Van de ene -loog naar de andere: vandaag was het de beurt aan de oogarts dus. Ik ging vroeger samen met ons ma naar Eeklo, naar een oude studievriendin van haar. Zij behandelde zowat de hele familie, en dat was belangrijk, want zowat die hele familie heeft zware glaucoom. Maar die is uiteraard al lang met pensioen, het mens zou al tachtig zijn nu.
Ik verhuisde naar een oogarts die ook in het Jan Palfijn zat, maar een eigen praktijk had in Beke. Een no-nonsense mens, zoals ik ze graag heb. Alleen… die is vorig jaar ook met pensioen gegaan. Tsja, dat gebeurt al eens als ge zelf ook wat ouder wordt…
Eind mei kon ik dus opnieuw op zoek gaan naar een oogarts. Ze gaf haar patiëntenbestand niet meteen door, maar wist me wel te zeggen dat er een ophthalmologe in Mariakerke was met een specialisatie in glaucoom. Ha, voilà. Maar er was dus geen haast bij, vond ik, en ik was het eerlijk gezegd ook weer vergeten.
Bon, tot nu dus. Ik heb een vijftal keren moeten proberen voor ik iemand te pakken kreeg aan de telefoon, en de eerstvolgende afspraak was – hou u vast – 6 juli. Hmm, juist ja. Tenzij ik nu dinsdag om half elf kon, want dan was er een afspraak weggevallen. Euh, laat ik nu net een springuur hebben tussen tien over tien en kwart over elf. Ideaal dus, en was ik een paar minuten later, dan sprong het secretariaat wel eventjes in.
Ik dus netjes tussen school en huis naar de Amandelboomlaan bij een dokter die toch wel wat jonger is dan ik, dus waar ik hopelijk niet meer hoef te veranderen. Ik kreeg een gezichtsveldmeting, de oogdruk werd gemeten, mijn oogzenuw geïnspecteerd, en alles werd in orde verklaard. Mijn bril hoeft ook niet gewijzigd te worden.
Allez hup. Weer eentje afgevinkt. Nu nog de kaakchirurg en die mammografie, en we zijn hopelijk weer goed voor een tijdje.