Tuinverlichting

En dan nog tuinverlichting op twee verschillende plaatsen!

Onze tuinverlichting werkte al jaren niet meer:  er zat ergens een waterlek en dus kortsluiting, en onze vorige elektricien had dan maar meteen alles netjes afgesloten. Alleen werkte daardoor ook ons buitenstopcontact niet meer, en dat was wat minder praktisch. De elektricien die het oorspronkelijk had gelegd, een hele goeie nochtans, was enkel nog met grotere projecten bezig en kwam niet meer langs voor dat soort dingen.

Via via kreeg ik een tip voor een ecovriendelijke elektricien, en laat dat voor ons nu net een verkoopsargument zijn, los van het feit dat hij aangeraden werd door een kennis van me. Hij rijdt namelijk rond met een bakfiets met al zijn materiaal, zodat hij overal in Gent kan komen, geen last heeft van parkeerproblemen en meteen ook ecologisch verantwoord is. Je moet hem online boeken, een tijdslot ingeven en uitleggen wat de bedoeling is, zodat hij het juiste materiaal mee heeft.

Hij heeft hier onze oude spotjes uitgegraven, vastgesteld dat de bedrading kapot is, toch even nagekeken of dat ook te herstellen was, en dan gezien dat het een pak goedkoper is om meteen nieuwe te bestellen, waarvan je dan ook zeker bent dat ze – tenminste toch tijdelijk – waterdicht zijn. De draad in de grond en de aansluitpotten kon hij hergebruiken, alleen ging hij niet meer met gel werken maar met hars: een dure maar wel duurzamere oplossing. En meteen kon hij ook het lelijke en vooral ook kapotte licht boven ons voordeur vervangen door een eleganter exemplaar, ook op bewegingssensor.

Hij was dus eerst komen kijken, had alles uitgegraven, had wel al het stopcontact weer kunnen fixen, had toen alles besteld en was het dan onlangs komen installeren. Ik heb nu dus weer lichtjes in de tuin en ik steek ze steevast aan, al is het maar eventjes, zo voor het slapengaan, omdat ik er zo kan van genieten. In combinatie met het lichtsnoer op batterijen dat ik gekregen heb voor moederdag vind ik het al helemaal zalig. En toen bleek ook nog het licht naast de heel vroegere voordeur, een lichtje uit 1985, ook nog te werken, geheel tegen de verwachting in! Ik heb er een nieuwe lamp in gestoken, wat gewrikkeld en gewriemeld tot het slechte contact omzeild was, en jawel, fit lux! Voeg daar nog het geluid van de krekels bij die echt wel luid zijn, en ik voel me helemaal op vakantie in eigen tuin.

Oh, en gisterenavond, toen ik van het koor kwam, ben ik nog even langs het appartement gefietst om er de planten water te geven. De tuin was dit voorjaar nog kaal, wat bijzonder logisch is, maar het begint stilaan te komen, en ik had ook de lichtjes nog niet gezien: fantastisch! Het lijken allemaal kleine pacmannetjes en ik vind het gewoon feeëriek!

En dan is er natuurlijk ook nog het buitenlicht op het terras:

Ik heb toch echt iets met lichtjes…

 

Lichtjes

Vandaag en morgen breek ik de kerstboom af: het is welletjes geweest. Ik hou namelijk niet echt van die feesten, het is allemaal van dat geforceerd gedoe, en cadeautjes zoeken is ook al zo’n lastige als je mensen in je buurt hebt die alles al hebben of steevast zelf kopen wat ze willen. Alleen Merel is zo’n ongelofelijk dankbare om dingen voor te kopen: een T-shirt, een paar kerstsokken, en vooral ook boeken. En dat laatste geef ik nu eenmaal bijzonder graag.

Wat ik wel mis, wanneer de kerstboom weg is, zijn de lichtjes. Ik hou van lichtjes, van sfeerlichtjes, van kaarsjes, van dat soort dingen. Grote lichten hoeven voor mij niet, die zijn ook heel vaak stevig gedimd, ik ben nogal lichtgevoelig.

Maar wat ik vorig jaar gekocht heb met kerstmis en toen heb opgehangen, is zo’n warme lichtslinger met verschillende lengtes. Het was eigenlijk de bedoeling die buiten te hangen, maar ons buitenstopcontact is al twee jaar kapot – vind maar eens een elektrieker, serieus – en dus had ik dat binnen opgehangen. En nooit afgebroken. Want ja, we laten dat eigenlijk heel vaak branden als sfeerverlichting, ook gewoon zelfs in de zomer.

Ook nu heb ik het dus niet weggehaald, en dat wordt hier steevast aangestoken op het moment dat de gordijnen dicht gaan. Zeg nu zelf…

Kleine meisjes worden groot

Zaterdag kreeg ik op GIFT van een oud-leerlinge twee hele fijne lichtenslingers. Ik had die gezien, ze woont vlakbij ons, en ik dacht dat het wel iets voor Merel ging zijn: blauwgroene blaadjes met lichtjes. Er bleek zowaar nog een tweede slinger bij te zitten, eentje met grote doorzichtige wasspelden om kaartjes en foto’s aan op te hangen.

Merel was door het dolle heen, en ging meteen zelfs haar kamer een beetje herinrichten. Een kader met een gedichtenposter die toch wat kinderlijk is qua tekening, mocht vertrekken. Het merendeel van haar knuffels heeft ook tijdelijk een ander onderkomen, en de lichtjes hangen op. Er hing al een lichtsnoer dat ze had ingepikt na kerstmis.

Tegen bedtijd kwam ze me halen: of ik niet eventjes wilde komen kijken.  En ja, ik was onder de indruk. Ze heeft duidelijk oog voor stijl, die dame.

En de kleinemeisjeskamer wordt langzamerhand een tienerkamer…