Sinterklaas

Het zal wellicht een van de laatste “echte” keren zijn: Merel twijfelt grondig, maar geeft de Sint – en de cadeautjes – nog het voordeel van de twijfel.

Bart at gisterenavond laat dus nog een appeltje, dronk een chocomelkje en een fruitsapje, en liet het versieren aan mij over. Elk zijn taak, dacht ik zo :-p

Merel had een Orbeez stressbal gevraagd, maar na wat telefoontjes naar verschillende speelgoedwinkels kwam ik te weten dat dat een hype was van twee jaar geleden en dat dat nu eigenlijk niet meer te krijgen was. Hmpf.

Ik zei dat ook tegen Merel, en die liet Bart een mailtje sturen naar de sint met de vraag naar een (nep)leren zwart jasje, iets dat ze eerder al gezien had in de winkel maar niet kreeg van mij wegens jassen en vestjes genoeg. Bon, ook dat bleek niet simpel: uitverkocht in de meeste winkels, zowel offline als online. Nog meer hmpf. Maar woensdag was ik met Marleen naar de osteopaat geweest en in de auto had ik zitten googlen tot ik bij A.S. Adventure eentje gevonden had. Wij dus nog daarnaartoe, en jawel, het perfecte leren jasje!

Deze morgen kwam Merel me halen rond acht uur: dat vond ze een redelijk uur, en dat was het ook wel. Er lag snoep, chocolade, een cadeautje voor Merel en een brief van de sint op de achterkant van Merels bericht:

En Merel stond te glunderen met haar vestje, maar ik heb er niet echt een foto van. De cadeautjes van de jongens komen maandag toe, vrees ik. Tsja. Maar ook dat begreep ze, want die post, die werkt nu eenmaal niet zo goed.

Benieuwd hoe lang het nog zal duren. Ook dat gaat voorbij…

Brieven voor de Sint

Vorig jaar schreef Merel nog een echt schattig, kinderlijk briefje naar de Sint. Dit jaar heeft ze duidelijk een sprong gemaakt naar een pak volwassener – lees: puberstreken – maar blijkbaar is het geloof in de Sint nog niet helemaal verdwenen. Ze hintte er wel naar dat het eigenlijk de ouders zijn, maar daar was ze toch niet zeker van. En ook: erin geloven = cadeautjes krijgen. Tsja…

Enfin, de brief naar de Sint kwam er vandaag, en ook de broers moesten iets toevoegen of ze kregen helemaal niks.

De brief zegt genoeg over Merels houding: ze denkt vooral altijd eerst aan anderen.

En mijn twee grote lummels blijven schatten, toch?

Sinterklaas!

Jawel, Merel gelooft er nog steeds in, dat heb ik u hier al verteld. Ze was dan ook echt aan het popelen, gisterenavond, het briefje voor de Sint zegt genoeg.

Deze morgen was ze dan ook niet te houden en sprongen zij en Kobe bij mij in bed – zoals elke morgen – maar dan met de vraag om onmiddellijk naar beneden te komen, want De. Sint. Was. Geweest!

Die had voor Merel een groot cadeau mee, een grote pop van LOL Surprise, en dan voor Kobe een doos met nerfpijltjes en voor Wolf een nieuwe ring. Want ja, die is zijn zelfgekochte ring kwijt, helaas. En vooral, zoals gevraagd, een hoop marsepein en speculoos. Tsja, die man heeft zich misschien zelfs een beetje overdaan, denk ik. Maar dat vonden ze helemaal niet erg.

Zelfs de jongens glunderden met hun hoeveelheid chocolade.

En ’s avonds reed ik nog met Merel tot aan de kantoren van Duke & Grace waar de Sint ook nog langskwam, en Merel nóg een popje van LOL Surprise kreeg, zowaar! De sfeer zat er in elk geval dik in daar.

 

 

Sinterklaasbrief

Onze Merel gelooft nog steeds in Sinterklaas. En nee, ik ben ervan overtuigd dat ze me niet voor de gek houdt. Ze heeft het me namelijk al gevraagd: “Zeg mama, Julie en Feija zeggen dat de Sint niet echt is, dat jullie dat zijn. Feija heeft namelijk al haar brieven aan de Sint in de kast van haar mama gevonden. Maar ik geloof niet dat jullie dat zijn, hoor, want jij zou daar veel meer spel van maken. Toch?”

