Luxe schaakpartij

Ons pa kwam hier aanzetten met een onverwacht cadeau: het prachtige schaaktafeltje dat hij meer dan een halve eeuw geleden zelf maakte uit hout en badkamertegels. In combinatie met de grote Romeins-Keltische schaakstukken was het prachtig…

IMG_3480

Ik maakte het proper, Merel en Kobe stelden de stukken op, en samen speelden ze een partijtje, terwijl opa alles aan Merel uitlegde, en haar tips gaf. Ik weet niet wie er het meeste van genoot, maar ik vermoed opa ^^

En toen was er nog taart, en toen was Merel de kapster die al ons haar in een feestcoupe stak. Enkel Bart was dapper genoeg om de confrontatie met een fototoestel aan te gaan…

Maak de Stad

De voorbije zaterdagen was Kobe naar Nerdlab hier in Wondelgem gegaan, en vorige zaterdag kreeg hij de kroon op het werk: een kleine tentoonstelling, met een speech van Ayo en boterkoeken. Hij was apetrots, en Merel en ik gingen dus ook een kijkje nemen.

Het lijkt misschien niet veel, maar geloof me, ze hebben er stevig aan gewerkt.

Ontbijtje

Het was moeilijk dit jaar om met Gwen af te spreken. Normaal gezien gaan we elk jaar tijdens de kerstexamens samen ontbijten of lunchen, maar aangezien ze nu voor de Pedagogische Begeleidingsdienst werkt, heeft ze natuurlijk geen examens meer. We hadden vorige zaterdag afgesproken, maar ik voelde me niet bijzonder lekker. We spraken dan maar af voor de volgende dag, maar dan kreeg zij het niet meer rond met de kinderen. Tsja, dat gebeurt al eens in een gezin. En dus hadden we deze morgen afgesproken voor een ontbijtje. Omstandigheden zorgden ervoor dat het half tien was voor ik in Wald stond, en jammer genoeg moest zij om half elf alweer weg wegens een afspraak in Assenede.

Tot mijn verrassing was Erik er ook bij, en dat maakte het extra gezellig, al ging hij na een half uurtje al weg, want ook hij moest examens verbeteren. En hij wilde ook onze babbel niet verstoren, zei hij.

Babbelen hebben we dan maar gedaan, zij het vrij kort. We hebben dan maar afgesproken in de vakantie om een dagje samen te zitten met alle kinderen erbij. Steevast gezellig, en tijd genoeg om te kletsen. Vriendschappen moet je onderhouden, en sommige daarvan zijn gewoon goud waard.

Ziekenbezoek

Ge hadt ons moeten zien, deze middag: twee gehandicapten samen. Ik ben namelijk op ziekenbezoek gegaan bij Kim, die een tijdje geleden van haar fiets is gemaaid. En gemaaid is wel het juiste woord: een dronken chauffeur heeft haar opgeschept op zo’n manier dat de voorruit verbrijzeld was. Zijzelf heeft beide enkels zwaar verstuikt – even werd gevreesd voor haar achillespees, maar die is gelukkig niet geraakt. Er zijn wel diverse kruisbanden naar de vaantjes. Daarnaast zit er ook een klein barstje in haar schouder, waardoor krukken uiteraard helemaal niet lukten. En verder zit ze onder de blutsen en de builen… Ze heeft ongelofelijk veel chance gehad dat ze niet zwaarder gekwetst is, maar sowieso is ze een tijdlang thuis.

Enfin, ik installeerde me languit in de zetel, en zij lag in haar ziekenhuisbed, en zo hebben we oeverloos gekletst. Sinds vandaag kan ze, zij het bijzonder voorzichtig, rondlopen, en dus was er ook fantastische koffie, en een heel fijne chocoladetaart.

Twee sarcasten samen, het gaf wel pit aan ons gesprek, dat moet ik toegeven. En zo voelde ik me ook nog een beetje nuttig en al.

Ganda

Gisterenavond stond plots Dirk Willaert hier. Ik ken hem van de VZW Legia, een forum voor experimentele archeologie, vooral dan in het Gentse. Dirk is, naast enthousiast amateur-archeoloog, ook schrijver geworden, en meer bepaald van de Ganda-reeks. Hij weet zeer veel over Gent in de brons- en ijzertijd en ten tijde van de Romeinse overheersing, maar wou niet het zoveelste droge geschiedeniswerk schrijven.

16266337_1136478969813962_4879858608379117267_n

Daarom is hij aan een ganse reeks historische romans begonnen, onder de naam Ganda. Het eerste boek luistert naar de naam “Iunagos”, en het tweede heet “Volk van de Adelaar”. Dat laatste verwijst uiteraard naar de Romeinen, maar dan vanuit het standpunt van de lokale bevolking. De Romeinen zijn wel degelijk de agressors, de overheersers, de onderdrukkers die ze ook echt waren, maar waarover Julius Caesar schitterende propaganda heeft geschreven in het voordeel van de Romeinen.

Dirk had hiervoor af en toe eens een frase nodig in het Latijn, en daarvoor kwam hij bij mij terecht. Ik hielp hem met veel plezier, zonder enige moeite. Het was er echter nog steeds niet van gekomen om de boeken te lezen, en toen ik er toevallig op uit kwam dat hij een wedstrijd houdt waarbij je de twee boeken kan winnen, dacht ik: “Ik doe eens mee”. Dirk zag dat passeren, en was verwonderd: hij had me het tweede boek opgestuurd, maar dat was hier blijkbaar nooit aangekomen. En toen dacht hij: “Ik kom ze gewoon binnensteken zeg!”

Pas toen hij weer weg was, zag ik dat hij in elk boek een fijne dedicatie had geschreven, en dat ik in het tweede boek zelfs in het dankwoord vermeld sta! Môh! Dat was echt niet nodig, maar wel een leuke verrassing.

Zijn ze goed? Geen idee, ik moet ze nog beginnen lezen, maar ga eerst de Malazanreeks waar ik al een behoorlijk tijdje in bezig ben (11.000 + bladzijden) uitlezen. Maar het gaat over Gent in de tijd van de Romeinen, en de boeken krijgen goede kritieken, dus ik ben er vrij gerust in.

Ze zijn ook geschikt voor een jeugdpubliek, want eigenlijk zijn het een soort van coming-of-age romans, en als ik ze goed vind, ga ik ze alvast aanraden voor onze schoolbibliotheek. Kan maar interessant zijn!

Enfin, wil u ze zelf ook als cadeautje geven – ideale periode – dan kan je in de boekhandel terecht of op Dirks site, en wel hier. Of doe mee met zijn wedstrijd, nog tot 30 december. En weet me dan vooral te zeggen wat je van de boek vond. Ik zal hier nog een bespreking zetten, van zodra ik ze gelezen heb.