Heupmysterie

De heup blijft voorlopig een mysterie. Donderdag zat ik bij de radioloog, en die wist niet goed wat hij ervan moest denken. Nee, het was geen slijmbeursontsteking, en ja, de pees bij de gluteus medius (mijn middenbilspier) stond wat dikker, en die spier stabiliseert mijn bekken, dus dat zou wel kunnen ja. Maar dat mocht op zich niet zo’n pijnklachten geven. Artrose ofte een versleten heup zag hij niet, maar er was wel wat verkalking aan de binnenkant van mijn heupkom. Maar opnieuw: niet dit soort pijnklachten. Hij wist het dus eigenlijk niet. Hmpf.

Uiteraard wist mijn huisdokter het daardoor ook niet meer. Er was dus wel iets van ontsteking, maar waar, hoe en waarom? We zijn in samenspraak tot de conclusie gekomen dat ik eerst eens een dag of vijf diclofenac neem, en als het dan niet betert, dat het een afspraak wordt bij de rugspecialist want dat het wellicht van daar komt. Maar of die het gaat weten?

Geen idee. Hmpf.

Elleboog

Mijn elleboog is het weer aan het opgeven. Dat lijf van mij, daar is dus echt niet veel meer goed aan. Of zoals Bart zegt: “Er zijn kosten aan.”

Mijn tenniselleboog is er weer: een peesontsteking die begint aan de elleboog, en die dan verder uitstraalt naar de rest van mijn arm, van pols tot schouder.

Het was er al een tijdje, maar ik dacht dat het met een weekje vakantie, en dus geen computer en andere repetitieve bewegingen of belasting, wel zou beteren. Niet echt dus. Hmpf. Ik ben vandaag dan maar begonnen met Diclofenac, wat de orthopedist me de vorige keer ook al had voorgeschreven, en de Kinegel als zalf. Ik hoop maar dat het snel betert, want ik kan geen druk uitoefenen met mijn duim en wijsvinger. Zelfs de was ophangen doet pijn :-p

Enfin ja. This too shall pass.