Geplaatst op

Update tuinwerken

Vorige week zijn ze dus al het bestaande komen afgraven: op dag één het organische, twee dagen later steentoestanden en andere rommel. En toen was het wachten, want de opbouw was pas deze week gepland.

En jawel, maandag stonden er hier twee andere, die contouren begonnen uit te tekenen en vooral veel stabilisé aanvoerden, zodat ze konden beginnen met het terras. Zo zag het er uit na gisteren en vandaag: het terras al in de stabilisé, en een begin van het pad rondom het huis. Ik vind het alvast prachtig!

Geplaatst op

Nog meer verdwenen tegels

De tegels die effectief nog op de grond lagen, zijn intussen in de container verdwenen, na de graafwerken per kraan. Ik had echter de tegels van het vroegere terras destijds ook bijgehouden: de tuinplannen waren toen nog een verre droom, en we wisten niet of we die tegels nog gingen nodig hebben. Er lagen er dus een zestigtal opgeslagen achter het huis, en die zijn twee dames op hoge hakjes vandaag komen ophalen. Chapeau voor hen, want ze waren ouder dan ik, en die tegels wegen behoorlijk wat. Maar ze zagen het volledig zitten, en hebben er een vijftigtal mee. De laatste overgebleven elf stuks worden in de loop van de week nog opgehaald door iemand die net dezelfde tegels heeft, en wat uitbreiding kan gebruiken. Alleen jammer dat die niet eerder had gereageerd, want voor haar zou het extra fijn geweest zijn.

Maar bon, ik ben al mijn tegels eindelijk kwijt, en ik heb er een aantal andere mensen gelukkig mee gemaakt. Meer moet dat toch niet zijn, toch?

Geplaatst op

Graafwerken, deel twee

Die mannen hebben hier intussen vrolijk verder gedaan, en een gigantische kattenbak geschapen. Want ik vrees dat de kat momenteel de enige is die het leuk vindt, voor ons is het een enorme modderpoel momenteel. En die mannen zijn compleet vergeten iets te voorzien als voorlopig pad naar de voordeur. Ik heb dan maar eens gebeld naar de tuinarchitect, en die ging morgenvroeg paletten komen leggen. Ik mag het hopen, eigenlijk, want de modder in de hal is niet te overzien.

Het is elk geval wel indrukwekkend om zien…

Geplaatst op

En toen kwam de kraan…

Dat de tuin al lang op mijn zenuwen werkte, is niks nieuws. Maar vandaag werd ik zowaar zenuwachtig bij wat er in die tuin gebeurde. Hij wordt namelijk quasi helemaal afgebroken. Alle tegels gaan eruit (behalve het kleine stukje helemaal achteraan aan mijn bureau, en het paadje langs de haag aan de vroegere voordeur), alle gras wordt afgegraven, en alleen mijn struiken vooraan blijven staan. Het tuinhuis is intussen al weg, maar ook dat beton verdwijnt, samen met het houthok. Er komt een nieuw langwerpig tuinhuis langs de haag, en het hout wordt erachter gestapeld. Waar het houthok stond, komt een klein moestuintje voor Kobe, en die ziet dat al helemaal zitten.

Maar nu wordt er dus gegraven, door twee jolige zestigers met een ongelofelijke precisie. Ik denk dat die man op de centimeter kan graven, niet normaal.

Vandaag, dag één, hebben ze al het groen mee, al het organische materiaal. Mijn hortensia en de magnolia zijn netjes uitgegraven en voorlopig aan de andere kant weer in de grond gestoken, en ook de kleine haagjes zijn voorlopig gered.

Best dat het op zijn kraan staat dat het goed komt, want ik hou mijn hart vast. Zalig gevoel voor humor, dat wel.

IMG_9392

Geplaatst op

Vrije dag, tuindag

Het kwam heel goed uit: de kinderen hadden vandaag een pedagogische studiedag, en wij onze facultatieve vrije dag. Met andere woorden: we waren gezellig samen thuis vandaag. Dat kwam eigenlijk dubbel goed uit, want aangezien we het nieuws hadden gekregen dat ze over twee weken aan de tuin beginnen, moest hij wel leeggehaald worden. Momenteel staat hij nog vol potplanten, tuinmeubelen, schommel en andere rommel. En dan spreken we nog niet over het tuinhuis, dat ook weg gaat, en dus helemaal leeg moest.

Maar ik heb ronduit zalige kinderen. We trokken allemaal vuile kleren aan, en begonnen eraan. De kleintjes haalden alle dingen uit het tuinhuis, Wolf en ik deden de grote stukken, haalden de rekken eruit, sleepten die naar de garage, en de kleintjes zetten alle kleine dingen opnieuw op die rekken. Op een klein uur was het tuinhuis leeg en de garage vol, dat wel.

