Tijd
Tijd, dat is hier een luxeproduct tegenwoordig.
Ik heb er namelijk te kort, merk ik.
Tijd om te verbeteren, want ik steek eigenlijk zeer veel tijd, momenteel, in het opvolgen van de verbouwing. En ik mag dan misschien wel maar 4/5 werken, ik heb allemaal redelijk grote klassen dit jaar, en dat scheelt een pak qua verbeterwerk.
Tijd voor de verbouwing. Vrijdag gaat de tussenwand weg, en ze hebben nog verdomd veel werk, heb ik de indruk. Ik vrees een beetje dat het niet af gaat geraken, of toch niet zoals het zou moeten.
En dan is er deze namiddag nog een personeelsvergadering. Noodzakelijk, dat weet ik ook wel, maar op een moment dat iedereen liever aan het verbeteren zou zijn (want ’s avonds zijn de kinderen er weer) is dat ook niet zo ideaal. Aan de andere kant: het is nooit ideaal, er is altijd wel wat.
Tijd dus.
Iemand een pakje op overschot?
365 – 10 december
Philips Hue: een ideaal geek geschenk, medunkt
Eind november, op de Brussels Girl Geek Dinner, kwam een dame van Philips een uitleg doen over de nieuwe Hue serie.
Achteloos leunde ik achterover, geef ik eerlijk toe, want ik dacht dat het om een nieuwe versie van de Living Colours zou gaan. Niet dus. Want al na een paar woorden spitste ik mijn oren, nog iets later zat ik zeer geïnteresseerd naar voren geleund, en nóg iets later wist ik al: dit wil ik. En met mij zowat alle aanwezige girl geeks, geloof me. Ik dacht trouwens meteen dat ik hét ideale kerstcadeautje voor mijn lieve gadgetminnende echtgenoot had gevonden. Let op, u krijgt nu dus ongegeneerde en bijzonder gemeende reclame te lezen.
Wat doet die Hue dan precies?
Wel, om kort te gaan: zowat alles wat je met licht kan doen, zolang je het maar programmeert. Concreet gaat het om één wireless bridge, een klein bakje dus, dat je inplugt met een kabel (wasda?) in je wifistation, en waarmee je via je iPhone of iPad (of een andere smartphone) tot vijftig lampen kan aansturen.
En dat aansturen mag je gerust letterlijk nemen. Je kan het licht om het even welke kleur uit het lichtspectrum laten aannemen, dus van ijskoud wit licht tot heel warm wit licht, van rood tot violet, en alle kleuren van de regenboog daartussen. Er zijn voorgeprogrammeerde settings, die je een relaxed licht geven, of eentje waarin je je beter kan concentreren, enzoverder. Daarnaast kan je zelfs een eigen foto uploaden, en op basis daarvan zelf een lichtkleur samenstellen, zoals het licht op dat Griekse strandje bij zonsondergang…
Maar ook qua tijd valt de Hue volledig te programmeren. Eigenlijk maakt hij een Wake-up Light overbodig, want je kan je nachtlampje volledig automatisch op volle sterkte en kleur laten komen wanneer je maar wil. Kom je niet graag thuis in een donker huis? Stel de Hue dan in dat de lichten aan springen op een bepaald tijdstip. Of nog beter: laat hem via IFTTT detecteren wanneer je in de buurt van je huis komt (via locatiebepaling op je smartphone) en zorg dat dan de lichten aangaan.
Of nog beter: geen tijd om naar het live verslag van je favoriete voetbalmatch te luisteren, maar je wil wel meteen weten wanneer er gescoord wordt? Laat het licht even in een bepaalde kleur flikkeren bij elke goal, alweer via IFTTT.
Ook voor vakantie is het ideaal: je kan uiteraard alles netjes voorprogrammeren, maar via de webbased app kan je ook gewoon vanuit je ligzetel aan het zwembad in Casablanca de lichten laten aanspringen. De software van de Hue is trouwens open source, iedereen kan schrijven.
Je ziet van hier dat zowat iedereen aanwezig enthousiast was: elke geek met ook maar een vezeltje geekiness in zijn lijf, zag de mogelijkheden al voor zich.
Natuurlijk kwamen er ook een aantal praktische vragen: in welk type lampen is de Hue beschikbaar? Hoe ver reikt de bridge? Hoeveel lampen kan je aansluiten? Wat verbruiken die dingen? En wat kosten ze eigenlijk?
