Zwemmen

Als je me had gezegd dat ik vandaag ging zwemmen in de Blaarmeersen, ik had je zot verklaard. Edoch…

Woensdag waren Wolf en Merel er al fluks ingesprongen en hadden duidelijk genoten, vandaag had ik me voorzien en echt zwembroeken en handdoeken meegenomen, voor na de strandtraining. Oh, en een dekentje, een ligmat, de picknick, drinken, een zwemband… Voor het zekerste had ik dus ook mijn eigen zwemgerief mee, en jawel: de jongens waren aan het trainen, en Merel wilde zo graag zwemmen, maar durfde niet alleen.

Ik heb dan maar temidden van de andere rugby-ouders mijn zwemspullen aangetrokken, en lo and behold, het was niet eens koud! Echt serieus! Ik denk dat Merel en ik toch ongeveer een uur in dat water hebben gezeten, voor ze te veel honger kreeg. Intussen waren ook de jongens en de andere spelertjes het water ingeplonst, en dat vond ze een pak minder, al dat gespat.

In elk geval heb ik er van genoten, van dat juniwater. Een aanrader, echt!

IMG_9370

IMG_9380

IMG_9392

 

Heftig dagje

De voormiddag begon rustig, met koffie en wat verbeterwerk. Maar tegen elf uur – ik stond zelfs nog in de winkel – arriveerde Vallery, om gezellig te kletsen en samen te koken.

Om kwart voor één konden we allemaal samen aan tafel, buiten in de zon.

IMG_9337

Het witbord had op beide meisjes een ongelofelijke aantrekkingskracht:

IMG_9339

Tegen vier uur – en een zangexamen van Wolf later – gooide ik beide dames buiten, want om vijf uur moesten we bij de tandarts staan. Wolfs bovenste melkhoektanden hebben namelijk geen zin om plaats te ruimen voor de definitieve versies, en moesten dus een handje geholpen worden. Een kwartier later stonden we alweer buiten, met twee proppen in Wolfs mond. Die er al vrij snel serieus bloederig uitzagen.

IMG_9341

IMG_9340

Enfin, veel last had hij er niet van, maar hij mocht wel niet gaan rugbyen van de tandarts: het zou opnieuw kunnen beginnen bloeden.

Omdat het prachtig weer was, en ik eigenlijk wel zin had in picknicken en Kobe toch moest gaan trainen, reden we alsnog naar de Blaarmeersen. Kobe werd afgedropt op het veld, en wij wandelden verder naar het grasveld/strand.

Ik had, om eerlijk te zijn, niet gedacht dat het water zo warm ging zijn. Ik had dus wel een handdoek bij om voeten en zo af te drogen, maar geen echt zwemgerief. Geen nood, Wolf kon in zijn boxersshort zwemmen, en Merel had heel toevallig een pop bij, die ze zelf een onderbroekje had aangetrokken. Reserve-onderbroek dus ^^

Er was ook strandspeelgoed mee, en ze hebben zich de max geamuseerd, heb ik de indruk. Alleen ging Merel kopje onder op een bepaald moment, en was het gedaan met zwemmen voor haar.

IMG_9342

IMG_9345

IMG_9348

IMG_9352

IMG_9350

IMG_9361

Enfin, tegen zeven uur ging ik Kobe halen op het veld, en kon hij mee zijn boterhammetjes opeten. Ik had speciaal van die zachte broodjes gekocht zodat Wolf geen probleem zou hebben om te eten.

IMG_9363

Door het gras sleften we terug naar de auto, en Merel viel in slaap op de achterbank. Het was misschien al na bedtijd, maar het was wél een heerlijke dag!

Blaarmeersen

Wat doet een mens op een meer dan stralende, bijna tropisch warme woensdagnamiddag in het begin van het schooljaar?

Juist, zijn dochter van twee in bed steken, want die was doodop.

Edoch, na drieënhalf uur vond ik dat ze toch wakker mocht worden. Ik smeerde een stapel boterhammen, propte zwemhanddoeken en rugbygerief in een grote tas, propte de kinderen in de auto, en reed naar de Blaarmeersen. Ha ja, want om zes uur hadden de jongens rugbytraining, en zo konden ze eerst nog een uurtje zwemmen. Ik moet het toegeven: het was zàlig in het water. En er waren wel meer mensen die daar zo over dachten, konden we vaststellen.

strand01

strand02

strand03

De kinderen genoten: de jongens speelden haai, en Merel en ik waren de haaienvangers. Gejoel en gespatter gegarandeerd. In die mate zelfs, dat we de tijd uit het oog verloren, en de jongens een half uur te laat waren op training. Ach ja…

strand04

strand05

Merel en ik aten rustig onze boterhammetjes op op het grasveld, kleedden ons ook aan, en wandelden naar het trainingsveld, nog net op tijd om de jongens nog eventjes aan het werk te zien.

strand06

strand07

Rugby: ’t is een wijze sport, dat ik het u zeg!

