Kerstboomkarma

Het zal me leren, van mijn principe af te wijken en de kerstboom te zetten nog voor Sinterklaas is geweest…

Aangezien die een dag te vroeg was langsgeweest hier ten huize, ben ik al op 5 december, de woensdagnamiddag, de boom beginnen zetten. Ik had echt beter moeten weten…

Vorig jaar heb ik in de solden allemaal nieuwe spullen gekocht, wit, goud en zilver, en ik had er echt zin in. Er waren zelfs nog een hoop hele mooie ballen bijgekomen van Chantal, mijn kuisvrouw, die ook een andere stijl wilde. Bon, ik dus netjes de boom in elkaar gezet, lichtjes gehangen, slingers, en dan alle andere decoratie. Véél decoratie. Met echt wel een mooie boom als gevolg.

Tot donderdagmorgen. Want toen ik de lichtjes weer in de stekker stak, ging er geen lampje branden. En zeker geen gans lichtsnoer. Meh.

Ik probeerde hier en daar wat lampjes vast te steken, met twee gebroken kerstballen tot gevolg. Hmpf. Geen goed idee dus. Ik heb dan maar alles voorzichtig weer uit de boom gehaald, de lampjes op de grond gelegd, en ze een voor een vastgestoken. En jawel, plots gingen de lichtjes weer aan! Bon, lichtjes opnieuw in de boom, slingers erin, en alle ornamenten. Vier kapotte ballen in totaal.

Donderdagavond liet ik de lichtjes branden, maar vrijdagavond trok ik de stekker uit. En… jawel… zaterdagmorgen waren er geen lichtjes meer. Raaahh!

Drie keer raden wat ik gedaan heb, de zondagnamiddag? Jawel. Voor de derde keer. Deze keer heb ik alle lichtjes er stuk voor stuk uitgehaald en ze vervangen door een ander, en yep, een van de lichtjes had een kapotte fitting. Lichtje vervangen, probleem opgelost. Ik heb ermee staan zwieren en shaken, maar ze bleven branden. Ik heb dan in de loop van de namiddag voor de derde keer de boom opgetuigd, met intussen zelfs nog een paar extra versiersels.

Karma, zeg ik u. Van de sint.

Sinterklaas zijn verjaardagsfeestje, of zoiets toch

Uiteraard was er de Sint deze morgen. Mijn kinderen blijven me verbazen: stipt om zeven uur – vroeger mogen ze niet opstaan – hoorde ik Merel en Kobe naar beneden gaan. Stipt om acht uur stond Kobe aan mijn bed: dat hij honger had, en of ik de koffiekoeken niet wilde komen bakken. “Oh, en wat heeft de Sint gebracht?” vroeg ik, nog vanuit mijn bed. “Oh maar mama, we hebben onze cadeautjes nog niet opengedaan, want we wisten niet of we dat wel al mochten van jou, en of we niet moesten wachten op Wolf.” Soms denk ik dat ik eens wat minder streng moet zijn met hen :-p

Enfin, ik naar beneden, nog net op tijd om twee stralende gezichtjes op foto vast te leggen: Merel met haar Lego Frozen kasteeltje, Kobe met zijn Jommekes.

Wolf dook pas later op, maar was ook heel blij met zijn Phlatball. Vree wijs ding, trouwens, daar is al intens mee gespeeld.

Daarna mocht ik eindelijk de kerstboom zetten. Een nieuwe dit jaar, vorig jaar gekocht aan 50% in de solden. En mocht je je afvragen hoe vaak een vijfjarige kan vragen: “Mama, mogen de ballen er al in?”, wel, veel, neem het van mij aan. “Maar wacht toch efkes! Eerst den boom en de lampkes en de slingers!”

IMG_0665

Intussen was de schoonmoeder toegekomen voor een rosbiefje, en reden we tegen half twee richting Brussel, voor Livs verjaardagsfeestje en de bijbehorende taart ^^

Enfin, het was heel gezellig, er was – zoals altijd – weer veel te veel taart, en de kinderen vielen prompt in slaap in de auto. Volledig zoals het hoort, dus. Bedankt, Koen en Else! En ook nog extra bedankt voor de kleine Sinterklaascadeautjes, de kinderen vonden ze de max!

Nopjes

Hoe een mens toch in zijn nopjes kan zijn over de stomste dingen. Enfin, ikke toch.

Ik loop nu al de hele dag zo content als een katjen over drie domme dingen.

Eén: mijn opgeruimde naaikamer. In die mate zelfs, dat ik het overweeg om er een alternatief bureau van te maken, als ik eens weg wil vluchten van het lawaai hier beneden. Want mijn bureau hier mag dan zalig zijn, het is niet bepaald afsluitbaar van de rest van de woonkamer, en dus ook niet van de geluiden van pakweg Dora of Kai-Lan. Die naaikamer was een complete ramp. Er staat een pracht van een tafel, maar die was volledig bedolven onder de rommel. Toegegeven, het meeste ervan hoorde wel in die kamer thuis, maar was nooit verder geraakt dan “deur open, brol erin, deur toe”. Zucht. Ik had ze destijds ook anders moeten organiseren dan de bedoeling was, omdat het logeerbed erin opgeslagen stond. U weet wel, dat bed dat nu al meer dan een jaar in Wolfs kamer staat.

Maar bon, koe bij de horens gevat, en kamer opgeruimd. Mét uitstekend resultaat dus.

IMG_2904

IMG_2906

Twee: mijn livinggordijn is éindelijk in orde geraakt. Het ding kwam voortdurend los, en ik heb maar recent gemerkt dat dat was omdat er twee maten gordijnrails bestaan, en de schuivertjes uit de kleinste maat gewoon uit de glijder van de grotere maat schieten. Het gordijn hing meer half stok dan wat anders, en werkte gigantisch op mijn zenuwen. Tot ik vandaag in de Brico van die grotere schuivertjes vond. Probleem opgelost, gordijn hangt recht, na een paar maanden van gesukkel. En ik, ik kan niet anders dan er vergenoegd naar kijken. Content, man!

Drie: een nieuwe kerstboom. Het is er het moment voor, geloof me.
Onze vorige kerstboom is minstens tien jaar oud, en heeft zo wat van zijn pluimen verloren. Vroeger hadden we een echte, maar met kinderen en katten vond ik die rondslingerende naalden nu niet ideaal. Maar het budget destijds voor een kerstboom was niet bijzonder groot, en eigenlijk vind ik het dus geen mooi ding. Ik zei al een paar jaar dat ik een nieuwe wilde. Maar! Ik ben dan weer veel te gierig om aan zoiets stoms veel geld te hangen, en als je een mooie boom wil, kost dat effectief veel geld. Tenzij je in de solden nog naar de Brico of zoiets gaat, dan staat alle kerstgerief aan 50%. Ik vandaag dus met Merel naar de Brico, waar we een heel mooi exemplaar op de kop hebben getikt aan 50%. Pas op, het was nog 60 euro, maar da’s al te doen, 120 geef ik niet aan een kerstboom. Ik heb dus voor volgend jaar een knap, mooi ding op zolder liggen waar ik nu al van geniet. Serieus.

En ja, voeg daar fijne kinderen aan toe, goeie koffie, mijn verjaardagscadeautje van Bart dat vandaag geactiveerd is (een Spotify-account) en ik ben best wel in mijn nopjes, ja.

En u?