Geplaatst op

Pizza’s en gezelligheid

Al maanden probeerden we af te spreken, de vriendinnen van het middelbaar en ik, maar eerst was de ene op vakantie, dan de andere, en ga zo maar door. Deze week leek perfect uit te komen: Kims man zit in India, en dus was het ideaal voor haar om met ons te gaan eten. Eindelijk.

Ik pikte de dames op rond half een, en we twijfelden nog even of we niet te voet zouden gaan. Het feit dat de hemel aan de ene kant hemelsblauw was, maar aan de andere kant donkergrijs, deed ons toch maar de auto nemen. Die stond toch voor de deur, dus waarom niet? Wij naar pizzeria da Toto, aan de Albertlaan, daar waar vroeger de cocktailbar Old Fashioned zat: Kim vond het een aanrader, en wij konden haar geen ongelijk geven. Voor het terras was het toch wel te koud, maar binnen was het gezellig, en de bediening vrolijk Italiaans.  Nathalie en ik namen pizza, Kim ging voor de lasagne, en alles kwam eigenlijk behoorlijk snel op tafel. Alleen jammer, eigenlijk, dat pizza altijd zo snel koud wordt. Dat vind ik net zo handig aan afhaalpizza: je kan een stuk nemen en de rest in de isolerende doos laten zitten. Maar bon, afgezien daarvan was de pizza echt wel lekker: knapperig, vers, ruim bestrooid met groenten, niet te veel olie, en in het begin ook vingersbrandend heet.

We hadden met opzet geen voorgerecht genomen om ons toch maar een dessert te kunnen permitteren, en ook daar hadden we precies geen foute keuze gemaakt. Kims sabayon was overheerlijk, en de stukken tiramisu die Nathalie en ik kregen, waren er om u tegen te zeggen.

Koffie hebben we daar niet meer genomen, het was intussen welletjes voor Kim. En de rekening herinner ik me niet echt meer, maar ik geloof dat ik voor de pizza, het dessert en een half litertje water iets boven de twintig euro zat. Dik in orde.

Pizzeria da Toto
Handbalstraat 1A9000 Gent

Geplaatst op

Fagot

Kobe lijkt echt wel aanleg te hebben voor muziek, en dus mocht hij na een jaar notenleer een instrument kiezen. Gitaar wou hij niet, want dat speelt Wolf al. Piano? Meh, te groot en te luid, en (denk ik) te gewoon voor Kobe :-p En strijkers, dat zei hem niet veel.

Hij sprak eigenlijk al lang van een blaasinstrument. Dwarsfluit, of blokfluit misschien. Voor trompet en klarinet kreeg hij een veto: het een echt te luid (en ik hou niet van koperblazers behalve hoorn), en klarinetten doedelen me te veel.

En toen kwam hij thuis met fagot. Je weet wel, houtblazer, familie van de klarinet, maar dan de grote broer. Ook met een rietje te bespelen, maar ongeveer 1.30 meter lang. Serieus.

Fagot.

Hij bleef bij zijn standpunt, ook toen ze met de notenleerklas op instrumentenbezoek waren geweest. Fagot zou het zijn. Dus maakten we op het einde van vorig schooljaar al kennis met juf Renate, de fagotlerares, en werd zijn maat bepaald. Want ja, als hij té klein is, kan hij niet aan alle kleppen, en moest het een speciaal instrument zijn. Blijkbaar was dat niet nodig, en deze morgen stond ik met hem om negen uur in de fagotles. Juf had een huurinstrument mee, een mooi houten ding, en eigenlijk hebben we samen geleerd hoe je het ding in en uit elkaar haalt, hoe je het schoonmaakt, en hoe je erop blaast. Enfin, dat heeft Kobe geleerd, want ik krijg er geen zinnig geluid uit. Maar hij blaast dus al een mooie peut.

Hij straalde.

