Geplaatst op

Zomertruitje 15

Ik weet het, het wordt saai, maar dit is ook gewoon mijn archief, vandaar.

Toen Peggy zag dat ik zo’n zomertruitje met mouwtjes had gemaakt, wilde ze dat prompt ook. Zij die altijd gezegd had dat het zeker zéker ZEKER geen mouwtjes moest zijn. Juist ja.

Ik heb er dus eentje gemaakt, en ik vind het best knap. En nu twijfelt ze om aan de andere ook mouwtjes bij te zetten, iets wat eigenlijk wel kan. Serieus…

Ze vindt het wel precies korter dan de vorige, terwijl het exact hetzelfde model is, behalve de mouwtjes.

Geplaatst op

Zomertruitje 14 maar met mouwtjes deze keer

Ik had opnieuw zo’n bol kleurverlopend katoen gekocht, en de vorige keer vond ik het jammer dat ik niet tot het einde was geraakt, dat ik dus niet alle kleuren had. Dat wilde ik deze keer vermijden, en dus haakte ik er korte mouwtjes bij. Eigenlijk had ik nu net wat te kort, maar gelukkig had ik een passend kleur liggen en viel dat niet op.

Bij deze dus een nieuw licht dingetje, hetzelfde patroon maar mét mouwtjes deze keer, en ik ben er echt wel enthousiast over. Die kleuren…

Oh, en toen Peggy het zag Рzij die altijd zei dat ze echt echt echt geen mouwtjes wilde Рwilde ze er ook. Maar ze heeft al zeven stuks van die zomertruitjes, ik ga het achtste nu maken in lichte witte katoen m̩t mouwtjes, en eventueel haak ik aan de vorige er dan maar mouwtjes aan, dat zien we nog wel.

Geplaatst op

Verwenweek 2026

Awel ja, ze deed deugd, die verwenweek dit jaar. We hebben misschien nog maar net die week vakantie gehad, maar dat was net genoeg om even uit te blazen en achterstallig werk in te halen, niet om de batterijen op te laden.

Het is het principe van de Secret Santa, maar dan onder collega’s en een hele week. En het hoeft echt geen geld te kosten, het mogen ook gewoon leuke kleine dingetjes zijn.

Ik had Vallery als doel, en was gelukkig vorige vrijdag haar dochter Bo tegengekomen die me wat tips kon geven.

Maandag had ik dus een potje op haar bureau gezet met wat repen van haar allerfavorietste chocolade in, en dat was blijkbaar een schot in de roos. Op dinsdag kreeg ze een geurkaars, en om vier uur legde ik enkele papieren roosjes in hartvorm op haar bureau tegen de woensdag, in de veronderstelling dat ze al weg was. Niet dus. Ze zag ze nog liggen en dacht dat het badzeep was. Euh, nee? Op donderdag heb ik dan maar échte badroosjes op haar bureau gelegd, met een badbommetje in de vorm van een macaron erbij, en een briefje dat dit nu wel écht voor in bad was. En vrijdag kreeg ze nog meer chocolade, want die hint had ze me wel gegeven. Ze had snel door dat ik het was, want er zijn er niet veel die weten van de chocolade of die een connectie hebben met Bo. Tsja.

Ik had daarentegen geen flauw idee wie mijn verwenner kon zijn. Nu, ik ben ook niet zo moeilijk te lezen, denk ik dan. Haakwerk en paars, toch?

Op dinsdag lag er een appeltje in mijn vakje, met een leuke rebus bij.

Op woensdag vond ik een leuk flesje badzout, alleen jammer dat ik nooit in bad ga want ik geraak er met moeite in en uit, en ik vind het zonde van het vele water. Maar het ruikt wel lekker, en het is een ideetje voor in een kast. En anders wordt het een mathom, toch?

Op donderdag wandelde ik mijn lokaal binnen en kreeg ik meteen een grote glimlach op het gezicht:

Zalig, toch? Ik denk dat ik er een omslagdoek met mouwtjes van ga maken…

En op vrijdag was het nog eens klop erop:

chocolade en een gothic haakpakketje…

Dikke dikke merci, Aline! Het heeft echt voor een zalige week gezorgd.

