wolf? Die glunderde, en fluisterde me toe: “Mama, dit is het coolste feestje ooit! Dank u!”

Ik denk dat ik zo mogelijk nog harder glunderde dan hij.

 

Paasbrunch

Mijn schoonmoeder zag het niet meer zitten om voor 6 volwassenen en vier kinderen een uitgebreide diner te voorzien bij haar thuis. Ik snap dat volledig: ook al komt het eten op zich van een traiteur en heeft ze intussen weer een afwasmachine, toch blijft het een hoop werk om de tafel te zetten, af te ruimen, alles op te warmen en op te dienen… Om nog te zwijgen van de stress die zij ervan krijgt.

We waren dus om 12.00u verwacht op de Grote Markt van Ronse, meer bepaald in de Acte. We wisten dat het in orde ging zijn, en Wolf had me al gewaarschuwd om niet weer een dessertbord te nemen ^^

Maar het was eerst een hapjesbuffet, daarna een voorgerechtenbuffet (met zowel koude bereidingen op allemaal kleine schoteltjes, zoals asperges, tomaat-mozzarella, foie gras, pâté, parmaham met meloen, als warme bereidingen, nl. kroketjes van Breydelham of scampi’s), en dan een echt hoofdgerecht. Het kuiken met zwezerik, bospaddestoelen en gratin was bijzonder lekker, geloof me, maar niet echt brunchig meer. Niet dat dat stoorde, hoor!

IMG_0978

En dan was er een bijzonder uitgebreid dessertenbuffet, met allemaal huisgemaakte lekkernijen, een beetje zoals op het dessertbord uit de link hierboven, maar dan nog met pannenkoekjes en zo.

Ik heb weer eens veel te veel gegeten, maar het smaakte dan ook enorm. Intussen zaten de kinderen vooral buiten: het was zo net warm genoeg om zonder vestje buiten te lopen, en het springkasteel was andermaal een dikke hit, bij allemaal.

IMG_0974

IMG_0977

foto 3

En daarna gingen we nog even tot bij Nelly thuis, want er moesten uiteraard nog paaseitjes gezocht worden!

IMG_0981

IMG_0979

Nelly: het was een prima idee! Dank u!

Ook al zo groot…

Jawel, neefje Bo is ook al een jaar! Man, dat gaat gigantisch snel.

Bart moest werken, maar ik kon wel met de kinderen naar Brussel gaan, en doordat er nog een plaatsje vrij was in de auto, kon ook Nelly mee. Na wat gesputter kreeg ik haar zover dat ze meteen hier kwam eten ’s middags: of ik nu voor vier of voor vijf kook, dat maakt toch geen verschil. Zo hoeft zij niet te koken voor zichzelf, en is ze meteen ook een stuk meer ontspannen.
Nog snel even een geplamuurd plafond afschuren voor je moet vertrekken, is trouwens geen goed idee, geloof me: mijn haar zag gewoon wit, en ik mocht dus nog gaan douchen. Zucht.

Enfin, ik zag hun verbouwde huis eens, er waren pannenkoeken, er was taart, het was goed weer, en het was ferm gezellig. Proficiat, kleine Bo!

IMG_9087

IMG_9075

IMG_9077

IMG_9079

IMG_9081

IMG_9083

IMG_9085

Vier jaar en al!

Kleine meisjes worden groot, en niet alleen die van ons: ook mijn metekindje en ‘Merels béste vriendin’ groeit als kool. Ze is intussen dus ook al vier jaar, en kreeg uiteraard een bijhorend feestje. We waren erbij, en zagen dat het goed was, mede dankzij het mooie weer, waardoor we op het terras konden.

IMG_9053

IMG_9049

IMG_9051

IMG_9056

IMG_9058

IMG_9060

Er was een enorm buffet – de foto hieronder is maar een klein stukje –

IMG_9061

en er was natuurlijk taart, met kaarsjes die moesten uitgeblazen worden, of wat dacht je.

IMG_9064

IMG_9065

IMG_9066

De jongens waren evenwel op groepstocht met de scouts: om negen uur ’s morgens vertrokken met de trein aan de Dampoort, en om half vijf terug, moe, vuil, en zeer tevreden over hun dagje in Deinze. Maar ik had gerust wat langer in Zomergem willen blijven, het was er bijzonder gezellig.

Dank je, Delphine!

Salutem tibi, ave!

