Nazomer

En dàt het nazomert!

Gisteren was het al 28°, vandaag zal dat niet minder geweest zijn, denk ik. Ik haalde de jongens af van de muziekles om drie uur, gaf iedereen een vieruurtje, ze deden snel hun huiswerk, ik pakte een hoop gerief in, en wég waren we, richting Blaarmeersen.

Ik vermoed dat het kwart voor vijf was tegen dat we er waren, en we hebben dus een uur kunnen zwemmen. We waren overigens duidelijk niet alleen. Ik laat u even meegenieten van een paar foto’s, getrokken rond half zes. Half september, mensen, half september.

IMG_1850

IMG_1851

IMG_1847

IMG_1848

IMG_1849

IMG_1858

IMG_1853

IMG_1855

IMG_1856

IMG_1857

IMG_1859

Tegen kwart voor zes riep ik ze uit het water, trokken de jongens hun rugbykleren aan, en renden ze – bijna te laat – naar het veld.

IMG_1860

Merel en ik, wij genoten nog verder van de zon en van onze picknick.

IMG_1861

IMG_1863

Zo’n nazomers, dat mag van mij wat langer duren.

Clubdag in de rugby

Net zoals vorig jaar was er ook dit jaar een clubdag bij de GRFC, of de Ghent Rugby Football Club. Ik was gevraagd om het te presenteren, en eigenlijk zat het wel goed in elkaar. In elk geval minder chaotisch dan vorig jaar :-p

Helaas was er gigantische file rond Erpe-Mere, en zaten blijkbaar nogal wat mensen vast in die file, maar bon. Kwart over zes liet ik de voorzitter aan het woord, daarna de gloednieuwe trainerscoach, en dan stelde ik de ploegen van de -12 jarigen voor en stuurde hen richting veld. Ha ja, de kleintjes hebben toch niks aan al dat gespeech.

Er kwam nog een woordje van de secretaris, de rest van de teams werd voorgesteld, en er volgde een grote gezamenlijke training, mét ouders erbij. Afsluiten deden we met versgebakken frietjes ^^

Eigenlijk was het vooral een bijzonder gezellige boel, mede dankzij het excellente weer natuurlijk. Ik trainde niet mee, ik nam foto’s, terwijl Merel met haar rugbyvriendinnetje Hasse (en haar mama) vrolijk ronddrentelde.  De hele reeks is te bezichtigen op de FB pagina van de rugby, ik geef er hier ook een paar mee.

10628315_10203922156326960_449508762171836547_n

IMG_1678

IMG_1679

IMG_1699

IMG_1701

Hoofdtrainer Michel stond het even uit te leggen.

IMG_1711

IMG_1776

 

Rugby

Vandaag was er weer rugby, na twee maanden vakantie. De zon scheen, de kinderen hadden er zin in, en… Wolf mocht dus niet. Hij loopt zelfs nog op krukken, van rugby was er dus geen sprake. Het piekte, zei hij: hij wilde zo graag meedoen, maar dat ging uiteraard niet. Dus keek hij maar, en probeerde nog iets op te steken.
Ernest was er ook, het tweede zoontje van Gwen en Erik. Voetbal is niks voor hem, maar rugby hopelijk wel. Wel ironisch: in Zuid-Afrika is voetbal de zwarte sport, en rugby de blanke sport, en hun twee zonen doen het net andersom ^^

Merel amuseerde zich ook te pletter: er was namelijk Hasse, een ander hoogblond klein mormel wier broertje ook speelt, en met wie zij zich de hele tijd al giechelend heeft geamuseerd. Met veel dank aan de mama, overigens: die zag het zitten om met die twee meisjes een soort training op zich te houden. Fijn om zien!

IMG_1626

IMG_1623

IMG_1624

Jammer eigenlijk dat Wolf niet kan stappen, of we hadden er een heerlijke wandeling van gemaakt!

Als er maar water is…

Ik heb deze morgen heerlijk lang geslapen, dan rustig ontbeten met de kinderen, en iets later zaten ze alweer in hun zwembadje. Een zegen, dat ding!

IMG_0070

Maar ook na de middag bleven we in de ban van het water, namelijk de Blaarmeersen. Om een of andere reden zag ik het zitten om met hen te gaan zwemmen, en dus propten we in een grote sporttas op wieltjes:
– handdoeken
– zwembroeken
– zonnecrème
– parasolletje
– koekjes en water
– meloen in een koeltas
– fototoestel
– dekentje om op te liggen
– matje om op te liggen
– waterpistool en zwembrillen

Iets na drieën, bij drieëndertig graden, arriveerden we aan de spartelput, en eigenlijk viel het nog mee qua drukte. Ik hielp de kinderen omkleden, en bracht ze richting water. Alwaar Merel prompt begon te huilen omdat ik terugkeerde. Pas na een paar minuten kon Wolf haar aan het verstand brengen dat ik toch moeilijk in jeans kon gaan zwemmen, en dat ook ik me moest omkleden. Enfin, iets later stond ze vrolijk te springen aan mijn hand, speelden we haaitje – de jongens vallen ons aan, en Merel moet ze doodzappen met de pareltjes die aan mijn zwemrokje hangen – en amuseerden we ons opperbest. Na een uurtje keerde ik terug naar het zand, en tegen half vijf kwam Kobe plots krijsend aangelopen: hij was gestoken in zijn voorhoofd door een daas! Althans, dat beweerde hij, want ik zag niks. Hij bleef op de handdoeken liggen, wilde niet meer in het water.

