Projectje
Merel was bij mij gekomen dat ze een nieuw bureau wilde. Ze had haar vorige bureautje gekregen in 2017, wit met felroze handvatten, toen helemaal haar droom.
Intussen is er behoorlijk wat veranderd in haar kamer: vrijwel geen roze meer, het lichtgroen vervangen door een vrij donker turquoise, de meeste knuffels weg… Geen meisjeskamer meer, maar een puberkamer.
En dat bureau, dat viel intussen wat uit de toon en vooral: het bovenblad was behoorlijk beschadigd intussen. Maar ze wilde eigenlijk ongeveer hetzelfde bureau qua grootte en met dat kastje en die schuiven… Ik stelde voor dat we dan gewoon het bovenblad zouden lakken in haar turquoise, met nieuwe handvaten en dergelijke. Ze was wat sceptisch, maar bon, het was het proberen waard. Voor de goedkoop moesten we het niet doen, zo bleek: verf, en dan zeker lakverf, is pokkeduur.
Bon, we haalden het een iet of wat uit elkaar, maakten plaats vrij rondom, en gingen voor een primerlaag.
En toen kwam de kleurlaag, en het randje van haar boekenrek, en was de scepsis verdwenen.
En toen was het klaar en was ze megacontent. Het ziet er ook echt wel goed uit, alle beschadigingen zijn weggeschilderd en het past nu volledig bij haar kamer. Projectje geslaagd.
Merel goes viral!
Merel is een ongelofelijke Swiftie, ofte een fan van Taylor Swift. In juli 2024 komt die eindelijk naar Europa, helaas niet naar België, maar wel naar Parijs, Amsterdam en verschillende locaties in Duitsland.
Bart schreef haar met verschillende mailadressen in op de lijst om in aanmerking te kunnen komen voor tickets. Je leest het goed: een voorinschrijving. Bleek dat we helaas geen code gekregen hadden om effectief een poging te kunnen wagen voor een ticket. Gelukkig was er Annelies die al langer lid is van een Taylor fanclub, en daardoor meerdere codes had gekregen. Voor zichzelf heeft ze kaarten voor Wenen, voor de schoonzussen in München, en jawel, voor ons VIP-kaarten in Gelsenkirchen, tussen Essen en Dortmund. Ons = Bart en Merel, want voor mij hoeft dat niet zo.
Merels reactie was zalig:
En toen kwam ze, de volgende dag, af met een heuse presentatie voor Bart: hoe hij zich moet gedragen op zo’n concert en waar hij zich mag aan verwachten. Wij lagen strijk…
Bart zette het trots op zijn twitter en Facebook, en prompt werd het overal geliket en gedeeld. En toen stond het plots ook op een andere site:
Dochter geeft vader op fantastische manier instructie voor concert Taylor Swift
En daarna belde de Linda, een Nederlands magazine, of ook zij het mochten publiceren.
https://www.linda.nl/persoonlijk/opvoeden/bart-dochter-handleiding-taylor-swift-concert/
Heerlijk toch?
365 – 10 juli 2023 – zomers tafereeltje
365 – 05 juli 2023 – met Merel bij de Italiaan
365 – 02 juli 2023 – 3M
Shoppingdagje met Merel
Merel is alweer zodanig gegroeid, dat ze dringend nieuwe kleren nodig had. Ik denk dat er misschien nog twee lange broeken zijn die ze deftig kan dragen, en één shortje of zo. We shoppen allebei niet graag omdat we meestal niet vinden wat we zoeken, maar bon, als het moet, dan moet het.
Wij dus op de fiets richting centrum, en tegen half twaalf de C&A binnen. Vreemd genoeg vinden we daar meestal wel wat we zoeken. En jawel: twee jeansbroeken, een paar slippers, een broeksriem en warempel een jurkje. Vooral dat laatste wilde ze, omdat haar lievelingskleedjes van vorig jaar echt wel te kort zijn geworden. Ze was enthousiast, ja.
Van ronde één waren we meteen zo uitgeput dat we gingen eten in de Godot, voorzien van een stevige mocktail en een tataki van tonijn.
Ronde twee leverde enkel nog een fijn jeansshortje op. We hadden wel nog een bijzonder mooi kleedje gezien, enkellang, maar dat was in de solden nog steeds 150 euro, dus dat vonden we er gelijk wat over. Een passage in de Hema later kropen we rond half vier op de fiets, omdat het tegen vier uur zou beginnen regenen.
Alleen… begon het net dan al te druppelen. Nog een chance dat we meteen besloten om onze regenjassen aan te trekken, want even later begon het te gieten. Schuilen had niet veel zin omdat onze benen toch al kletsnat waren, en dus fietsten we door. De bui was blijkbaar bijzonder plaatselijk, want in het nog steeds kurkdroge Wondelgem kregen we rare blikken: twee verzopen waterkiekens, druipend en kletsnat qua benen, schoenen en bril, dat hadden ze daar niet verwacht.
Maar bon, missie geslaagd dus. En nu nog een oudercontact van drie uur, we zijn er bijna vanaf voor dit schooljaar.
365 – 29 juni 2023 – het is eens geen ijsje
365 – 25 juni 2023 – zondags ontbijtje
Toonmoment
Het was een vreemde dag vandaag: eerst enkele mondelinge examens – waarvan ik het uur verkeerd had genoteerd, zodat ik ei zo na te laat was – en dan nog niet-behandelde tekst tot 13.15 uur. Mijn rug vond het absoluut niet fijn, maar bon.
Tegen zes uur stonden Merel en ik dan aan de Poel voor een toonmoment van de blokfluitklassen en het blokfluitconsort, samen met een viola da gamba en de onvermijdelijke klavecimbel.
We zijn enkel voor deel één gebleven, tot kwart voor zeven, omdat de rug het echt niet uithield. We waren nochtans met de fiets en doorgaans helpt fietsen wel, maar deze keer was het er precies over, zodat ik thuis gewoon onmiddellijk gaan liggen ben, zonder te eten. Meh.
En zo vult ne mens dus zijn dagen…

























