Geplaatst op

Zomertruitje 16

Ik schreef eerder al dat ik een zomertruitje gemaakt had voor mijn metekindje, Marie-Julie. Merel had dat toen geshowd voor me, en gisterenavond had ik dat doorgegeven aan mijn schoonzus, want MJ was er zelf niet bij.

Vandaag kreeg ik een fijn berichtje: dat het perfect was! En ja, MJ is wel iets fijner en kleiner dan Merel. Het is de bedoeling om over haar balletpakje te dragen: iets dat niet te warm is, maar wel iets geeft en vooral ook niet te lomp.

EDIT: Delphine liet weten dat MJ de hele week een balletstage had, en dat ze het elke dag heeft aangehad boven, jawel, haar balletoutfit. Ze vroeg ook hoe ze het moest wassen en ging uit van handwas, maar nee hoor: gewoon 40°, maar wel plat drogen en in vorm trekken, dat wel.

Allez hup, weer iemand content!

Geplaatst op

Balletvoorstelling van Marie-Julie

Deze keer was de jaarlijkse balletvoorstelling van Marie-Julie wel érg laat: het kind begint bijna aan de examens! Maar ze zag het dus wel zitten om niet alleen te dansen, maar ook een solorol te hebben in het eerste deel. Dat eerste deel bracht namelijk het verhaal van Doornroosje, waarin zij de goede fee speelde. Ja, knappe enscenering, goed gedaan, klassiek ballet dus. Onvoorstelbaar hoe een halve Rombaut zo elegant kan zijn…

En toen was er pauze, ging ik buiten snel even de beelden bekijken en vooral even de rug losmaken. En zag ik dat Roa blijkbaar aan een tekening bezig was.

En toen was er deel twee, los van thematiek, en voornamelijk moderne dans. En eigenlijk zie ik dat nog liever. Nee, de foto’s zijn niet goed, je mag die eigenlijk ook niet nemen, maar soit.

Hele mooie dingen gezien. Op onderstaande video staat ze overigens helemaal rechts in beeld, op de eerste rij.

Meer dan drie uur voorstelling, het was de moeite. Gelukkig was Wolf intussen opa gaan halen en hadden ze al gegeten, want ik was uiteraard pas laat thuis, en ik had intussen ook nog snel een geocacheke meegepikt. Duh.

Geplaatst op

Balletvoorstelling van Marie-Julie

Jawel, ook dit jaar ging ik – uiteraard – kijken naar de dansvoorstelling van mijn metekind Marie-Julie. Deze keer was het overigens niet in Aalter maar in Eeklo, en dat was een geluk bij een ongeluk: Merel was ziek, maar last minute kon ik Wolfs lief Arwen, die zelf ook altijd ballet heeft gedanst, in de plaats meenemen, ook al omdat ik quasi aan haar deur moest passeren.

We parkeerden ons wat verderop, liepen door de kou naar de zaal, hadden excellente plaatsen op nota bene de derde rij, en genoten volop. Deel één was klassiek ballet, deel twee was hiphop en moderne dans, en ja, allebei waren ze even goed. En net zoals vorige jaren danste Noor, de dochter van een vriend, ook mee op hoog niveau. Knap van beide dames! Yup, alweer echt genoten. En stiekem ook wat foto’s genomen, ja.

Geplaatst op

Pull voor Marie-Julie

Op kerstavond had Merel haar nieuwe pull aan, en ik stelde – misschien wat opdringerig – aan Marie-Julie voor om er ook eentje voor haar te breien. Ze zag dat volledig zitten, maar dan wel korter dan die van Merel, en in het grijs, zo stuurde ze me de volgende dag door.

Ik heb me gisteren dan ook nog gerept om het laatste stukje van de mouw af te breien en alles in elkaar te naaien. Maar ze was er wel blij mee.

Merel heeft hem dan even geshowd voor de foto ^^

Pull nr. 2 is dus een feit. Ik ga er nu ook nog eentje breien voor Marne, in het zwart. Maar het eerstvolgende project is een vijfde vest zoals de mijne, voor een fijne collega. Ze stopt me morgen de wol in handen, heeft ze beloofd.

Dik in orde!

Geplaatst op

Verrassing voor Merel

Merel had uiteraard op haar verjaardag cadeautjes van ons gekregen. Gisteren kwamen er daar nog bij van haar vriendinnen: een kettinkje, oorbellen, lipgloss, een diadeem die ze al lang wilde, een resem van haar lievelingssnoepjes, een boekenbon… Yup, haar vriendinnen kennen haar goed.

En toen was er vandaag onverwacht nóg een cadeautje! Marie-Julie had me gestuurd dat er bij opa iets klaar stond dat ik moest meenemen: een leuke tote bag met daarin een flesje body mist, maskertjes voor rond de ogen en een heel erg fijn, wit, pluche-achtig dekentje. Merel had totaal niks verwacht en was superblij. Want ja, de leukste cadeautjes zijn die die je niet verwacht, natuurlijk. Net zoals wij destijds bij Marie-Julie hadden gedaan.

Ik denk dat we aan het begin van een fijne traditie onder nichtjes staan, jawel.

Geplaatst op

Klavertje vier

Toen Marie-Julie verjaarde, stelden Merel en ik een pakketje samen: allerlei kleine spulletjes in een mooi mandje. Ze had niks verwacht, dus de verrassing was des te groter toen ze iets vond op opa’s livingtafel. Ze was echt blij met de kleine dingetjes: onder andere een theelichtglaasje, een paar gezichtsmaskertjes, een paar bruisballen, een setje pastelmarkeerstiftjes, enkele schriftjes, een haarspeld en vooral ook een klein potje met aarde en zaadjes voor een klavertje vier.

Waarom schrijf ik daar nu pas over? Omdat Marie-Julie me een update had gestuurd op 09 mei:

En dan vooral ook een nieuwe update op 13 mei:

Geen idee of het nog verder gelukt is, maar ik vermoed van wel. En vooral: het feit dat ze de moeite neemt om het door te sturen, denk ik dat ze het wel leuk vond, ja, en daar gaat het toch om.

Geplaatst op

Ballet van Marie-Julie

Het is stilaan een traditie, dat ik ga kijken naar het ballet van Marie-Julie. Ik had het dan ook moeten weten dat het niet om acht uur, maar om zeven uur begon. Tsja, een van mijn stommiteiten dus.

Soit, ik heb nog het overgrote deel gezien, en ja, het was knap! Met een glansrol, overigens, voor Pie zijn dochter Noor. Chapeau, het kind kan dansen!

Maar ook Marie-Julie deed dat behoorlijk straf en had een rol in het sprookje van Belle en het Beest als grote klok. De foto’s tonen wat ik bedoel.

Jawel, alweer een trotse meter. En het fijne is, dat ze niet alleen goed is in klassiek ballet met pointes en al, maar dus ook in moderne dans. Ik ben benieuwd naar de toekomst!