
Mereltje was apetrots op haar wantjes en sjaalkraagje, die bij haar muts horen.

Acta Diurna de muliere ludenti

Mereltje was apetrots op haar wantjes en sjaalkraagje, die bij haar muts horen.
Vrijdag en zaterdag zat Bart de hele dag op het Stichting Marketing Congres, en kwam hij thuis met de grootste goodie bag die ik al gezien had: een grote stevige sporttas vol.
Kunstmest, allerhande Niveaproducten, een lottoformulier van twee euro, gadgets van allerlei slag, kaarsjes, notablokjes, chocolade, een setje om zelf klavertjes vier te kweken, chips, bier, deodorant, en zo kan ik eigenlijk nog wel even doorgaan.
Er zaten echter ook een paar dingen bij waar wij niet bepaald een nut voor hebben. En die geef ik dan met plezier weg, natuurlijk. De eerste die in de commentaren bij deze post één van de dingen claimt (niet gulzig zijn, je moet kiezen), krijgt het toegestuurd of mag het afhalen.
1. Een cinematicket voor Utopolis, nog geldig tot maart 2013. Voor ons is Mechelen en omstreken een beetje ver, de benzine zou ons meer kosten dan het ticket waard is.
2. Een zakje met 14 Senseo Pads, Intenso. Af te halen hier in Wondelgem of bij Wijs.
3. en 4. Een doosje van drie nieuwe soorten L’Or Espresso capsules, voor een Nespressomachine blijkbaar. Af te halen hier in Wondelgem of bij Wijs.
5. ColorPassPort by Black&Blanche. Een houdertje met 4 kaarten, die elk recto verso bedrukt zijn met een trendkleur. Zo kan je de kleuren zien waarbij je de trendkleur perfect kan combineren. Af te halen hier in Wondelgem of bij Wijs.
Ik heb het gevoel dat ik een paar dingen vergeet, maar bon, da’s dan desnoods voor een latere post.

Wolf met zijn cadeautje: een werkende-vulkaankit
Gisteren, bij nonkel Koen, was de Sint langsgeweest. Voor Kobe had die een amateur geologensetje mee, Crystal Mining. Daarin zit een blok hard zand, waarin acht stukjes kristal verborgen zitten. Ze moeten die eruit zien te krijgen met een hamertje, een soortement zaagje, en vooral veel geduld. Er zit dan ook een borsteltje bij, een vergrootglas, en een speciaal kaartje waarop ze de kristallen kunnen vastmaken en tentoonstellen.
Ze zijn daar vandaag na school razend enthousiast mee begonnen, elkaar aflossend wanneer het te lastig werd. Alleen had ik niet voorzien welke gigantische stofboel dat ging worden, en heb ik ze op de salontafel laten doen. Tsja. Ik heb dan achteraf maar gestofzuigd, zetel en tafel met nat afgenomen, en hun kleren linea recta in de wasmachine gestoken.



Maar ze vonden het wel razend interessant, en zijn maar gestopt omdat ze moesten van mij: ik ging Merel halen, en wilde niet dat zij in dat vuil ging lopen.
Fijn cadeautje, Sinterklaas, zeer fijn cadeautje! (Nee, niet sarcastisch bedoeld!)

Met al die kleine meisjes die zo kort op elkaar geboren zijn, zijn er hier nogal wat verjaardagsfeestjes. Zo bevonden we ons vandaag in Brussegem, om Livs tweede verjaardag te vieren. Er waren cadeautjes, er was taart, en er was zelfs nog een gevulde zak van Sinterklaas, waarin voor elk kind een cadeautje zat. Ze vonden het in elk geval heerlijk.







Ik weet niet waarom, maar dit jaar kriebelde het om de kerstboom te zetten. En dus werd hij op de eerste vrije dag na Sinterklaas van zolder gehaald, vandaag dus.
Vroeger was onze boom in blauw en goud, maar sinds de verbouwingen is het dus rood en goud geworden, zoals vorig jaar en twee jaar geleden. Lekker opulent, dat ook. De jongens hebben zich alvast goed geamuseerd met het aankleden van de boom, terwijl Merel, net zoals vorig jaar, vrolijk met de ballen speelde. En geef toe, hij is toch mooi geworden he 🙂


Stralende zon, nog wat restanten sneeuw links en rechts, en dus moest er buitengespeeld worden.
Portobello’s, dat zijn zo van die gigantische eetbare paddenstoelen. Ze hebben die natuurlijk niet in elk seizoen, maar aangezien het late herfst is, en bijna feestdagen, dacht ik dat ik ze wel ging vinden.

Ja dus. Ze zijn gevuld met een mengsel van knoflook, tomaat, rode peper, paprika, tarwe, light kaas, en worcestersaus.
De paprika stond niet vermeld in het recept, maar was op de foto duidelijk zichtbaar. Alleen wist ik niet precies wat met die rode peper bedoeld werd: sommigen gebruiken die naam voor paprika, anderen bedoelen daar de echt pikante pepertjes mee. Ik heb beide dus gebruikt, en zal het geweten hebben: straf, maat! Volgende keer dus wat matigen met dat pepertje, maar voor de rest: lekker, jong!
En als je er wat gebakken kip of ham of zo doordraait, heb je een niet-vegetarische versie.
7 propunten per persoon, te vinden op p. 68 van “Gezond koken in een handomdraai” van – uiteraard – Weight Watchers.