IMG_0077

IMG_0078

IMG_0079

IMG_0080

IMG_0074

IMG_0075

Merel en ik zwommen nog wat met Wolf, maar tegen vijf uur kregen we allemaal medelijden met zielige Kobe, en besloten we naar huis terug te gaan. Ik overigens in een pesthumeur, want de kinderen deden niks, stonden erbij en keken ernaar. Zelfs een handdoek opvouwen was blijkbaar teveel gevraagd. En ja, het was warm.

 

Zwemmen

Als je me had gezegd dat ik vandaag ging zwemmen in de Blaarmeersen, ik had je zot verklaard. Edoch…

Woensdag waren Wolf en Merel er al fluks ingesprongen en hadden duidelijk genoten, vandaag had ik me voorzien en echt zwembroeken en handdoeken meegenomen, voor na de strandtraining. Oh, en een dekentje, een ligmat, de picknick, drinken, een zwemband… Voor het zekerste had ik dus ook mijn eigen zwemgerief mee, en jawel: de jongens waren aan het trainen, en Merel wilde zo graag zwemmen, maar durfde niet alleen.

Ik heb dan maar temidden van de andere rugby-ouders mijn zwemspullen aangetrokken, en lo and behold, het was niet eens koud! Echt serieus! Ik denk dat Merel en ik toch ongeveer een uur in dat water hebben gezeten, voor ze te veel honger kreeg. Intussen waren ook de jongens en de andere spelertjes het water ingeplonst, en dat vond ze een pak minder, al dat gespat.

In elk geval heb ik er van genoten, van dat juniwater. Een aanrader, echt!

IMG_9370

IMG_9380

IMG_9392

 

Heftig dagje

De voormiddag begon rustig, met koffie en wat verbeterwerk. Maar tegen elf uur – ik stond zelfs nog in de winkel – arriveerde Vallery, om gezellig te kletsen en samen te koken.

Om kwart voor één konden we allemaal samen aan tafel, buiten in de zon.

IMG_9337

Het witbord had op beide meisjes een ongelofelijke aantrekkingskracht:

IMG_9339

Tegen vier uur – en een zangexamen van Wolf later – gooide ik beide dames buiten, want om vijf uur moesten we bij de tandarts staan. Wolfs bovenste melkhoektanden hebben namelijk geen zin om plaats te ruimen voor de definitieve versies, en moesten dus een handje geholpen worden. Een kwartier later stonden we alweer buiten, met twee proppen in Wolfs mond. Die er al vrij snel serieus bloederig uitzagen.

IMG_9341

IMG_9340

Enfin, veel last had hij er niet van, maar hij mocht wel niet gaan rugbyen van de tandarts: het zou opnieuw kunnen beginnen bloeden.

Omdat het prachtig weer was, en ik eigenlijk wel zin had in picknicken en Kobe toch moest gaan trainen, reden we alsnog naar de Blaarmeersen. Kobe werd afgedropt op het veld, en wij wandelden verder naar het grasveld/strand.

Ik had, om eerlijk te zijn, niet gedacht dat het water zo warm ging zijn. Ik had dus wel een handdoek bij om voeten en zo af te drogen, maar geen echt zwemgerief. Geen nood, Wolf kon in zijn boxersshort zwemmen, en Merel had heel toevallig een pop bij, die ze zelf een onderbroekje had aangetrokken. Reserve-onderbroek dus ^^

Er was ook strandspeelgoed mee, en ze hebben zich de max geamuseerd, heb ik de indruk. Alleen ging Merel kopje onder op een bepaald moment, en was het gedaan met zwemmen voor haar.

IMG_9342

IMG_9345

IMG_9348

IMG_9352

IMG_9350

IMG_9361

Enfin, tegen zeven uur ging ik Kobe halen op het veld, en kon hij mee zijn boterhammetjes opeten. Ik had speciaal van die zachte broodjes gekocht zodat Wolf geen probleem zou hebben om te eten.

IMG_9363

Door het gras sleften we terug naar de auto, en Merel viel in slaap op de achterbank. Het was misschien al na bedtijd, maar het was wél een heerlijke dag!

Jeugdfinales rugby

Dat het een hectische dag was vandaag, en dat mijn voeten pijn doen. En vooral: dat het toch echt wel serieus veel geregend heeft vandaag. Serieus jong, moest dat nu?

Het waren namelijk jeugdfinales van de rugby: 1800 spelertjes van gans België, tussen vijf en vijftien jaar oud, mét ouders/trainers/begeleiders. We mogen dan wel een superdeluxe clubhuis hebben, zoveel volk kunnen we écht niet accommoderen, zeker niet in de regen. Gelukkig waren er zeer veel tentjes en luifels, en zat de sfeer er toch in. Ik ben toegekomen met de kinderen iets na negen, en ben dadelijk beginnen werken. Zelfs mijn eten – een pakje frieten en een croque – heb ik opgegeten terwijl ik aan de kassa zat, en ik ben pas gestopt toen ook de jongens hun medaille hadden gekregen, zo rond een uur of vijf. Ik was compleet pompaf zeg.

Maar ik denk dat het goed was. Nee, ik weet eigenlijk wel zeker dat het goed was.

Een zicht op het zenuwcentrum: het secretariaat van de rugbybond, dat alle scores bijhield en het wedstrijdschema opstelde.

IMG_9251

Er was zelfs een verkoopsstand. Wolf kon niet weerstaan aan een schattig mini rugbyballetje van Gilbert.

IMG_9253

Twee mensen van de rugbybond, vrolijk aan het afzien in de striemende wind.

IMG_9254

Matchke van onze U7s.

IMG_9256

Een overzicht van de paraplu’s

IMG_9261

Gelukkig hadden veel clubs hun eigen luifeltjes mee.

IMG_9262

Zicht op ons mooie, maar natte clubhuis

IMG_9263

En dan het omgekeerde zicht: vanuit datzelfde clubhuis dus.

IMG_9266