Laatste dag Center Parcs

Die vakantie is alweer voorbij, gigantisch snel.

De laatste dag waren we op om zeven uur, was alles ingepakt en hadden we ontbeten tegen negen uur, en moest Merel duidelijk nog slapen. Ik ben dan maar met de jongens de eendjes het oude brood gaan voeren, en daarna nog eens gaan minigolfen. We waren te vroeg, maar een ongelofelijk lieve dame heeft ons toch de golfstokken gegeven, zodat we om kwart voor tien helemaal alleen op de minigolf stonden, alweer in onze tshirt. Onvoorstelbaar.

CP22

CP23

Daarna hebben de jongens nog lekker onnozel gedaan in de speeltuin,

CP24

CP25

CP26

CP27

CP28

zijn we rustig teruggewandeld,

CP29

CP30

hebben papa en Merel opgehaald, de auto geparkeerd op de grote parking, nog even naar de otters gaan kijken,

CP31

en zijn nog in het centrum gaan eten. Mereltje was bijzonder goed gezind na haar heerlijke dut, en de jongens speelden nog volop.

CP32

Tegen half vier waren we thuis. En eigenlijk was dat toch ook wel weer heel fijn 🙂

Halloweenstoet

Komt dat tegen: geen van de jongens had nog zin om vandaag te gaan zwemmen! Veel te lastig, zeiden ze. Tsja…

Dus gingen we in de voormiddag voor een mooie wandeling langs een paar speeltuinen,

CP15

CP16

aten we ’s middags brood, speelden we in de namiddag Heroica of keken wat tv,

CP17

gingen even kijken naar de kindershow, en stond ik om half zes met hen in het centrum voor de Halloweentocht. Een van de animatrices had zich als heks verkleed, en vertelde dat de kinderen op zoek moesten naar een kist, maar dat er slechte heksen waren die ook die kist wilden.

CP18

We konden hen enkel op afstand houden met licht, en dus kregen alle kinderen een lampionnetje. Kobe hield krampachtig mijn hand vast, en bleef angstvallig in de buurt van Macrobia de heks. Hij was er niet gerust in.

CP19

Na een wandeling van een half uurtje kwamen we in een knap aangekleed stukje land, waar een mooie griezelige kist stond, met bijpassende muziek. Bij de kist kreeg iedereen een leuke heksenhoed, en was Kobe dolblij aan het huppelen dat alle stoute heksen dood waren gevallen!

CP20

We wandelden terug naar het huisje, waar papa intussen de steengrill had aangezet. We hebben er heerlijk zitten bakken, en tegen half acht sliepen de kinderen, doodop allemaal.

CP21

Dit moet me trouwens toch even van het hart: zo’n steengrillpakket in Nederland trekt in niks op zo’n pakket in België. Daar krijg je wat vlees, een enkel sausje, een beetje brood erbij, een chocolaatje als dessert, en dat is het zowat. Voor hetzelfde bedrag krijg je in Nederland toch net iets anders: (voor twee volwassenen en twee kinderen) genoeg vlees voor twee maaltijden, een grote pot cocktailsaus en looksaus, een pakje bakboter, een doos van 750 gr. rundvleessalade, een doos tsatsiki, een stokbrood, een ciabatta en twee grote piccolo’s, een groot pak alle mogelijke wokgroenten, een molentje met 8 verschillende soorten kruiden, een pakje kruidenboter, en dan voor ons een crèmedessert en een praline. De jongens hadden elk nog een Pépétvbox erbij gekregen (te vergelijken met een Happy Meal), met een klein blikje cola, een Kinderei, een fles pannenkoekenbeslag met bijhorend doosje verse melk (goed voor acht pannenkoeken), en een doos kleurpotloden. Met onderleggers en servietten, uiteraard. En dat dus voor hetzelfde bedrag als in België.

Dik in orde!

Center Parcs

Ze zijn altijd onwaarschijnlijk mooi aangelegd, die Center Parcs.

Ik heb met Wolf en Kobe verder gegolfd tot het begon te schemeren, en Bart al lang naar huis was met een oververmoeide Merel. Daarna zijn we nog een ijsje gaan eten, en hebben een mooie wandeling gemaakt. Meer moest dat echt niet zijn, zeker niet voor Kobe. (En ik vind dat de foto’s met mijn kleine Nikon Coolpix echt wel deftig zijn.)

CP9

CP10

CP11

CP12

CP13

CP14

We zijn met het treintje naar het huisje gegaan, daar hebben ze nog wat tv gekeken, nog een spelletje Heroica gespeeld, en toen zijn Bart en Wolf pizza gaan halen. En was de dag alweer om.