Deze namiddag wilden ze al samen spelen, Wolf en hij. Ik wierp nog op dat Kobe maar één noot kent, de lage mi, maar dat was volgens Wolf geen bezwaar: de meeste van zijn stukjes zijn sowieso met een mi als grondtoon, en dat kon dus wel.

We hebben tranen gelachen, echt waar, en ik heb zelfs op een bepaald moment de fagot overgenomen, want Kobe zakte door zijn benen van het lachen. Het klonk dan ook hilarisch: Wolf heel delicaat op zijn gitaar: “Mi – re – mi” “Peeeeeuuuuuutttt!”

Man man man.

Fagot begot.

Geplaatst op

Federaal Parlement en Museum voor Schone Kunsten in Brussel

Er zijn zo van die schooluitstappen die ik gewoon graag doe. Ik geef er dan met plezier een vrije namiddag voor op, of een paar uur les met taken die ik dan moet verbeteren. Het moet natuurlijk ook kunnen, want als je voor te veel uur moet vervangen worden, gaat de pret niet door, vanzelfsprekend.

Vandaag nam collega Buylaert de vijfdes op sleeptouw richting Parlement en MSK, en omdat ik maar voor twee uur vervangen moest worden, kon ik mee, zoals twee of drie jaar geleden.  Mijn groep begon in het Museum voor Schone Kunsten. Zoals altijd staat of valt zo’n rondleiding met de kwaliteit van de gids, en wij hadden echt een goeie vast. Of hoe je dus ook na zoveel jaar nog steeds een pak kan bijleren.

Over de middag zijn we dan met de collega’s iets gaan eten, en daarna ging het richting parlement. Altijd fijn om de uitleg in het parlement te horen, want geef toe, het blijft ingewikkeld.

Enfin, al bij al een fijne dag.

Een neutraler verslag met massa’s foto’s is te vinden hier op de schoolwebsite, as per usual.

Geplaatst op

Ankoria

Vandaag was er weer de kinderlarp Ankoria, en andermaal hebben we ongelofelijk veel geluk gehad met het weer. Het heeft even geregend, maar het was niet koud, en het viel dus allemaal reuze mee. Wolf, Wout en Kobe zagen het fantastisch zitten, en hebben zich goed geamuseerd. Ik was doodop eigenlijk, en heb me vooral beziggehouden in de buurt van het spelkot, met schminken en foto’s nemen. En een klein rolletje spelen, dat ook. Meer hoefde dat niet te zijn voor mij, eigenlijk feitelijk, zo in het begin van het schooljaar.

Een paar foto’s, van de jongens, of gewoon wijze veelzeggende foto’s. Geniet.

Geplaatst op

Een nieuwe reeks zenoefeningen

Het nieuwe schooljaar is weer gestart, de rugby dus ook, en voor Merel en mij dus ook de picknicks aan de Blaarmeersen.

Vorige week hebben we het wijselijk overgeslagen: Merel was doodop, en na de trainingen zit ze pas na achten in bed, terwijl haar standaard bedtijd half acht is. Bart was op tijd thuis woensdag, en vrijdag konden de jongens mee met iemand anders. Oef.

Maar vandaag was het prachtig weer, en Merel is intussen ook alweer een beetje gewend aan het schoolritme, en dus gingen we picknicken.

We liepen wel eerst mee tot aan het veld, en daardoor waren we een beetje uit ons gewone doen, maar bon, we zijn evengoed geëindigd op de pier, om daar in het zonnetje heerlijk onze boterhammetjes binnen te spelen, en intussen te kijken naar de zwemmers die de pier als startpunt gebruiken. En dan hebben we het niet over gewone zwemmers, maar triatleten die in pak komen trainen in open water. Mooi om zien, eigenlijk.

We waren in het terugkeren zowaar helemaal zen. Missie geslaagd!