Zoals elk jaar kwamen we vandaag weer met de uitgebreide familie Boghaert samen: de mater familias (92), haar zes kinderen met wederhelften (al konden er twee niet zijn), hun vijftien kinderen (waarvan de meeste met partner) en de momenteel elf achterkleinkinderen. Oh, en haar broer met diens vrouw. Een gigantische bende dus. We hadden het zaaltje in Ursel tegenover het rusthuis afgehuurd, gingen eerst naar de herdenkingsmis van opa (gestorven in 2008, hij zou nu 101 geworden zijn), en deden dan van brunch.

Blijkbaar waren er toch de meeste stemmen – of de luidste roepers – om het toch weer zelf te doen, en dus had iedereen weer een taak. Er was een uitgebreide receptie, daarna brood met veel soorten toespijs, en dan dessert. Er moest afgeruimd en afgewassen worden, maar gelukkig niet meer gedweild en zo, dat lieten ze toch al doen.

Enfin, mede dankzij het goede weer werd het een bijzonder aangename namiddag, met familie die ik doorgaans maar één keer per jaar zie. Meer hoeft dat niet te zijn, maar minder ook weer niet.

Salutem tibi dico, ave!

IMG_8289
IMG_8283

IMG_8286

IMG_8288

IMG_8290

IMG_8293

IMG_8292

IMG_8297

IMG_8302

IMG_8303

IMG_8308

IMG_8310

IMG_8312

IMG_8311

IMG_8314

IMG_8319

IMG_8321

IMG_8320

IMG_8323

Rond een uur of vier was Merel compleet platgevallen, en is Bart (die met haar was achtergekomen, na de mis) met haar naar huis gegaan, terwijl ik met mijn twee broers, ons ma, en de rist kinderen nog naar het Drongengoed ging. Eigenlijk was het best jammer dat Merel niet meer mee was, maar ik had niet bepaald een buggy, en ik had ook geen zin om haar te dragen als ze moe werd. Tsja…

Het werd in elk geval een pracht van een korte wandeling, die eigenlijk vooral bestond uit op een bankje zitten kijken hoe de kinderen zich in het speelbos amuseerden in de grachten, en daarna nog iets gaan drinken op de Drongengoedhoeve. Het was eeuwen geleden dat ik er nog geweest was, van toen ik klein was, denk ik. Ahh, herinneringen!

IMG_8342

IMG_8340

IMG_8344

IMG_8346

IMG_8351

IMG_8355

IMG_8364

IMG_8362

IMG_8367

IMG_8378

IMG_8373

IMG_8379

IMG_8384

IMG_8385

IMG_8386

IMG_8387

IMG_8388

IMG_8389

IMG_8383

IMG_8397

5 jaar

Nee, niet een van de mijne, maar het zoontje van mijn jongste broer Roeland. We waren uitgenodigd voor een brunch bij hen thuis ter ere van Nands verjaardag. Alleen lag het nogal moeilijk: Wolf kwam thuis van scoutsweekend om half één. Bart en ik zijn dan maar met aparte auto’s gereden, en hij is na een goed uur alweer terug naar huis gegaan om Wolf op te halen. Die was jammer genoeg veel te moe om nog terug te komen naar het feestje, zodat ook Bart dan maar thuis bleef. Tsja.

Nand had nochtans het weer mee: we hebben bijna de hele tijd buiten in de zon gezeten, al schuivend met de tafel. En de kinderen speelden voortdurend op de speeltuin, waar ze zelfs op een bepaald moment een plastic keukentje in gehesen hadden. Geen idee hoe ze het geflikt hebben, maar het was hen wel gelukt dus.

IMG_8078

IMG_8081

IMG_8082

Er moest blijkbaar ook even gevochten worden, al spelend uiteraard:

IMG_8086

IMG_8084

IMG_8089

Bonne, Nands nichtje langs Sarahs kant, was er ook:

IMG_8083

En er was natuurlijk ook taart. Waarvan de kaarsen niet in brand wilden in de buitenlucht.

IMG_8093

Dan werd er, terwijl binnen de kaarsen werden aangestoken, maar fruitsla gehaald bij oma:

IMG_8099

IMG_8091

Intussen werkten de kaarsjes tóch mee, enfin, na een kennismaking met de grond.

IMG_8102

IMG_8104

En toen werd er even geposeerd op de klimtoren:

IMG_8109

Intussen had Kobe zijn rugbybal boven gehaald, en was ook Marne weer wakker.

IMG_8122

IMG_8118

IMG_8121

Ik moet zeggen: een bijzonder fijne namiddag. Dank u, broere!