Elk jaar, wanneer zo de eerste zomerse dagen eraan komen, haal ik de gordijnen uit de living weg. Achteraan hangen dikke rode stoffen gordijnen, aan de zijkant zijn het lichte taupe in kunstzijde. Meer dan voldoende om het regenweer buiten te houden en ’s avonds gezelligheid te brengen, maar in de zomer voelt het te zwaar aan. In juni waren ze dus weg:
Het geeft een licht gevoel, zeker met dan nog de zonneschermen naar beneden.
Maar intussen is het herfst, en echt wel herfst. Het heeft een heerlijke lange nazomer geduurd, maar de jongens hebben de gordijnen – die netjes gewassen en opgeborgen waren – weer naar beneden gehaald en opgehangen, tot mijn grote vreugde. Want ja, als het donker is en regent, wil ik dat buiten houden. Dan is het tijd voor kaarsjes en gezelligheid, en ja, gordijnen.
