365 – 17 december 2025 – A. I. door een collega: goed gelachen!
365 – 12 december 2025 – Richard The Turd in actie
Reservequiz
Elke maand, telkens de tweede woensdag van de maand, is er dus de SQ quiz, al dertig jaar. Elk jaar organiseren we ook zelf met het Oud-VEK een van die quizzen. Dat was dit jaar op 12 november. Maar toen werd ook aangekondigd dat er in december geen quiz ging zijn omdat de organisatoren van die maand dan eigenlijk niet konden en er geen vervanging was gevonden.
Euhm.
Ik heb dus nog quizzen staan van in 2009, ik heb die allemaal gewoon opgeslagen en bijgehouden, het is niet alsof dat veel data verbruikt. Ik bood dus aan om eens te kijken in mijn archief en zelf dus zo’n quiz samen te stellen uit oude vragen. Het ging dan wel zonder powerpoint zijn, want daar had ik echt geen tijd voor.
En toen kwam Chriz, de voorzitter meteen als redder in nood: ik mocht hem alles doorsturen, hij ging wel de bijhorende afbeeldingen voorzien en de vragen eens nalezen.
En dat gebeurde dus ook: ik keek de vragen snel even na, haalde de meest voorbijgestreefde eruit, zorgde dat er overal nog netjes een linkje in zat, en stuurde door. En Chriz, die voorzag de beelden, de filmpjes met muziek, de geüpdatete fotoronde en de nodige papieren.
En deze avond ging ik dus aan het presenteren, terwijl hij de computer bediende en de verbetering op zich nam.
Het resultaat? Een fijne quizavond voor iedereen, en een tevreden applausje voor de reservequiz en mijn archief. Dik in orde!
Quizje
Vanavond stond ik met het quizteam in het Don-Bosco-instituut in Zwijnaarde: we wilden ons wel eens meten met de rest daar. Het werd een fijne avond, een goed afwisselende quiz, leuke vragen en een goed niveau. Allez ja, dat vonden we toch, want we werden warempel eerste met Richard The Turd.
Alleen jammer dat we onze prijs niet zelf mochten kiezen uit de ruime prijzentafel: er stonden pakketten met fantastische koffiebonen, en Nicolas had bijvoorbeeld wel zo’n knappe leren schort gewild. Maar het winnende team kreeg elk een waardebon van 50 euro voor een themarestaurant Agathea in Landskouter: een mooie geste op zich, maar niks voor ons. Bart en ik zien het echt niet zitten om daar te gaan eten terwijl een soprane staat te kwelen en we 50 euro moeten opleggen. Dus: mocht iemand zo’n bon willen: laat maar weten.
Ik heb een fijne avond gehad en dat is op zich voldoende. Al was die koffie wel fijn geweest.
Still Stien-quiz
Vanavond heb ik deelgenomen aan een bijzonder fijne quiz, die voor mij redelijk bevreemdend was. Als in: een sociale spagaat.
De quiz werd namelijk georganiseerd door de familie De Zutter uit Zomergem, mensen met wie ik altijd in de KSA heb gezeten, maar die ik in geen jaren heb gezien. Christine, een van de zussen die zelfs nog op mij heeft gebabysit, heeft borstkanker gehad en sindsdien doen ze allerhande acties ten voordele van Kom Op Tegen Kanker. Vorige jaren deden ze de quiz in de kerk van Beke, maar die is niet meer veilig volgens de brandweer. Een van haar neefjes, Daan, is blijkbaar oud-leerling van onze school – de link heb ik dus nooit geweten of ik had hem wel eens gevraagd de groeten te doen aan zijn pa – en vroeg of ze onze grote zaal mochten gebruiken. Ja dus, als sponsoring. Een van de andere sponsors was mijn broer Jeroen, en die vroeg of we mee gingen spelen. Euhm, ik had ons dus al ingeschreven met Richard The Turd, omdat ik daar wel van uit ging. Jeroen ging dan met ons meespelen, en Tom, onze sterspeler, ging dan meespelen met de A-ploeg, zijnde Ali Chemicali.
De helft van de zaal bestond dus uit mensen van Zomergem, die ik enkel nog kende van Facebook en dergelijke. Ik heb dus mijn beste Zomergems boven gehaald.
De andere helft van de zaal waren collega’s en oud-leerlingen, die me dus kenden als mevrouw Rombaut die keurig Nederlands spreekt. En dan was er naast Jeroen ook nog mijn vaste quizzers, die me nog op een andere manier kennen.
Maar de quiz zelf was dus echt wel leuk, goed gedaan, goed niveau, fijne vragen, intelligente rode draden… We eindigden uiteindelijk zesde, nog voor alle andere teams waarin een collega zat, dus daar was ik wel trots op. En de winnaar? Ali Chemicali, en daar was ik ook best wel trots op, want ook Astrid speelde met hen mee, en dat is een vriendin die ik binnengehaald heb in ons team voor de woensdagquizzen van het SQ. Dus ja, het B-team was dik oké, het A-team heeft gewonnen.
En ik had een toffe avond, meer moet dat niet zijn.