En dus schreef ze een allerschattigste brief aan de Sint. Met vooral de opmerking over haar broers.

Parenting done right, toch?

Sinterklaas!

Gisteren kwam Merel thuis met enige verontwaardiging: dat de Sint al bij al haar vriendinnen was langsgekomen, en bij ons nog niet! “Tsja”, zei ik, “de Sint heeft veel werk en spreidt dat dus een beetje. Bij ons komt hij echt maar woensdagavond hoor!”

Merel vond van niet, en zei dat ze toch haar schoen die avond al ging zetten, want de Sint was toch magisch, en dan kon hij dat wel in zijn schema inpassen. Bon, het klassieke bankje stond hier klaar met drie schoenen, een flesje fruitsap, wat snoep en een appel voor het paard. Uiteraard.

Kobe en Wolf hielpen me dan met het versieren – de rug wou na de zware dag toch niet met zoveel energie meer mee: ik heb vier uur examen afgenomen en dus rondgelopen, en dan in de namiddag nog twee uur lesgegeven en daarna nog met Merel naar de blokfluitles in de Poel – en alles klaar te leggen.

Ook al zit Kobe al in het middelbaar, hij is nog maar 11 en krijgt dus alsnog een cadeautje. Hij heeft er lang over getwijfeld, maar is dan toch voor zijn momentane obsessie gegaan: de Rubik’s cubes, in alle vormen. Merel had een Hatchibaby gevraagd, en Wolf, tsja, die kreeg eigenlijk niks meer, maar had zijn eigen spaargeld gebruikt om twee pulls te kopen. Hij heeft er zo’n stuk of zes in zijn kast, en daarom kreeg hij ze niet van mij, maar blijkbaar verandert zijn smaak nogal, en vond hij dat belangrijk. Ik heb hem dan maar een van de twee terugbetaald als Sintcadeautje. Mja…

Merel moest wel opletten dat het beest ’s morgens nog niet uit zijn ei kwam – lees: sensoren pikken op hoeveel het beest beweegt en laten het dan uitkomen – en stopte het netjes in tot in de namiddag. Wolf heeft dan netjes vastgelegd hoe het ei is uitgekomen. Vreemd speelgoed, geloof me.

Maar vooral haar triomfantelijke grijns was de moeite: “Zie je wel, mama! De Sint kan alles!”

Sinterklaas en andere toestanden

De sint! Ik weet niet hoe dat bij u zit, maar bij ons brengt de sint maar één cadeautje per persoon, kwestie dat ze al genoeg krijgen. Voor Merel bracht de sint een Baby Born badje (en een bol wol voor een sjaal, dat ook, ja), Kobe kreeg een Pokémonspelletje voor de Nintendo 3DS, en tot zijn grote verbazing kreeg zelfs Wolf nog een cadeautje, zijnde een kleine powerbank. Merel was blij met haar cadeautje, maar was helemaal door het dolle heen over het feit dat de Sint ook de briefjes uit de poppenschoentjes had gehaald (zie foto van gisteren) en daar een karolientje had ingestoken. IN HAAR KAMER! Stel u voor zeg!!

Daarnaast was er natuurlijk wel nog chocolade, guimauvekes, karolientjes, nicnacjes, marsepein en pepernoten. Ha ja, traditie en al.

Zelf was ik ook best wel tevreden van mijn sinterklaasdagje: ’s morgens slaagde ik er wél in om tot aan de lagere school te wandelen en terug, en ’s avonds heb ik zonder noemenswaardige problemen de quiz mee kunnen doen. Ja, soms zat ik wat te schuifelen op mijn stoel, maar het lukte toch.

Beetje bij beetje ben ik aan het proberen mijn leven opnieuw op te nemen. Ik moet vaak op mijn tanden bijten en mezelf pushen, maar ik geef niet op. Kon ik maar van Sinterklaas een nieuwe rug krijgen…