Geplaatst op

Openmonumentendag in Gent: Gent kleurt oranje

Ow_Ng9iGJolsGNO9b6EWFg0AyK98jUU_53_MU2tK6dg

Ik hoop dat zondag het weer een beetje meezit, want Open Monumentendag (OMD) is eigenlijk altijd wijs. De meest memorabele was die in het teken van Metaal, en toen ben ik nog de ASEC-site gaan bezoeken, voor die gerenoveerd was.

Dit jaar staat het hele culturele jaar in het kader van Willem van Oranje, en dus ook de OMD. Ik kreeg alvast de max van een pakketje in handen: een overzicht van alle activiteiten rond de oranjegekte, maar ook vooral het Willemwandelplan. Dat stadsplan gidst je door de straten van de stad, en je ontdekt allerhande monumenten die gelinkt zijn aan de periode 1815-1830. Speciaal voor Open Monumentendag kan je ook enkele van de monumenten, zoals de Aula van de Universiteit en de Troonzaal van het stadhuis binnenin bekijken.

Voor kinderen is er een mooi Kleur Gent Oranje-doeboekje met uitleg op kindermaat en heel veel opdrachten om onderweg of thuis te doen. Het is gericht op kinderen tussen 6 en 12, en wil hen spelenderwijs het belang van het koningschap van Willem I en de daarbij horende monumenten doen ontdekken.

Om 10.30 uur en om 14.30 uur kunt u aansluiten bij een Willemwandelparcours met een gids van Vizit. Extra rondleiding om 12.00 uur! U kunt kiezen voor een rondleiding voor volwassenen of een toer op kindermaat.

U kunt het Willemwandelplan en het Kleur Gent Oranje-doeboekje op zondag 13 september gratis afhalen aan de Gent-kleurt-Oranje-stand in de inkomhal van het stadhuis van 10.00 tot 17.00 uur, maar ook in het STAM, het Design Museum en het MSK. Voor de rondleiding moet u zich wel inschrijven. Dit kan telefonisch via Gentinfo (09 210 10 10, bereikbaar van maandag tot en met zaterdag van 8 tot 19 uur) of online.

Daarnaast stelt de Dienst Monumentenzorg en Architectuur 14 kapellen en 1 voormalige pastoriewoning open, en biedt ze een fiets- en wandeltocht aan langs Gentse gevelkapellen. Alle informatie is te verkrijgen in het Bisschopshuis op het Bisdomplein.

En nu maar hopen dat het geen ouwe wijven regent…

Geplaatst op

Dit was de vakantie van 2015

Ik geef het toe, het lijkt alsof ze voorbijgevlogen is, en ik ben eigenlijk nog helemaal niet klaar voor een nieuw schooljaar. Dat gevoel is nieuw voor mij, dat is voor het eerst sinds ik beginnen lesgeven ben, eigenlijk.

Ze zat wel goed vol, de vakantie, en toch zijn er dit jaar nauwelijks, om niet te zeggen geen, vriendjes komen spelen, en ook het zwembadje heeft na het begin van de vakantie niet meer opgestaan. Tsja. Ik was eigenlijk zelf, na het hectische en bijzonder emotionele einde van vorig schooljaar, aan rust toe, en wilde geen mensen zien. Wat deden we dan wel?

