Geplaatst op

Rondstruinen in Aalst

Het was alweer bijzonder lang geleden dat ik Sophie, mijn beste vriendin uit het begin van het middelbaar, nog had gezien. Maar ze verklaarde zelf dat ze, zodra ze vakantie had genomen, meteen naar me had gebeld om af te spreken. We spraken af dat ik naar Aalst zou komen en dat we dan samen zouden lunchen en daarna geocachen, zodat ze me ook Aalst een beetje kon tonen. Ik ken de stad aan geen kanten.

Bon, tegen half twaalf was ik bij haar, tegen kwart over twaalf zaten we in Café de Paris voor een fijne lunch.

En toen nam ze me effectief mee doorheen Aalst, toonde ze me eerst de Martinuskerk waar de Rubens net weg was voor restauratie, maar waar ik vooral de plafonds bewonderde.

En toen liepen we rond richting verschillende standbeelden en toonde ze me ook nog verschillende andere hoekjes.

En toen was het een uur of drie maar waren we eigenlijk nog niet uitgewandeld. Allez, ik toch zeker niet, Sophie is niet zo’n grote wandelaar, tenzij op vakantie. Maar ze zag het helemaal zitten om mee in het Aalsterse stadspark nog enkele caches te gaan zoeken. Meer nog, zij was het die er verschillende ook nog vond. Dik in orde!

Toen gingen we bij haar thuis nog koffie drinken, nadat we langs een exuberant huis gepasseerd waren in de schemering. Ik ben er nog eens gepasseerd in het naar huis rijden, in het donker dus, en toen was het nog veel indrukwekkender. Geniet gerust mee!

Een behoorlijk bizarre afsluiter van een fijne dag!

Geplaatst op

Kerstversiering bij ons pa

Al jaren ziet ons pa het niet zitten om zelf een kerstboom te zetten – ons ma deed dat altijd – en dan kreeg hij steevast een kerstvaas van mij, een mooie vaas gevuld met kerstballen en lichtjes.

Ik zag geen reden om van dat principe af te wijken, zeker omdat ik hem al eerder een paasvaas, zomervaas en herfstvaas had gemaakt voor op zijn kamer. Dit weekend kreeg hij dus een kerstvaas, maar hing ik ook een kerstbal aan zijn naamplaatje, een mannetje aan een venster en zelfs drie kerstballen aan zijn rollator. Hij vindt het namelijk moeilijk om ’s middags zijn rollator te onderscheiden van die van de rest, en had een kartonnen bekertje in het netje gestoken. Het had geen zicht, geloof me, maar ik mocht het er dus niet uithalen. Nu hangen er dus kerstballen aan, en voor de lente zoek ik dan wel iets van een bloem of zo. Ik heb nog wel wat liggen :-p

 

Geplaatst op

Kerstboompje

Ik dacht dus dat we nog onze oude kerstboom op zolder staan hadden, maar ik vermoed dat ik die al eens weggegeven heb of zo. Ik kan het me niet meer herinneren, maar het doet er ook niet echt toe. Alleen had ik tegen Wolf gezegd dat hij maar eens op zolder moest kijken, als hij een kerstboom op zijn kot wilde. Niet dus.

En toen herinnerde ik me dat er in mijn vroegere lokaal een klein kerstboompje, zo eentje van maximaal 40 cm hoog,  bovenop de kast was blijven staan na corona. En dat dat daar nu wellicht nog altijd stond. Vorige week ben ik dus dat dingetje effectief van de kast gaan plukken, en daar zaten zelfs nog hele mooie kerstlichtjes in. Dik in orde.

Alleen bleek Merel, toen ik daarmee thuis kwam, toch wel jaloers, ja. Ze wilde ook zoiets op haar kamer… Toen ik dan zaterdag naar de Lidl ging – slecht idee als het een nieuwe vestiging is en le tout Wondelgem daar wil zijn – zag ik daar een kleine kerstboom voor 14 euro en dacht ik: “Waarom ook niet?”

Wolf heeft nu dus ook een kleine kerstboom met onze vroegere blauwe satijnen kerstballen in, en Merel heeft er nu ook eentje op haar kamer. Allebei content.

Geplaatst op

Kerstraamdecoratie

Nee, dit jaar werd het eens geen gepriegel met sjablonen en een sneeuwspuitbus, wel met sjablonen en raamstiften. Merel had er op haar verjaardag gekregen van een vriendin, maar we hadden onlangs in de Zeeman ook kerstsjablonen gezien waar een paar stiften ook bij zaten.

Ik moet zeggen, ik vind het wel geslaagd, ja. Kobe heeft dan maar ook een kerstei getekend, hij zegt dat zoiets traditie is in Scandinavië. Zal wel, zeker?

En de achtergrond, dat zijn gewoon de schapenwolkjes die vandaag te zien waren in de lucht.

Geplaatst op

Kerstversiering

De Sint is geweest, en dus is het kerstgerief bovengehaald. Gisteren heb ik de boom al in elkaar gevezen, vandaag ben ik hem beginnen versieren.

Maar de jongens hadden de dozen met kerstballen al zondag van de zolder gehaald: er moesten kerstvazen gemaakt worden. Kerstwatte?

Awel ja, ons pa en Nelly zetten allebei geen kerstboom meer: te veel werk en/of te weinig plaats. Maar om toch nog een klein beetje de kerstsfeer te krijgen, maak ik al een paar jaar “kerstvazen”: een mooie doorzichtige vaas gevuld met kerstballen en lichtjes. Het is wel geen kerstboom maar het geeft wel sfeer.

Ik nam zondagvoormiddag, toen ik ons pa ging ophalen, zijn “herfstvaas” mee – er bestaat ook nog een paasvaas en een zomervaas – en wisselde die voor een grote vierkante glazen bak die eigenlijk veel mooier staat op zijn vierkante salontafel. Die vierkante vaas was degene waar de amaryllissen van Marleen in hadden gezeten, en was eigenlijk ideaal.

Voor Nelly werd het een rond exemplaar.

En daarnaast kwam er ook weer eens een kerstkrans met materiaal van bij de buren, en wat hulst en klimop uit onze tuin.

En dan straks de kerstboom zelf, en dan zijn we er. Voilà.

Geplaatst op

Kerstboom

Dit jaar wilde ik de kerstboom eigenlijk al iets vroeger zetten. Traditie wil dat je wacht tot wanneer de Sint is geweest, maar het is al zo donker en treurig in 2020, dat ik het dit jaar aan mijn laars wilde lappen. Dat was duidelijk buiten Merel gerekend. Die verbood het me formeel: zie dat de Sint dan niet meer wilde komen, zeg?

Enfin, de dozen stonden al sinds woensdag hier beneden en gisterennamiddag kreeg ik wel de toestemming om eraan te beginnen, gelukkig met een beetje hulp.

Ons pa zat erbij, keek ernaar, en was eigenlijk ook zeer tevreden met de vaas met ballen en lichtjes die ook hij kreeg om in zijn huis een beetje kerstsfeer te brengen.

Buiten hadden de zonen de lichtjes zaterdag al in de boom gehangen, met behoorlijk wat geklauter, maar het ziet er echt wel warm en feestelijk uit. Idioot, eigenlijk, maar dat zijn de kleine dingen die me goedgezind houden.

Enfin, er zijn lichtjes in deze donkere dagen, toch nog een beetje gezelligheid. En nu die examens nog doorspartelen en dan eventjes adem happen. Oef.