Gelegenheidsquizploegje

Elke maand speel ik nog steeds mee, al jaren, met de universitaire quizploeg van het Oud-VEK. Het doet nog steeds vreemd zonder ons ma, maar het blijft wel leuk.

En heel af en toe doe ik eens mee met een extra quiz. De echte quizzer van ons team is Tom, en als het met hem is, dan heet ons quizteam onveranderlijk Ali Chemicali.

Maar nu had Eddy gevraagd aan mij, Stijn en Nicolas om eens mee te doen met een quiz in Merelbeke, eentje van handbalploeg Floriant. Blijkbaar hadden ze al een keer eerder gespeeld, en waren toen gewonnen. Tsja, dan konden we niks anders dan ook maar voor de overwinning gaan, zeker? En jawel, Richard The Turd is tot hiertoe onverslagen. Het heeft echt niet veel gescheeld: we dachten eigenlijk al dat we gelijk spel hadden gespeeld met een ander team, waarbij dan blijkbaar de score van de eerste ronde telde, en daar hadden zij een puntje meer gehaald. Maar toen bleek dat we op een bepaalde ronde volgens ons een punt te weinig hadden gekregen, en jawel, de jury gaf ons gelijk. Overwinning voor Richard The Turd!

Oh, en meteen ook prijs, vond ik zo, voor de meest puberale ploegnaam. Dat komt ervan als je met drie economisten speelt. Heh.

Kammekequiz 19

De Kammekequiz, de razend populaire quiz op school, was dit jaar op drie dagen volzet. Ik probeer elk jaar opnieuw mee te doen, maar de quiz valt nogal vaak samen met een of ander larpweekend, en dan gaat de larp voor natuurlijk.

Vorig jaar deed ik niet mee, in 2016 won ik nog, met ons ma en ons quizteam. Mooie herinneringen…

Dit jaar was ik gewoon te laat om in te schrijven met een eigen team, de 50 plaatsen waren op drie dagen weg, serieus zeg!  Maar Ferre had ingeschreven, nog zonder team, en dus bevonden we ons deze avond met vier collega’s en een gezonde dosis competitiviteit rond eenzelfde tafel. Volgens de organisatie waren wij de gedoodverfde winnaar, maar daar waren we zelf helemaal niet zo zeker van, en terecht: we eindigden uiteindelijk derde, op tien punten van de winnaar. Niet slecht, en ik had een heel amusante avond, maar geen winnaars. Volgende keer ga ik proberen om wél snel in te schrijven en misschien toch met Tom en Stijn deel te nemen. Winnen is namelijk nog altijd het leukst ^^

Het officiële verslag met massa’s foto’s heb ik uiteraard op de schoolwebsite gepost, of wat dacht u?

Dju!

Elk jaar is er op school de Kammekequiz. Vorig jaar kon ik niet meedoen wegens larpweekend, twee jaar geleden wonnen we nog met ons ma, Stijn en Tom, en ik had nog al eens gewonnen met een ander team.
Dit jaar kon mijn vast team er niet zijn, maar ik ging kijken om te spelen met de tweeling Jesse en Cody. Helaas, ik heb te lang gewacht om in te  schrijven: op drie dagen tijd waren alle vijftig plaatsen al ingenomen!

Dju!

EDIT: een jonge collega had sowieso ingeschreven nog voor hij een team had. Clever thinking! We doen nu mee met vier collega’s, en blijkbaar, volgens de organisatie, zijn wij de gedoodverfde winnaars. Dat moet ik nog zien, maar ik zou het wel wijs vinden natuurlijk! Ik ben alleen niet zo goed in kwissen, en excelleer gewoon in het me omringen met de juiste mensen :-p

Zwarte gat?

Spreken van een zwart gat is sterk overdreven, maar ja, mijn woensdag vandaag voelde bijzonder onwennig aan.

Ik had les tussen tien en twaalf, reed toen fluks naar huis, kookte snel, en… toen was het gedaan. Leeg, Vrij. Dat is dus voor het eerst in acht jaar, sinds Wolf begon met muziekles, dat de woensdagnamiddag gewoon vrij is. Kobe heeft geen notenleer meer, die volgt AMC en dat is op vrijdag, net zoals zijn samenspel en zijn fagotles. Merel heeft maar één keer per week notenleer – excuseer, muzieklab – en dat valt bij haar op zaterdag. En Kobe is gestopt met rugby, en Wolf zit in het Zeepreventorium. Ik ben momenteel zelfs doorheen het corrigeren/redigeren van de boeken van Dirk, zodat zelfs hij niet meer langskomt op woensdagavond.
Heh. Vreemd. Zeer vreemd, maar niet onaangenaam gevoel, zo’n vrije middag. We hebben dat dan maar opgelost door naar de bibliotheek te gaan – ook niet onbelangrijk! – en daarna naar de nieuwe kapper hier net voorbij het kruispunt. Kobes haar was veel te lang geworden, maar de kapper was dicht op maandag, en natuurlijk was er net gisteren de schoolfotograaf…

Om half zes zat ik bij de dokter – borelia, en dus doxycycline, een stevige antibiotica – en gelukkig was er ’s avonds de start van het nieuwe quizseizoen, zodat ik nog niet helemaal verloren liep in mijn woensdag.