Geplaatst op

Wanten voor Lieze

Merel vroeg me of ik het zag zitten om ook iets te maken voor Lieze. Uiteraard! Ze wilde oudroze wanten, geen handschoenen, maar wanten. En dus zocht ik een patroontje, het juiste garen, en dat was dat.

Ze zien er een beetje lomp uit, maar als daar volwassen handen in moeten, kan dat ook niet anders.

Geplaatst op

Overzicht handwerk in 2025

Awel ja, ik ben intussen zodanig in het handwerk gevlogen, dat ik vond dat ik eens een opsomming mocht maken. Ik ben zelf verbaasd van de hoeveelheid, geloof me.

Wel ne keer wijs om zien. En er staat nog behoorlijk wat op de planning, ja.

Geplaatst op

Zomertruitje nummer 8

Jawel, nog eentje, en ik ben nog niet uitgehaakt.

Peggy wilde er nog eentje in het grijs in de lichte katoen, en daarna nog eentje in hetzelfde grijs in de zwaardere katoen.

Hierbij dus de foto’s, om even te tonen hoe hetzelfde model compleet anders valt bij een andere lichaamsbouw, maar bij allebei eigenlijk even mooi is.

Met dank aan de bereidwillige modellen ^^

Geplaatst op

Vest nummer drie

Ik had voor mezelf al de lange vest in het paars gehaakt en voor Gwen de korte versie in blauw.

Peggy vond die zo leuk dat ze die ook wel wilde, maar dan niet zo lang als de mijne, maar ook niet zo kort als die van Gwen, en met iets minder wijde driekwartsmouwen. Euh, ja zeker? Ik begon vrolijk te haken en twee weken later kon Peggy ze trots showen. Ik had wel haar boezem wat verkeerd ingeschat, zodat de boord een stuk breder moest, maar dat vond ze juist goed want zo heeft ze ook meer kraag in haar nek waardoor ze geen sjaaltje hoeft te dragen. Ze is toch niet van plan om ze vaak dicht te doen, ze wilde ook geen knoopjes. Bon, alweer een blij iemand dus, en dat voor zo’n twaalf euro aan garen.

Ze had ze de volgende dag toch al aan, zodat ze ze precies wel leuk vond. Alvast een goed teken.

Geplaatst op

Vest nummer twee

Toen ik twee weken geleden ging eten met Gwen, droeg ik mijn nieuwe, zelf gehaakte vest. Ze vond die zo leuk, dat ik meteen voorstelde om er ook eentje voor haar te maken. ADHDer zijnde, ben ik graag met mijn handen bezig terwijl ik lees of tv kijken, en liever dan haken of breien dan op mijn GSM zitten prutsen, want dan ben ik nog half afgeleid ook.

Dat was op woensdag, dus op donderdag passeerde ik meteen even langs de Zeeman – ik moest die spullen voor Delphine halen – en pakte enkele bollen blauwe wol mee, zoals ze gevraagd had. Nu, zij heeft een beduidend kleinere maat dan ik en wilde ook een korter vestje zoals in de oorspronkelijke beschrijving.

Gisteren, twee weken later dus, ben ik het afgewerkte product gaan binnensteken bij haar, en ik mocht meteen ook foto’s nemen om het te laten zien. Yup, ik ben echt wel trots, en het ging ook echt wel snel. Kostprijs? Geen tien euro in garen, serieus.

Ik ben echt wel blij, ik vind het ferm goed gelukt zo. En zij was ook echt blij, dus opnieuw win-win.

Geplaatst op

Boekomslag

Ofte book sleeve in het Engels. Merel is weer volop aan het lezen, krijgt ook af en toe een boek – naast bibliotheekboeken uiteraard – en zei onlangs iets over zo’n book sleeve. Dat is blijkbaar hip op BookTok.

Ze gaf me een fotootje en vroeg of ik ook zoiets kon maken. Uiteraard, dat is niet bepaald moeilijk.

Ik heb het niet zo voor tutorials, en een echt patroon kon ik niet vinden. Maar ik vind dat het eindresultaat er best wel mag wezen, in drie verschillende tinten blauw, afgewerkt met wit.

Ze was in elk geval wel blij. En dat is het voornaamste.