Nog meer sneeuw

Sorry, ik kan het niet laten: nog enkele sneeuwfoto’s, gewoon omdat het kan.

Ik was ook in dit weer een paar keer Lieze gaan ophalen, en in de Lange Velden stonden enkele sneeuwmannen.

Het lag gisteren overigens echt wel dik: het gras was verdwenen, op een van de daken van school zie je hoe dik het ligt, en in de wijken was er niet gestrooid – zoals normaal – maar het is niet vaak dat de straten dan ook volledig wit blijven, zelfs met passerende auto’s.

En ik, ik haalde mijn innerlijke hobbit boven, met een lange grijze cape van Cora en een nieuw bonten hoedje.

Sneeuw!

Wat kan ik anders dan vandaag sneeuwfoto’s posten? Ik was gisterenavond Merel gaan ophalen na haar toneelrepetitie, want ik wilde niet dat ze over de gladde wegen moest fietsen. Deze morgen moest ik sowieso ook om half negen beginnen, dus ze kon mee. Klokslag acht uur zaten we in de auto, en eigenlijk ging de bel al toen we de speelplaats opreden: 25 minuten over vijf kilometer. Mja. Maar het was prachtig, met die vijf centimeter sneeuw. En de zon die langzaam over de school opkwam, gaf prachtige beelden, maar toen de zon er volop op scheen, werd het alleen maar mooier. En die laatste foto met die bomen? Dat is stomweg de parking naast de school…

Sneeuw, of wa?

Ja, net zoals de rest van het land verschoot ik wel even toen ik deze morgen rond acht uur mijn rolluiken ophaalde: sneeuw?!?? Serieus? En nog geen klein beetje, precies, er lag al meer dan vijf centimeter en het sneeuwde nog dikke vlokken.

Ik keek even online en zag dat het land in rep en roer stond, net zoals onze school: een hele reeks leerlingen én leerkrachten was gewoon niet op tijd op school geraakt, wegens niet vroeger opgestaan wegens geen waarschuwing voor mogelijke sneeuw. Ik hoorde later dat een collega uit Oostakker iets over half acht vertrokken was thuis, en pas tegen tien voor tien in Mariakerke stond. Een andere collega had er een uur over gedaan vanuit Drongen (ca. vijf kilometer) en nog een Drongense collega was gewoon te voet gekomen, dat was sneller. Het eerste uur was er dan ook absoluut geen les, ook het tweede lesuur was chaotisch, maar wie wil, kon wel al met de nodige leerlingen naar zijn of haar klas trekken.

Ik had het geluk dat ik maar om tien over tien moest beginnen, en toen was er vrijwel geen verkeer meer en was de grotere baan – onze wijk zelf uiteraard niet – redelijk berijdbaar, ook al was er niet gestrooid. Als in: in plaats van tien minuten deed ik nu een kwartier over de vijf kilometer naar school. Tsja.

Zo goed als al mijn leerlingen waren er, ik kon gewoon lesgeven, maar ik vond het zicht buiten wel zalig. Nochtans nam ik die foto’s pas tegen twaalf uur, en toen was de sneeuw al een deel weggesmolten.

Zeer plaatselijke sneeuw

Ja, er was sprake van sneeuw, maar het ging allemaal zo erg niet zijn. We hadden dan ook, zoals al maanden vast lag, vandaag opnieuw quiz in Sint-Amandsberg, om half negen.

Tot rond kwart na zeven een eerste mailtje binnenkwam van een van de deelnemende teams: of dat wel verstandig was om de quiz te laten doorgaan, want bij hen, in het zuiden van Gent, was het behoorlijk stevig aan het sneeuwen. Huh? Hier geen vlok te zien.

Soit, één na één liepen gelijkaardige mails binnen, zodat we besloten de quiz af te lasten: het is idioot om voor een onnozel spelletje onnodige risico’s te lopen, toch? Maar hier: geen vlokje te zien. Gelukkig konden we alle teams wel bereiken.

Ik kreeg een fotootje binnen van een van ons eigen team, uit Merelbeke, en viel bijkans van mijn stoel:

Uit Leuven liet een vriendin weten dat daar toch al meer dan vijf centimeter lag en dat het nog vrolijk verder deed.

Ik stuurde een fotootje terug van rond een uur of tien ’s avonds:

Maar aan de andere foto’s te zien was het inderdaad geen overbodig gegeven geweest om de quiz uit te stellen.

Soit, hier in Wondelgem dus nog een halve vlok, in Evergem zelfs totaal niks. Het was weer bijzonder lokaal dus. Tsja.