Zwemles

Een jaar of vier geleden heeft Wolf al eens zwemles gevolgd, bij de zwemclub in Evergem. Die hebben hem in drie lessenreeksen schoolslag aangeleerd, maar de laatste lessenreeks is nooit afgewerkt, wegens onverwachte sluiting van het zwembad. Het geld hebben we nooit teruggezien, ook geen verdere uitleg, en als ik zelf belde, gaven ze niet thuis. Bon, op zich zo erg niet, ware het niet dat Wolf nog steeds niet kan zwemmen. Enfin, hij plonst wat rond, maar het ontbreekt hem aan zelfvertrouwen om verder dan een paar meter te zwemmen.

Ik heb de koe bij de horens gevat, en in Zomergem om privé zwemlessen gevraagd. Evergem hoeft voor mij niet meer. Voor beide jongens samen, omdat we deze zomer naar Tunesië gaan, en ik toch graag zou hebben dat ze zich allebei weten te redden in een zwembad.
De eerste vraag die de lesgeefster me stelde, was heel pertinent: wilde ik dat ze een perfecte competitieschoolslag leerden, of wilde ik dat ze konden overleven in een zwembad? (In feite de discussie die nu gevoerd wordt over het zwemonderwijs in de lagere school). Voor mij was er zelfs geen twijfel: als ze in het water terechtkomen, moeten ze zichzelf kunnen redden.

zwembad1

zwembad2

zwembad3

Wolf deed het bijzonder goed, en kon echt wel al een aantal meter zwemmen zonder enige hulp. Kobe kreeg zwemblokjes rond zijn middel, en peddelde er vrolijk op los, proestend en blazend als een hondje. Ook hij doet het behoorlijk. De rest van de week is er ook nog les, en eens zien hoever ze dan geraken.

zwembad4

zwembad5

zwembad6

En ik? Ik heb het eerste kwartier meegevolgd, en heb daarna zelf twaalf baantjes gezwommen. 300 meter, het is absoluut niet veel, maar wel voor iemand die geen sport doet en zelden zwemt. Ik was er eigenlijk zelfs tevreden over :-p

Vakantie, maar iets minder druk

Iets minder druk, ja, want we hadden een heerlijk rustige voormiddag. Boodschappen hoefden we ook niet echt te doen, want we proberen de diepvries ietsje leger te eten, het ding zit eivol.

En toen kwam ietsje na de middag een telefoontje van Dreamland: er waren Skylanders binnen! Echt een superservice van Dreamland, ik ben enorme fan: gisteren waren we langsgeweest of er nog nieuwe Skylanders waren, en toen had het IT-meisje van dienst voor ons opgezocht of er nog in aantocht waren. Ze had gezien dat er zestig klaar stonden in de truck om naar de winkel getransporteerd te worden, maar ze kon niet zien welke het waren. Ze heeft dan ons nummer genoteerd, en effectief: ze hing aan de telefoon om te vragen welke we precies wilden. Bleek dat er zes soorten waren, en we er vijf nog niet van hadden. Ze ging die netjes op naam opzij zetten voor ons. De jongens waren door het dolle heen, en dus zijn we er rond een uur of drie omgereden. Je had hun stralende gezichten moeten zien! Kobe stond gewoon ter plekke te springen van opwinding!

Daarna zijn we, op algemeen aanraden van de mensen op Facebook en twitter, richting Merelbeke gereden, naar het zwembad aldaar. Ik had de kinderen beloofd om te gaan zwemmen deze week, en Merelbeke hadden we nog niet uitgeprobeerd. Duur, dat wel, maar heel erg leuk: een groot, vrij koud “zwem”bad, een lekker warm plonsbad voor de kleintjes, dat aan de ene kant toch al een halve meter diep is, en dan een bad waar Wolf net kon staan, qua temperatuur tussen de twee, met een stroomversnelling, van die emmers die omkiepen, en vooral ook een lange buisglijbaan. Anderhalf uur zijn we gebleven, en da’s lang voor een kleintje zoals Kobe. Vooral als je bedenkt dat er nieuwe Skylanders stonden te wachten :-p

Maar wel een fijne dag, oh ja.