* we gingen naar de tandarts
* we zwommen in de vijver
* Bart en ik namen mijn ouders mee naar het Hof van Cleve
* Wolf ging op scoutskamp
* er kwamen vriendinnetjes spelen, maar Kobe was ziek
* Merel ging logeren, Kobe vertrok op kamp, en Bart en ik gingen eten in het Zilte
* ik ging shoppen terwijl Merel aan het dansen was
* er was een piratendagje
* ik ging naar de allergoloog voor een allergie die geen allergie was
* er kwamen vrienden langs
* en ik nam noodgedwongen rust wegens een protesterende rug
* we genoten volop van de zomer aan het zwembad in Lembeke
* en liepen rond in de Ikea
* er kwam veel larpvolk slapen
* we speelden een spel in Brussel
* en pikten daarna Merel op in Merchtem
* We keken onze ogen uit naar de Belle Epoque in de zoo
* en liepen toch nog even rond op de Gentse Feesten
* We wandelden met oma en opa in het Leen
* er was er eentje jarig
* en daarom vierden we een klein beetje feest
* we vergezelden Bart naar het ziekenhuis
* we zaten een weekje in Kreta
* we namen de veerboot, en daarna nog eens
* prutsten met klei, en fietsten
* de jongens en ik fietsten door Gent
* we begonnen te geocachen, onder andere in Zomergem
* en gingen daarna vijf dagen geocachen in de Ardennen
* we hingen een dagje de Tolkiengeek uit
* de kinderen gingen alledrie op kamp, en ik nodigde vrienden uit om te lunchen
* intussen werkte ik de badkamer af
* er kwamen leerlingen langs
* en ik leerde Wolf klussen
* we geocachten in de regen
* en vierden feest in Planckendael in de stralende zon
* om dan weer tijdens de regen gezelschapsspelletjes te spelen
* en we sloten de vakantie af met een weekendje aan zee
* en een dagje Plopsaland

En dat was dat, voor de zomer 2015. Op naar het volgende!

IMG_8547

 

Geplaatst op

Plopsa!

Geef toe, een beter moment om naar Plopsaland te gaan, was er toch niet? Eind van de vakantie, stralend weer, en we zaten toch al in De Panne, waar we sowieso voor de middag uit de hotelkamer moesten zijn. Het werd dus een rustig ontbijt, alles inpakken, en de auto gaan parkeren op de grote parking van de tweede vestiging van ons hotel, zodat we de kusttram tot aan Plopsaland konden nemen. Beste. Suggestie. Ever! De files in zowel heengaan als terugkomen waren de moeite, daar in Adinkerke.

We waren er tegen half twaalf, en ik ging er snel vandoor met beide jongens, terwijl mankende papa zich samen met de rest van de familie over Merel ontfermde.

Voor de Supersplash hoefden we amper tien minuten aan te schuiven, en achteraf in het bootje heb ik nog snel een paar foto’s genomen.

En toen gingen we in de Dragon. Kobe wilde wel, maar met een bang hartje: zijn eerste echte rollercoaster! Het was wel twintig minuten aanschuiven, en wat doet ne mens dan? Spelen met het fototoestel, natuurlijk!

 

Maar Kobe was eigenlijk wel bang, ja. Tot het ding goed en wel in gang was: toen vond hij het de max! Kijk zelf maar: een voor- en tijdensfoto!

En toen was het tijd om te eten, en zagen we de anderen terug bij een pak frieten. Daarna repten we ons naar de, tsja, hoe heet dat ding? Feestzaal?

Er was namelijk een optreden van eerst Prinsessia, en daarna Ghost Rockers! Liv was vooral zot van de eerste, ons drie gasten zaten te wippen op hun stoel voor de tweede. Het was in elk geval wel goed gebracht, en kort maar krachtig.

Daarna wist Wolf zijn tante te strikken om op de Anubis te gaan – mij niet gezien zeg! – en deden wij wat rustiger dingen in Mayaland: tulpen, waterlelies, een paar andere dingen zoals koffie drinken…

En toen deden we iets vrij onverwachts: we zijn met de hele familie, inclusief Bo en Merel, maar wel zonder Omaly, op de Rollerskater, ook wel Wasmachine genoemd, gegaan. Ik dacht echt dat Merel ging huilen, maar ze vond het super, en wou nog eens! Helaas was de rij te lang, en was het eigenlijk ook wel wat welletjes. We namen het treintje terug naar de ingang om de voeten van Omaly en de knie van Bart te sparen, zagen in het passeren nog de parade, en namen de tram richting auto, om dan wat file te trotseren op de E40. Toch nog. Dju.