Geplaatst op

Good karma

Van een meevaller gesproken zeg!

Vorige zondag – allez ja, bijna twee weken dus – had ik ’s middags op iets gebeten en hoorde en voelde ik mijn voorlaatste kies onderaan rechts krak zeggen. Euhm, dat voorspelt doorgaans niet veel goeds.

Ondanks het feit dat ik ziek was, mocht ik toch langsgaan bij de tandarts, die niks kon zien aan de buitenkant en me doorstuurde naar een endodontoloog. Ze had er eentje in Lovendegem opgebeld, en ook een praktijk in de Savaanstraat, en ik kon dus op vrijdag 6 maart terecht in Lovendo. Meh.

Fast forward naar afgelopen woensdag: toen was er op school het studiekeuzeatelier voor onze zesdes, waar een hoop oud-leerlingen uitleg komen geven over hun studierichting. Voor tandheelkunde had zich niet meteen een student aangemeld, waarop Simon nog maar eens langskwam. Hij is al 12 jaar weg van school en gespecialiseerd als, jawel, endodontoloog. Hij kwam al voor de zoveelste keer met vuur zijn vak verdedigen. Ik had me bij hem aan zijn tafeltje gezet, want hij is echt wel een ongelofelijk fijne gast, eentje die ik ook altijd graag in de klas had. Het gesprek kwam dus op zijn specialisatie, waarop ik opmerkte dat ik ook een endo nodig had, en ik de uitleg deed over mijn tand.

Waarop hij doodserieus: “Oh, maar dan pak ik u er wel eens bij na mijn uren, ik werk in de Savaanstraat!” Moh… Puntje bij paaltje: hij is de vrijdagnamiddag vrij, ik ook, en hij moest vandaag toch in ’t stad zijn wegens een sollicitatie als lesgever aan ’t unief. Ik stond dus om 15.00 uur in zijn praktijk, waarop hij nota bene anderhalf uur bezig was om die tand te redden. Blijkbaar was die al ettelijke keren gevuld – er waren af en toe  stukjes afgebroken, dat weet ik nog – en zat er effectief een klein barstje aan de zijkant, waardoor er ook al licht tandbederf was. Hij heeft de hele boel vakkundig uitgeboord, schoongemaakt, opgevuld en op een natuurlijke wijze geboetseerd, zodat die tand nu ook echt weer helemaal oké aanvoelt.

Ik ben nog even blijven kletsen, heb beloofd om eens samen te gaan lunchen, en toen stond ik weer buiten met een verdoofde kaak maar een hopelijk geredde tand, en dat supersnel.

Serendipiteit, het is toch een dingetje. En Simon? Die is een schat!

Geplaatst op

Studiekeuzeatelier op school

Geschreven voor de schoolwebsite:

Al jaren gaan we met onze zesdes naar de SID-in-beurs, geven we hen op school informatie rond studiekeuze, sporen we hen aan om naar de informatiedagen te gaan van hogescholen en universiteiten en proberen we hen zo goed mogelijk te begeleiden.

Daarom hebben we vandaag voor het eerst een heus studiekeuzeatelier georganiseerd: onze laatstejaars mochten de studierichting opgeven die hen het meest interesseert, en dan zochten we voor hen een oud-leerling die die opleiding volgt of gevolgd heeft. Tot onze grote voldoening stroomden de aanbiedingen van oud-leerlingen bijzonder vlot binnen: voor verschillende populaire richtingen hadden we zelfs meerdere aanbiedingen.

In de eetzaal hadden we allemaal eilandjes gemaakt per studierichting , waarbij de leerlingen startten bij de persoon die ze hadden gekozen. Het was de bedoeling dat onze zesdejaars minimum drie keer in gesprek gingen met een student.  Na de eerste 20 minuten schoven ze nog 2 keer door, opnieuw voor een gesprekje van +/- 20 minuten.

Wie nadien nog met een student wilde praten, kon dat zeker doen en dat gebeurde ook massaal: pas tegen 21.30 uur konden we afronden. De leerlingen waren bijzonder opgetogen over de gevoerde gesprekken, en ook de oud-leerlingen keerden met een voldaan gevoel naar huis terug. Ze gaven namelijk aan dat ze het jammer vonden dat zij in hun middelbareschooltijd geen studiekeuzeatelier hadden gehad, en dat was voor de meesten de reden om enthousiast over hun eigen opleiding te komen vertellen aan onze huidige leerlingen. Zo goed als iedereen gaf ook aan dat we ook volgend jaar op hen een beroep mochten doen.

Dat zegt, naar ons gevoel, genoeg over de energie, het enthousiasme en de positieve uitstraling van de avond. Nog eens een hartelijke bedankt aan onze oud-leerlingen, en hopelijk tot volgend jaar!