Wel:- beschikbaar in een versie met E27 fitting (dikke indraaisocket) of GU10 (halogeen socket met dikke voetjes). De kleine indraaisocket komt er nog aan, en de laatste nieuwe versie van de Living Colours is ermee compatibel, al kan die geen wit licht aan, net zoals de ledstrips die er zitten aan te komen. Die laatste worden overigens Friends of Hue genoemd.
– elke lamp fungeert als bridge voor het signaal, dat dus doorgegeven wordt van lamp naar lamp, desnoods tot op de zolder. Daarvoor wordt een apart protocol gebruikt (Zigbee, nog nooit van gehoord) dat dus je standaard wifi niet belast.
– je kan tot vijftig lampen aansluiten op dezelfde bridge, maar die doen dan – zover ik het begrepen heb -Â wel allemaal hetzelfde, dus als je je nachtlampje als wake up light gebruikt, gaan ook alle andere lampen aan, tenzij ze met de schakelaar uit staan.
EDIT (na antwoord van Philips in de commentaren): je kan een hoop scenario’s aanmaken, waarin je telkens aanduidt welke lamp daarin moet zitten. Je kan dus perfect de ene lamp als wake up light gebruiken, terwijl iemand anders in het bureau al helder wit licht heeft om te studeren, en nog iemand anders rustig met zacht licht wakker zit te worden in de keuken boven een kop koffie. Je kan dus ook manueel lampen aan en uit doen met de schakelaar, en die vallen dan uit het systeem. Meteen ook een antwoord op de volgende vraag:
– ze verbruiken vrij veel, omdat ze eigenlijk continu aan staan, ook al verspreiden ze geen licht. Elke lamp in stand by stand verbruikt ongeveer 0,45W. Vijftig lampen lijkt me dus een duur lolletje te worden. En dan hebben we het nog niet over de aankoopkost:
– 199,95€ voor de starterskit met bridge en 3 lampen, daarna is het 59,95€ per lamp. Ugh.
Maar toch: zo’n starterskit leek me het ideale cadeau voor Bart. Tot ik, op mijn enthousiast getwitter over de Hue, volgend antwoord kreeg:
Zucht.
En tóch wil ik ze wel. Allez jong, zo wijs!
365 – 9 december
Bowling
Alternatieve verjaardagsfeestjes zijn de max, vooral als je niet door hebt dat het eigenlijk om een verjaardagsfeestje gaat, en niet om een informele broer-zuster-samenkomst. Soit, het neefje zal nog wel eens een cadeautje krijgen ^^
We bevonden ons dus deze namiddag in het glorieuze Beke om te bowlen met mijn beide broers en alle aanhangsels, zijnde zes volwassenen en zeven kinderen. Ook al bowl ik eigenlijk niet graag, ik heb me ferm geamuseerd, vooral eigenlijk in de tweede ronde, toen mijn oudste broer – die glorieus het eerste spel had gewonnen – net niet laatste eindigde, en vooral door alledrie de vrouwen werd afgetroefd. Booyah! (Al is afgetroefd misschien ook niet het juiste woord, met die lage scores.)
Aansluitend zijn we naar het centrum van Zomergem getrokken, alwaar ons een uitgebreid aperitief en een heerlijke spaghetti te wachten stond. Nooit gedacht, maar ik ben zelfs blijven overeenkomen met mijn broer, al hebben we elkaar in het deurgat bij het afscheid toch wat blauwe plekken gelapt. Old habits die hard, zeker?
365 – 8 december
Veel volk op de werkvloer
En dat laatste mag je gerust letterlijk noemen: op een bepaald moment waren hier vandaag drie Poolse en een Belgische schrijnwerker, een Belgische planner, twee Togolese en één Marokkaanse plakker, en een Belgische elektricien. Met mijn twee jongens erbij konden ze voetballen! En dat allemaal op een zaterdag…
Maar het moet vooruitgaan natuurlijk: de deadline is eigenlijk vrijdag, dus nog een week te gaan. Dat er een aantal dingen niet klaar zullen zijn, wisten we op voorhand: het schilderwerk is pas voor later gepland omdat de muren nog moeten drogen, en ook de stalen vloer kan pas later geplaatst worden, omdat die chape door en door droog moet zijn. Maar al de rest zou moeten klaar zijn, en da’s nog behoorlijk wat.
Kobes kamer ziet er momenteel zo uit:
De stenenrij onder de vensterbanken moet nog geplakt worden, er moeten nog rolluikbakken komen, en er staan nog geen plintjes. De deur is sowieso pas voor later, omdat ook daar het plakwerk grondig uitgedroogd moet zijn.
