365 – 21 december 2015 – kerstkiekeboe
Sinterklaas zijn verjaardagsfeestje, of zoiets toch
Uiteraard was er de Sint deze morgen. Mijn kinderen blijven me verbazen: stipt om zeven uur – vroeger mogen ze niet opstaan – hoorde ik Merel en Kobe naar beneden gaan. Stipt om acht uur stond Kobe aan mijn bed: dat hij honger had, en of ik de koffiekoeken niet wilde komen bakken. “Oh, en wat heeft de Sint gebracht?” vroeg ik, nog vanuit mijn bed. “Oh maar mama, we hebben onze cadeautjes nog niet opengedaan, want we wisten niet of we dat wel al mochten van jou, en of we niet moesten wachten op Wolf.” Soms denk ik dat ik eens wat minder streng moet zijn met hen :-p
Enfin, ik naar beneden, nog net op tijd om twee stralende gezichtjes op foto vast te leggen: Merel met haar Lego Frozen kasteeltje, Kobe met zijn Jommekes.
Wolf dook pas later op, maar was ook heel blij met zijn Phlatball. Vree wijs ding, trouwens, daar is al intens mee gespeeld.
Daarna mocht ik eindelijk de kerstboom zetten. Een nieuwe dit jaar, vorig jaar gekocht aan 50% in de solden. En mocht je je afvragen hoe vaak een vijfjarige kan vragen: “Mama, mogen de ballen er al in?”, wel, veel, neem het van mij aan. “Maar wacht toch efkes! Eerst den boom en de lampkes en de slingers!”
Intussen was de schoonmoeder toegekomen voor een rosbiefje, en reden we tegen half twee richting Brussel, voor Livs verjaardagsfeestje en de bijbehorende taart ^^
Enfin, het was heel gezellig, er was – zoals altijd – weer veel te veel taart, en de kinderen vielen prompt in slaap in de auto. Volledig zoals het hoort, dus. Bedankt, Koen en Else! En ook nog extra bedankt voor de kleine Sinterklaascadeautjes, de kinderen vonden ze de max!
365 – 06 januari 2015 – tot volgend jaar!
Nopjes
Hoe een mens toch in zijn nopjes kan zijn over de stomste dingen. Enfin, ikke toch.
Ik loop nu al de hele dag zo content als een katjen over drie domme dingen.
Eén: mijn opgeruimde naaikamer. In die mate zelfs, dat ik het overweeg om er een alternatief bureau van te maken, als ik eens weg wil vluchten van het lawaai hier beneden. Want mijn bureau hier mag dan zalig zijn, het is niet bepaald afsluitbaar van de rest van de woonkamer, en dus ook niet van de geluiden van pakweg Dora of Kai-Lan. Die naaikamer was een complete ramp. Er staat een pracht van een tafel, maar die was volledig bedolven onder de rommel. Toegegeven, het meeste ervan hoorde wel in die kamer thuis, maar was nooit verder geraakt dan “deur open, brol erin, deur toe”. Zucht. Ik had ze destijds ook anders moeten organiseren dan de bedoeling was, omdat het logeerbed erin opgeslagen stond. U weet wel, dat bed dat nu al meer dan een jaar in Wolfs kamer staat.
Maar bon, koe bij de horens gevat, en kamer opgeruimd. Mét uitstekend resultaat dus.
Twee: mijn livinggordijn is éindelijk in orde geraakt. Het ding kwam voortdurend los, en ik heb maar recent gemerkt dat dat was omdat er twee maten gordijnrails bestaan, en de schuivertjes uit de kleinste maat gewoon uit de glijder van de grotere maat schieten. Het gordijn hing meer half stok dan wat anders, en werkte gigantisch op mijn zenuwen. Tot ik vandaag in de Brico van die grotere schuivertjes vond. Probleem opgelost, gordijn hangt recht, na een paar maanden van gesukkel. En ik, ik kan niet anders dan er vergenoegd naar kijken. Content, man!
Drie: een nieuwe kerstboom. Het is er het moment voor, geloof me.
Onze vorige kerstboom is minstens tien jaar oud, en heeft zo wat van zijn pluimen verloren. Vroeger hadden we een echte, maar met kinderen en katten vond ik die rondslingerende naalden nu niet ideaal. Maar het budget destijds voor een kerstboom was niet bijzonder groot, en eigenlijk vind ik het dus geen mooi ding. Ik zei al een paar jaar dat ik een nieuwe wilde. Maar! Ik ben dan weer veel te gierig om aan zoiets stoms veel geld te hangen, en als je een mooie boom wil, kost dat effectief veel geld. Tenzij je in de solden nog naar de Brico of zoiets gaat, dan staat alle kerstgerief aan 50%. Ik vandaag dus met Merel naar de Brico, waar we een heel mooi exemplaar op de kop hebben getikt aan 50%. Pas op, het was nog 60 euro, maar da’s al te doen, 120 geef ik niet aan een kerstboom. Ik heb dus voor volgend jaar een knap, mooi ding op zolder liggen waar ik nu al van geniet. Serieus.
En ja, voeg daar fijne kinderen aan toe, goeie koffie, mijn verjaardagscadeautje van Bart dat vandaag geactiveerd is (een Spotify-account) en ik ben best wel in mijn nopjes, ja.
En u?
365 – 17 december 2014 – decemberzon
Kerstboom
Zondag, na het verjaardagsfeestje van Liv, haalde Bart twee grote dozen van de zolder: eentje met de boom, en eentje met alle versiering.
We hebben al een paar jaar een nepboom, en ik moet toegeven: het ruikt misschien niet zo lekker, maar er zijn tenminste geen naalden ook! Alleen ga ik na de feesten eens een nieuwe gaan kopen, denk ik: deze heeft zijn tijd wel gehad.
De kinderen hebben hem versierd, en ik vind dat het best gelukt is. In elk geval zat de kerstsfeer er ongelofelijk in, zondagavond.
365 – 24 december
Kerstboom
Ik weet niet waarom, maar dit jaar kriebelde het om de kerstboom te zetten. En dus werd hij op de eerste vrije dag na Sinterklaas van zolder gehaald, vandaag dus.
Vroeger was onze boom in blauw en goud, maar sinds de verbouwingen is het dus rood en goud geworden, zoals vorig jaar en twee jaar geleden. Lekker opulent, dat ook. De jongens hebben zich alvast goed geamuseerd met het aankleden van de boom, terwijl Merel, net zoals vorig jaar, vrolijk met de ballen speelde. En geef toe, hij is toch mooi geworden he 🙂
Kerstboom
Gisteren heb ik met Kobe de kerstboom versierd.
Rode plastieken ballen in een nepboom (wegens kinderen), maar het valt best wel mee, dat resultaat. En ja, er hangen van die typisch Amerikaanse lekstokken in. De jongens zijn er zot van!
Fotootje overdag bij stralend zonlicht, en ’s avonds.
