Deze ochtend werd ik rond een uur of vijf wakker van de geur van… iets dat gebakken werd. Ik kon het niet meteen thuisbrengen: het was te zoet voor koffiekoeken, en daarbij… was dat niet een beetje vroeg?
Het was pas wat later dat het tot mijn slaapdronken brein doordrong: ze waren wafels aan het bakken in onze garage: drie van de leiding, met in totaal 6 wafelijzers. Kobe had samen met Rhune de garage volledig gekuist en daarna afgeplakt met plastiek, de grote werktafel in het midden gezet, ook volledig bedekt met plastiek, en de elektriciteit getest. En vandaag waren er dus drie andere – Kobe stond op de centrale bakpost aka. wafelsalon om daar alles in goede banen te leiden – die al iets voor half vijf met ganse kuipen deeg aan de slag gingen. De wafels worden afgekoeld op proper kippengaas dat over schragen wordt gespannen, en daarna verzameld in wasmanden.
Hier is er enkel een bakpost, geen ledenpost: dat wil zeggen dat om de zoveel tijd iemand met de auto langs komt om vers deeg te brengen en de wafels op te halen, maar dat er dus geen bestellingen verwerkt worden en geen leden langskomen om die bestellingen op te halen en af te leveren. Dat zou te veel gedoe zijn hier thuis, vond ik, en we zijn ook te dicht bij de scouts zelf.
Die gasten hebben zitten bakken tot zeven uur ’s avonds. Serieus. Ik kon al bijna geen wafels meer zien doordat gans het huis ernaar rook, maar om de hele dag in zo’n afgesloten garage te zitten: chapeau. Ze hebben geloof ik meer dan 11.000 wafels in totaal gebakken vandaag.
Zoals Kobe zei: ze betalen er de elektriciteit, verwarming en water mee voor een heel jaar, en daarvoor mogen ze al eens afzien. Maar afzien, dat was het geloof ik wel, ja.