Het gaat snel.

Lente?

Ik vind dat ongelofelijk: het is twee november, en we lopen in onze tshirt buiten.

Maandag zijn we, nadat we ons in het huisje hadden geïnstalleerd, enkel nog even op verkenning gegaan. Gisteren hebben we in de voormiddag gezwommen, en in de namiddag Heroica gespeeld, en even tot aan de kinderboerderij en de bijhorende speeltuin gewandeld, en dat was het dus zo’n beetje.

Deze morgen moest Merel echt nog wel slapen, en dus ben ik met de jongens gaan zwemmen, tot we alledrie doodop waren en een half zwembad hadden ingeslikt. ’s Middags waren het boterhammen met een omeletje, omdat we pizza wilden eten en je die enkel maar ’s avonds kan krijgen. En deze namiddag zijn we dan, rond een uur of vier, na Merels middagslaapje, gaan minigolfen. De jongens zijn daar stapelzot op.
We hadden oorspronkelijk wel degelijk onze jassen aan, maar die hebben we snel uitgespeeld, want het was écht veel te warm. Bizar, bizar, maar wel heerlijk 🙂

De dag dat ik trouwens een normale foto van mijn jongens kan trekken zonder dat ik daar een half uur voor moet zagen, stuikt den hemel in. Serieus. Er steekt altijd wel eentje zijn tong uit of zo.

CP1

CP2

CP3

CP4

CP5

CP6

CP7

CP8

Lego Heroica

We hadden al eerder de Lego Minotaurus mogen uittesten, nu kwam de vraag of we het nieuwe Lego Heroica wilden proberen. Daar zeiden we uiteraard geen nee tegen, en dus lagen er hier een paar dagen later twee dozen te blinken: Fortraan en Waldurk. Ze mochten even blijven blinken, door ziek te zijn zag ik het niet zitten om de regels aan een scholier en een kleuter uit te leggen, en ik wilde ze eigenlijk ook houden voor in Center Parcs.

Man, het is een hit!

legoheroica

Je steekt met de blokjes een parcours in elkaar, en daar ben je al gauw een uurtje zoet mee. Een fijn uurtje, eigenlijk. En dan is het de bedoeling om met je held – daar bestaan er verschillende soorten van, met elk hun eigen speciale krachten – zo snel mogelijk het einddoel te bereiken: de zombiekoning verslaan, of de Kelk des Levens pakken, of dat soort dingen. Onderweg kom je voor gesloten deuren te staan waar je dan een sleutel voor moet vinden, kom je zombies, spinnen of weerwolven tegen, kan je flesjes of goudstukken ontdekken, of open je een schatkist waar evengoed een valstrik in kan zitten.Voor wie iets van spelletjes kent: het doet me denken aan Warhammer Quest.

Maar het gigantisch leuke is – en een voordeel tegenover de meeste klassieke gezelschapsspelen – dat je voortdurend zelf je parcours kan aanpassen. De jongens hebben al de meest wijze dingen gebouwd, en zelfs Kobe, die nochtans nog maar vier is, kan ongelofelijk goed meespelen, al zegt de doos dat het vanaf acht jaar is.

De twee dozen zijn apart te spelen, maar vormen samen een nog veel wijzer parcours, met extra mogelijkheden.

Mocht je twijfelen wat je je kind wil geven voor Sinterklaas of Kerstdag: dit is een aanrader. En niet alleen omdat we ze gratis gekregen hebben, want ik denk dat ik me nog een extra doos (er zijn er vier) ga aanschaffen.

(De foto is van hier thuis, omdat ik het ginder te druk met spelen had.)

Center Parcs

En we zijn weer weg naar Center Parcs voor vijf dagen. Center Parcs de Kempervennen in Nederland deze keer. Waarom kiezen we voor een dergelijke vakantie? Wel, het is anderhalf uur rijden, niet eens zo ver als naar de Ardennen. En met drie wagenzieke kinderen kan je zoiets wel appreciëren.