En toen braken we de schommel af. Letterlijk. Het houten frame was eigenlijk al een tijdje niet echt betrouwbaar, en dat bleek duidelijk toen we het afbraken: je moest amper kracht zetten op de ladderbalkjes om ze af te doen breken. Hmm. De tuigen op zich zijn netjes opgeslagen, maar er moet dus een nieuw frame komen. Juist ja.
Ook de tuinmeubelen werden naar binnen gesleept, en toen zag het er meteen al helemaal anders uit. Leeg, en groot, eigenlijk.

Volgend weekend nog de planten binnenhalen, en we zijn er klaar voor. Oh, en ook proberen of er iemand het tuinhuis en/of de stenen wil. ’t Zou zonde zijn als dat allemaal de container in vliegt.

Geplaatst op

Reorganisatie van de tuin

Door met de tuinarchitect te spreken, ben ik ook gaan nadenken over de tuin. En was het eigenlijk ook eens tijd om de schommel opnieuw te verzetten: we hadden bijna twee jaar geleden alles op een hoopje moeten zetten om zo veel mogelijk plaats te maken voor de verbouwingen. De schommel – waarvan het frame eigenlijk aan vervanging toe is – stond echt tegen de haag gepropt, en het zag er allemaal zo vol uit.

Ik heb vandaag met de drie mannen de schommel helemaal verzet en de rest wat proper gezet, en het ziet er al helemaal anders uit. Het doet me ook weer twijfelen over de locatie van het terras: op het lange eind aan het schuifvenster, of toch maar om de hoek, in de “bloementuin”, zodat de jongens meer plaats hebben om te spelen en niks omver kunnen gooien? Hmm. Eerst maar eens even wachten op het plan van de tuinarchitect, medunkt.

IMG_5446

IMG_5445

IMG_5447

Geplaatst op

Tuinarchitect

Vanmiddag hadden Bart en ik eindelijk een afspraak met een tuinarchitect. Op zich stelde het nog niet veel voor, want die mens kwam gewoon eens luisteren wat we wilden, en een kijkje nemen ter plekke met de mogelijkheden. Er zijn wel een paar vereisten natuurlijk:
* de oprit waar Barts auto staat moet volledig weg, er moet gras komen
* de hele tuin moet vlak getrokken worden, want het is echt een bobbelparcours nu
* er moet rondomrond haag komen, alleen de oprit van de garage moet open blijven. Misschien dat we daar later ooit zelfs een poort zetten.
* een terras ter hoogte van ons tuindeur
* van aan het terras tot aan de oude opritten moet het een lange ononderbroken grasstrook worden om op te rugbyen. Er zullen natuurlijk wel grasdallen of zo moeten komen ter hoogte van de garage-inrit, en iets als tuinpad naar de voordeur
* het tuinhuis staat op instorten, er moet een nieuw komen, liefst anders georiënteerd, maar dat moet die mens maar zien
* er moet een plekje blijven voor de schommel
* tuinverlichting
* de haag moet een meter ingekort worden naar een hoogte van 1.80 meter.
* rondom het huis blijft er een strook tegels, zoals het nu is eigenlijk

Nu is het aan de architect om met een plan af te komen. Ik ben echt wel benieuwd, want vaak zien zij dingen die wij niet zien, zijn er mogelijkheden waar wij nooit aan gedacht hadden.

Ik ben nu eigenlijk al helemaal opgewonden, want het betekent dat er eindelijk schot in de zaak komt, en dat ons huis misschien eens afgewerkt zal geraken. Ooit. Eens.

Geplaatst op

Tuin

Vorig jaar hebben we hier – u bent het wellicht ook nog niet vergeten – grondig verbouwd, en een stuk bijgezet. Van tuin was toen niet echt meer sprake, na een half jaar werf. We hebben toen een paar man aangesproken, en gekozen voor een bedrijfje dat onze werf plat heeft getrokken en er grasmatten heeft gelegd, kwestie van tuin te hebben op Kobes communie.

Dat was toen meer dan voldoende: ik had het gehad met werkmannen, en zag het echt niet zitten om ook nog eens de tuin onder handen te nemen. En daarbij, het was niet alsof we nog veel budget over hadden. Intussen zijn we een jaar verder, en wil ik wel eens werk maken van die tuin.

Alleen…

Het vorig jaar aangelegde gras mag opnieuw aangepakt worden: er zijn behoorlijke putten verschenen, en ook het gras zelf heeft het niet helemaal overleefd. Tsja. En dan moeten er nog nieuwe hagen komen, opritten, een tuinpad, verlichting, een poort, een nieuw tuinhuis met houtstapel, een terras… Werk voor een echte tuinaannemer dus. En nu komt de vraag: hebben jullie een suggestie hier in het Gentse? Iemand die zowel gras als verharding en bestrating als poorten en verlichting doet? En van wie je echt content bent?

Laat dan een commentaar achter, ik zal jullie dankbaar zijn!