365 – 21 februari 2025 – samen met mijn vroegere babysit Christine
Hotshotsquiz: a near miss
Het was een beetje een vreemde dag vandaag: eerst gewoon lesgeven, dat wel, dan in de namiddag gewoon rustig thuis, wat administratie voor school, een klein tukje, en dan plots vier giechelende tienermeisjes in mijn auto voor een ritje naar Brugge. Merel ging op toneelweekend en ik had me aangeboden om te rijden.
Ik verzeker u: als een van hen een kort filmpje moet maken voor een opdracht voor Duits, en het enige dat ze moeten zeggen is: “Ich bin im Auto mit…” en dan de gsm doorgeven en elk hun naam zeggen, dat is goed voor twintig minuten gegiechel, geproest, geschater en vooral geen bruikbaar filmpje. Zelf ook heerlijk zitten grijnzen, ik geef het toe.
Soit, klokslag half zes draaide ik de parking van het kasteeltje op waar ze gingen overnachten:
In de buurt ging ik daarna nog met enige moeite een cache oppikken, want in het heenrijden stond er een gigantische file aan de overkant van de autostrade en ik had echt geen zin om daarin te gaan staan. Helaas, ik moest wel op tijd terug zijn want om acht uur was er in Destelbergen de Hot Shots Quiz, eentje die vorig jaar bijzonder aangenaam was. Vijf minuten op voorhand tekende ik present op een volle maar wel stille parking. Hmm?
Bleek dat de quiz eigenlijk om half acht begonnen was, maar dat Nicholas dat een klein beetje verkeerd had doorgestuurd en niemand van ons had dat uiteraard gecontroleerd. De eerste ronde hebben we dus maar half kunnen oplossen – ze waren gelukkig niet stipt begonnen – en pas toen ze bij ronde drie vermeldden dat we na die ronde ook de tafelronde moesten afgeven, hadden we de reflex om àlle papieren uit de envelop te halen. Man, nog nooit zo snel een tafelronde proberen invullen!
Bon, we waren uiteindelijk nog 20ste van de 52 deelnemende teams, we hebben veel punten links en rechts laten liggen, maar ik had wel echt een fijne avond. Merci, gasten!
Zeer plaatselijke sneeuw
Ja, er was sprake van sneeuw, maar het ging allemaal zo erg niet zijn. We hadden dan ook, zoals al maanden vast lag, vandaag opnieuw quiz in Sint-Amandsberg, om half negen.
Tot rond kwart na zeven een eerste mailtje binnenkwam van een van de deelnemende teams: of dat wel verstandig was om de quiz te laten doorgaan, want bij hen, in het zuiden van Gent, was het behoorlijk stevig aan het sneeuwen. Huh? Hier geen vlok te zien.
Soit, één na één liepen gelijkaardige mails binnen, zodat we besloten de quiz af te lasten: het is idioot om voor een onnozel spelletje onnodige risico’s te lopen, toch? Maar hier: geen vlokje te zien. Gelukkig konden we alle teams wel bereiken.
Ik kreeg een fotootje binnen van een van ons eigen team, uit Merelbeke, en viel bijkans van mijn stoel:
Uit Leuven liet een vriendin weten dat daar toch al meer dan vijf centimeter lag en dat het nog vrolijk verder deed.
Ik stuurde een fotootje terug van rond een uur of tien ’s avonds:
Maar aan de andere foto’s te zien was het inderdaad geen overbodig gegeven geweest om de quiz uit te stellen.
Soit, hier in Wondelgem dus nog een halve vlok, in Evergem zelfs totaal niks. Het was weer bijzonder lokaal dus. Tsja.
Kammekequiz 23
Ja ik weet het, we zijn 2024, maar door corona zijn we een aflevering misgelopen, waardoor we nu aan nr. 23 zitten.
Ik wilde eigenlijk wel weer meedoen met collega’s, maar die konden allemaal niet op een of andere manier. Ik had toen gezegd tegen Luc – de organisator die over de inschrijvingen gaat – dat hij me gerust nog ergens bij mocht zetten als ze een vierde man nodig hadden. Daardoor verzeilde ik bij een groepje meisjes, oud-leerlingen van vorig jaar. Wel euh… laat ons stellen dat ze niet bepaald doorgewinterde quizzers waren. Maar we eindigden uiteindelijk toch 21ste van de 50, dus dat viel best mee. Ik heb trouwens een paar rondes gepikt voor onze eigen quiz voor volgend jaar, er zaten een paar zeer goeie tussen.
Het verslag ervan heeft diezelfde Luc geschreven, hier op de schoolwebsite, compleet met grappige foto van mezelf. Hoezo? Wel, sinds een paar jaar organiseren ze ook een tombola waarbij je leuke dingetjes kan winnen die ergens in de quiz vermeld worden. Ik had zowaar prijs en won een pot muskaatnoten, iets wat inderdaad ergens een antwoord was. Ik heb in elk geval goed gelachen en er zelfs mijn inzet uit gehaald. We hebben nu wel nootmuskaat voor de komende twintig jaar, denk ik zo…
Maar misschien ga ik voor volgend jaar wel eens actief op zoek naar quizzers die een link hebben met onze school. Ik wil eigenlijk nog wel eens winnen, ja.