Eigenlijk moest het een oudercontact zijn vlak voor de vakantie: dat was logischer, want dan was er ook een rapport van dagelijks werk. Nu, de wind en de storm staken er een stokje voor. Achteraf gezien was er geen schade en waren er bij ons op het terrein geen afgekraakte takken of omgewaaide bomen, maar beter op veilig spelen, toch?
Het werd dus vandaag een oudercontact, en man, mijn week zat eigenlijk al vol. Maandag begon rustig, dinsdag was er na school nog leesclub en ’s avonds Masks, zoals elke veertien dagen. Woensdag was er bovenop het lesgeven nog Latijnolympiade en moest ik na mijn kine nog naar de huisarts. En vandaag dus, na les van half negen tot half vier, dus nog oudercontact van kwart over vier tot acht. Poeh.
Maar ik heb eigenlijk wel de meeste mensen gezien die ik wilde zien. Voor een bepaald gesprek hield ik mijn hart vast, maar het werd een zeer constructieve ontmoeting, en het is altijd fijn als je als leerkracht op één lijn zit met ouders. En ook al zit de publieke opinie niet mee, het is al jaren geleden dat een ouder me nog respectloos toesprak of behandelde, wel integendeel. We zijn professionals, en dat accepteert gelukkig iedereen.
Of misschien ligt dat ook gewoon aan onze school en de sfeer die we uitstralen.