Ik voorzie nog mooie woensdagen in de toekomst, jawel.

Hand-in-Hand quiz

Woensdag op de SQ quiz had Tom het me terloops gevraagd: of ik geen zin had om zaterdag mee te doen met een quiz in Wondelgem, in de Zulle. Ik zei niet meteen ja, omdat ik eigenlijk niet wist of ik daar wel goesting in ging hebben.

Deze voormiddag stuurde hij nog een smsje, en ik stemde uiteindelijk toch gewoon in: ik ging toch al helemaal aangekleed en opgetoeterd zijn, en het was niet alsof het verder dan drie minuten rijden was :-p

Om half acht zat ik dus in de Zulle, onze “nieuwe” polyvalente zaal waar ik eigenlijk nog nooit geweest was, en ik geloof dat ze er staat sinds 2015. Tot mijn verbazing was de organisatie in handen van een collega, en zag ik er ook nog andere bekenden en oudleerlingen.

En de quiz zelf? Die was best amusant, met hele leuke vragen, gebaseerd op de verschillende soorten televisiekwissen die er momenteel lopen op de diverse Vlaamse zenders. Blijkbaar zat ons team goed rond, want we haalden zowaar 218 op 225, en wonnen daarmee nog ook!

Al bij al een fijne avond gehad, yupyup. En meteen ook eens de Zulle van binnen gezien.

Sinterklaas en andere toestanden

De sint! Ik weet niet hoe dat bij u zit, maar bij ons brengt de sint maar één cadeautje per persoon, kwestie dat ze al genoeg krijgen. Voor Merel bracht de sint een Baby Born badje (en een bol wol voor een sjaal, dat ook, ja), Kobe kreeg een Pokémonspelletje voor de Nintendo 3DS, en tot zijn grote verbazing kreeg zelfs Wolf nog een cadeautje, zijnde een kleine powerbank. Merel was blij met haar cadeautje, maar was helemaal door het dolle heen over het feit dat de Sint ook de briefjes uit de poppenschoentjes had gehaald (zie foto van gisteren) en daar een karolientje had ingestoken. IN HAAR KAMER! Stel u voor zeg!!

Daarnaast was er natuurlijk wel nog chocolade, guimauvekes, karolientjes, nicnacjes, marsepein en pepernoten. Ha ja, traditie en al.

Zelf was ik ook best wel tevreden van mijn sinterklaasdagje: ’s morgens slaagde ik er wél in om tot aan de lagere school te wandelen en terug, en ’s avonds heb ik zonder noemenswaardige problemen de quiz mee kunnen doen. Ja, soms zat ik wat te schuifelen op mijn stoel, maar het lukte toch.

Beetje bij beetje ben ik aan het proberen mijn leven opnieuw op te nemen. Ik moet vaak op mijn tanden bijten en mezelf pushen, maar ik geef niet op. Kon ik maar van Sinterklaas een nieuwe rug krijgen…

 

Quizconvent

Gisterenavond – eigenlijk al deze morgen – sloten we het quizseizoen van het SQ af met een tweede plaats en een klinkende overwinning. Een en ander zorgde ervoor dat we nipt tweede werden in onze tweede klasse, waardoor we richting eerste klasse stijgen. Wij hangen er echt tussen: in eerste eindigen we altijd bij de laatste, in tweede zijn we altijd bij de eerste. Volgend jaar wellicht dus weer degradatie, maar dat laten we aan ons hart niet komen. Vorig jaar speelden we in eerste, het jaar daarvoor in tweede, enzoverder. En eigenlijk is tweede plezanter, want dan winnen we, en krijgen we een rondje :-p

Twee jaar geleden postte ik nog, op onze overwinning, deze foto:

Het was het eerste seizoen zonder ons ma, en dat deed raar, maar we hebben ons stevig geweerd.

Enne… we hebben het regelmatigheidscriterium van de horecabeker gewonnen als meest gemiddelde drinkers van de hele groep. Kan niet missen, we drinken inderdaad altijd hetzelfde!

Op naar een volgend seizoen!