Elk jaar is er bij ons een mega schooltoneel. Dit klinkt een stuk erger dan het is, want eigenlijk is dat keer op keer echt goed. Alle leerlingen samen – dit jaar zo’n veertigtal – bouwen samen aan een stuk, onder leiding van één of meerdere regisseurs. Die leiden het project in goede banen, maken er een dramaturgisch geheel van en gieten het zelfs in een script.
Natuurlijk komt daar een hele hoop andere dingen bij kijken: het maken, drukken en ophangen van affiches, tickets en verkoop, het bestellen en opbouwen van een tribune, het leggen van vloerbescherming, de installatie en bediening van lichten en geluid, maar ook het voorzien van soep en eten tijdens de toneelweek, het zoeken naar kostuums, het bedienen van de bar tijdens de voorstellingen, het bakken van taarten voor de namiddagvoorstelling…
En dus ook het programmaboekje. Vroeger maakte ik dat, intussen doet een van de toneelmedewerkers dat, een van de jongere collega’s. En dit jaar ben ik dus weer foto’s gaan nemen, iets wat ik vroeger ook al gedaan heb. Een deel heb ik genomen met het oude Canon fototoestel, maar dat is intussen eigenlijk voorbijgestreefd en relatief korrelig. Ik had het mee omdat de telelens op dat toestel wel goeie foto’s maakt in het donker, maar alle lichten waren deze keer aangebleven, dus dat hielp wel. Het grootste deel van de foto’s heb ik dan ook gemaakt met mijn gsm, want daar zit een bijzonder goeie lens op én knappe software die alles meteen corrigeert. Alleen moet je dan heel dicht gaan staan, maar dat vonden ze niet erg, ik had de leerlingen dan ook gevraagd om me absoluut te negeren.
En die foto’s? Die vindt u binnenkort in het programmaboekje van tToneel, waarvan u hieronder de affiche kan zien. En tickets? Via de leerlingen of via mij. Gewoon doen.