In het huisje is alles voorzien, en de kinderkamers zitten netjes apart, zodat Bart en ik ’s avonds gewoon in de woonkamer kunnen zitten en lezen of tv kijken of zo. Rondomrond heb je bos en natuur, en die huisjes zijn ongelofelijk slim ingepland, zodat je nooit het gevoel hebt dat je op elkaars lip zit, ook al is dat eigenlijk wel zo. En op loopafstand is er het supermarktje. De prijzen zijn niet min, maar het is dan ook zó handig…

En dan is er het centrum: de enorme tropische zwembadvoorziening is natuurlijk dé trekpleister: glijbanen, zwembaden, peuterbadjes, speeldinges, een wildwaterbaan, buitenbad… De jongens zijn na een goed uur wel telkens steendood van al dat rondcrossen, dat wel. Maar er is ook wel meer: een speelhal, speeltuinen, wandelpaden, fietsverhuur, kinderboerderij, minigolf, squash, sauna… Het enige jammere is dat je voor al die extra’s moet bijbetalen (het zwembad niet natuurlijk), en dat ze stevig doorrekenen.

Maar met (kleine) kinderen is het ideaal: alles is te voet, alles is op hen ingesteld, en een van ons beiden kan bij Merel blijven als die moet slapen.

Het enige jammere is de prijs. Tsja. Maar voor drie blije kinderen en twee ontspannen ouders betalen we dat graag.

Spelen

Omdat ik op weekend ben, dan maar een paar fotootjes intussen, van de drie kinderen zoals ze woensdag zaten te spelen. Zalig toch?

spelen1

spelen2

Ankoria

Eindelijk is het gelukt: ik heb mijn Wolf ook aan het larpen gekregen! (Voor wie niet weet wat larp is: kijk hier). Hij was al langer gefascineerd door mijn kostuums en verhalen, en nu kon hij eindelijk zelf eens ondervinden wat het was.

Sinds een paar jaar is er namelijk een kinderlarp voor kinderen van zes tot twaalf. Vorige keer waren we al bezet de bewuste dag, maar deze keer lukte het wel, en hij had er al weken naar uitgekeken! Tegen tien uur stonden we in Geel, en liep het vol met wild enthousiaste kinderen. Het systeem was schitterend in zijn eenvoud, en vroeg nauwelijks uitleg. Wolf had gekozen om magiër te zijn, maar liep al vlug met twee zwaarden in zijn handen, en stormde bij elk gevecht in de voorste linie op de slechterik af. Hij strààlde. Alleen jammer dat het geregeld begon te gieten: het terrein was één grote modderpoel, en zelf waren de kinderen bij momenten doornat.

Ach ja, ze vonden het blijkbaar niet erg: toen het rond half acht gedaan was, heb ik hem verse droge kleren aangetrokken, en zijn we naar huis gereden. Rond half tien nam hij een hete hete douche, trok zijn pyama aan, en was binnen de paar seconden in slaap.

Wedden dat hij het er nog wekenlang over heeft? Hij zei nu al, vlak voor ik hem instopte: “Mama? Wanneer mag ik terug naar Ankoria?”

Brunch

Wij, he, wij zijn vanmiddag gaan brunchen op de coolste plek in Gent!

Eind april had ik er al voor Gentblogt mogen gaan eten met het gezin, en dat was ons toen gigantisch goed bevallen. We waren toen al van plan om dat tijdens de zomer eens te herhalen, maar toen hadden we een rotzomer (sorry Frank, gij moogt beweren wat ge wilt, dit was géén fijne zomer!) en is het er dus niet van gekomen.

Korenhuis1

En toen zei Bart gisteren plots: “Zeg, willen we morgen gaan brunchen met zijn allen in het Korenhuis?”  Ik moest er geen seconde over nadenken, en dus zaten wij vandaag 2 oktober tegen half twaalf aan een tafeltje op de Korenlei. Onder een grote parasol, want het was verdorie te warm om in de zon te blijven zitten! De jongens zijn volop voor ontbijtkoekjes en daarna de chocoladefontein gegaan, Bart en ik hebben het iets traditioneler aangepakt: koud voorgerecht, warm hoofdgerecht, en dessertbuffet.

Korenhuis2

Ik heb me laten gaan in de garnalen, de gerookte zalm en heilbot, een paar sushi, de parmaham, dat soort dingen. Bart zat te glunderen boven een bordje kraakverse sushi. Daarna heb ik een portie stevig gekruide wok binnengespeeld, om dan over te gaan tot het buffet. Man man man, voor dat buffet alleen al zou je er gaan! Diverse soorten taartjes, de crème brûlée, maar vooral ook de chocomoussedingetjes: een omhulseltje van witte chocolade, opgevuld met mousse. Wow.

Korenhuis3

En dat allemaal terwijl je kijkt naar de bootjes op het water, en de toeristen watertandend naar je bord kijken.

Of zoals Bart het zei: “Je hoeft niet rijk te zijn om je rijk te voelen.” Wel, vandaag kon zelfs de sjeik van Saoudi-Arabië er een puntje aan zuigen!