May 11 2010
Veranda
Jawel, netjes zoals afgesproken parkeerde hier iets voor negen een grote camionette. Drie knappe jonge gasten (het tegendeel van de clichébouwvakker met bierbuik, petje en bilspleet, maar eerder de categorie Cola Light-leverancier) kwamen een hoop spullen installeren, dekten netjes het parket af, en togen aan het werk.
Buiten was het zeven graden. Ugh. Niet meteen wat je je voorstelt, als je plant om op 11 mei je verandaruiten te laten vervangen. Ergens was ik zelfs blij dat ik tussen 10.00 en 13.00 moest gaan werken, want ik zat zowat te vernikkelen aan mijn bureau. Toen ik tegen twee uur thuiskwam, zaten zo goed als alle vensters er alweer in, en kon ik de verwarming aanzetten.
Enfin, dat dacht ik dan toch weer. Storing. Humpf. Even naar de chauffagist gebeld, en die vroeg me of ik wel zeker was dat ik nog brandstof had. Ik antwoordde met klem dat dat het probleem niet kon zijn, want dat we nog maar in oktober 2000 liter hadden ingeslagen. Iets later ging ik toch maar eens kijken, en jawel, nog een miezerige twee cm in de tank. En binnen was het vreselijk koud intussen, door de langdurige afwezigheid van ramen net die dag.
Ik ben als een gek beginnen opzoeken en rondbellen, en heb een bijzonder scherpe prijs gekregen via een website, levering de volgende dag. Ik heb dan maar de kachel aangestoken, en dat was bijzonder haalbaar, gelukkig maar.
Murphy, iemand?
Soit, ik heb opnieuw deftige ramen in mijn veranda, en hoef geen schrik meer te hebben als het begint te regenen buiten.
[...] Dus vatte ik de koe bij de horens, en hing eindelijk weer eens mijn verlichting op in mijn bureau. Die is destijds naar beneden gehaald bij de verbouwing, zo’n twee jaar geleden, en ik wilde die niet terughangen voordat het glas vervangen was in mijn bureauveranda. Dat gebeurde op 11 mei 2010. Jawel, ik heb het voor u opgezocht. [...]