Soms vraag ik me af wat mijn collega’s wel van me denken. Allez ja, heel erg wakker lig ik er nu ook weer niet van, daarvoor ben ik te oud geworden. Maar ik heb soms het gevoel dat ik onder ‘een speciaal geval’ val bij sommigen.
Ik bedoel maar: een paar dagen geleden ging ik in de pauze even in mijn vakje kijken of daar geen post of zo was bij gekomen. Post niet, maar wel een random zwaardje. Yup, er lag zomaar, zonder uitleg, een zwaard in mijn vakje. Niet dat ik dat nu zo erg vond, maar het verbaasde me wel enigszins.
Pas vandaag kwam de uitleg: een collega zag me staan aan mijn vakje en riep me toe dat ze dus een zwaardje op de speelplaats had gevonden tijdens toezicht, en dat ze dat dan maar in mijn vakje had gelegd, want ja, de kans was er wel dat dat iets met mij of mijn vak te maken had.
Euh…
Ja zeker? Maar het was niet van mij deze keer.