Gisteren kreeg Merel, net zoals de rest van de school, haar rapport. Nee, dus niet voor het weekend, want we hadden vrijdag nog deliberaties en gisteren was er ook nog een schooldag die moest ingevuld worden. Sommige ouders en leerlingen waren daar niet blij mee: ook de B-attesten en C-attesten en herexamens werden dus maar bekend gisteren om half negen. We hebben er met opzet voor gekozen om deze keer niet te bellen: daar zijn steevast problemen mee. De deliberatie op vrijdag duurt wel eventjes, en daarna wil iedereen ook graag aan zijn weekend beginnen, ook de mensen van het secretariaat. Zij moeten dan vaak behoorlijk wat mensen opbellen, en die kan je dan niet altijd bereiken. En na vijf uur belt het secretariaat dan ook niet meer, zodat er dan mensen zijn die geen telefoontje hebben gekregen, hun voicemail niet beluisteren en denken dat hun kind geslaagd is. Wat dus niet altijd het geval is.
De rapporten bekendmaken terwijl de leerlingen ook effectief op school zijn, heeft nog zijn voordelen: wij kunnen als leraar dan de leerlingen ook effectief opvangen, uitleg geven, de mogelijkheden van studieverandering meegeven, alles met hen doorpraten, wat dus niet kan met een kort telefoontje. Maar ja, sommige mensen hebben ervoor geopteerd om al eerder met vakantie te vertrekken, wat ik ook wel snap. Maar als onze minister wil dat er tot en met die laatste maandag effectief school is, dan is dat maar zo, en het is logisch dat de rapporten maar op die laatste dag uitgedeeld worden.
Soit, Merels rapport is ronduit prachtig. Ze is overal bij de beste, voor sommige taalvakken ook effectief de beste van haar jaar, en haar laagste cijfer is een 82.5% voor Duits, waar ze ook nog bij de allerbeste is.
Ze is goed bezig, die dochter van ons.
Nu nog vol spanning wachten op de resultaten van de heren.
Brr.