In de kleine badkamer zijn ze de boordsteentjes aan het wegkappen om er ook tegels te kunnen zetten, en zijn ze ook nog aan het plafond bezig. Ofte: een grote rommel.
Morgen wellicht meer, maar ik ga de kinderen straks in de goede handen van mijn schoonmoeder laten, en richting Poort vertrekken. Ik ga die ene larpavond verdomd goed kunnen gebruiken, met alle examen- en verbouwstress. Rond zeven uur wordt ze afgelost door de vaste babysit, en Bart komt dan in de loop van de avond wel thuis van zijn marketingcongres.
Tsja.
Overal druk, zeker?
365 – 7 december
Sinterklaas
Sinterklaas vandaag, en we zullen het geweten hebben! Ik heb er echt eventjes genoeg van nu.
Het begon uiteraard gisterenavond met de schoentjes.
Piet drinkt hier geen pintje, maar wel gin-tonic. Ha ja.
Mama haalde de pakjes uit, versierde alles met chocolade, koekjes en guimauvekes, en legde er duidelijk de namen bij.
Nochtans waren ze op het gewone uur op, zijnde zeven uur. Van mij moesten ze eerst kleren aanhebben voor ze de cadeautjes mochten opendoen, en dat resulteerde in drie propere, enthousiaste en vooral zeer snel aangeklede kinderen.
Vooral Kobe stond te dansen en te springen.
Ik bracht hen naar school, en bleef even voor de intrede van de Sint aldaar. Er werd gespeecht, en er werd vooral ook zeer enthousiast door de hele lagere school de Sint-en-Pietenmove gedanst. Wijs jong!
Voor Gentblogt heb ik er een fotoreportage van gemaakt die u hier kunt vinden. Maar hieronder dus nog een paar fotootjes van ons kinderen, die daar niet staan.
Merel was eerst aan het huilen en wou mijn hand niet loslaten, maar de uitgelaten sfeer van haar klasgenootjes deed haar weer opfleuren. Al zegt haar gezichtje dat ze het toch niet helemaal vertrouwt, die rare meneren.
Ik reed naar huis, deed nog wat algemene dingen, en trok toen naar het kantoor van Wijs: drie drilboren tegelijk was me er toch teveel aan. Ginder had Liesbeth een plekje voor me voorzien, waar ik rustig kon verbeteren.
Ik had echter ook afgesproken met een vriend om te gaan lunchen in de Fabula Rasa, aan de Lousbergskaai, en ben eigenlijk veel te lang blijven hangen. En aangezien ik zo vlakbij zat, ben ik nog even in de Kringwinkel binnengewaaid aan de Vlaamse Kaai. Dat is hier in Gent hun grootste kleerwinkel, en voor vijf euro heb ik me nog een rok meegenomen, een winterexemplaar in ribbelstof met paarse tekening. Ik heb me er ook een kerstcadeautje gekocht, maar dat is dus niet voor nu.
Al bij al heb ik nog iet of wat kunnen verderwerken op kantoor, en heb ik vooral ook goed moeten lachen. Ik zat namelijk aan een bureau tussen een aantal jonkies die ik ook nog niet kende. Toen ik een van hen iets vroeg over mijn laptop, hielp die me met plezier, en voegde daar besmuikt aan toe: “En, wie zijt gij misschien?” Ik zag Bram, een van de anciens die wat verderop zat, al beginnen grijnzen. Met uitgestreken gezicht antwoordde ik: “Ikke? Oh, ik ben van thuis weggevlucht voor de verbouwingen, ik ben Barts vrouw.” Zijn ogen werden letterlijk anderhalve centimeter groter, en hij deinsde onwillekeurig wat terug. Brams grijns werd nog wat groter. Blijkbaar was het ventje toch wat uit zijn lood geslagen. Ha ja, de vrouw van den baas!
Enfin, ik ben nog de kinderen gaan halen, en na een laat vieruurtje zijn we richting de rugby getrokken. Er was wel degelijk training, maar ik wist dat Sinterklaas ook daar ging langsgaan, en dus had ik boterhammetjes mee.
Er kwam dus nóg chocolade en koekjes bij, en tegen half negen zat een doodmoe Mereltje in bed. Maar ze had genoten van Sinterklaas, zei ze!
Voor mij mag hij nu toch wel een jaartje wegblijven. Dag, Sinterklaasje, daa-aag!