Geplaatst op

Nieuwjaarsdag

Ik wens u een prachtig 2013, dat alleen maar beter moge zijn dan 2012!

Voor ons begon het jaar eigenlijk heel gewoon, enfin, voor zover op vakantie zijn ‘gewoon’ is. We gingen verkennen, liepen wat rond, zaten rustig in ons huisje, aten de restjes van de avond voordien op (nog een ruime maaltijd) en genoten van het nietsdoen. Ik stak Merel in bed, en daarna meteen ook de jongens: die waren al doodop, en waren dus in slaap gevallen. Rond half vier kregen ze een vieruurtje, en ik ging met de jongens de volle tweehonderd meter verderop naar het strand. Nu ja, echt strand mag je het misschien niet noemen omdat het niet aan zee was (die lag een kilometertje verder) maar wel zand aan het Grevelingenmeer. Geen golven dus, maar wel wind en water. Er werd gevliegerd, en er werden putten gegraven. Zo moet dat ook, natuurlijk.

CP01

CP02

CP03

CP04

CP05

CP06

CP07

Om watertechnische redenen keerde ik met Kobe vrij snel terug naar het huisje, terwijl Wolf nog vrolijk verder bleef graven. En ik moest vaststellen dat ik blijkbaar voor de jongens geen ondergoed had ingepakt. Geen hemdjes, onderbroeken of kousen – ik WIST dat ik iets vergeten was! Tsja. Een snelle trip naar het winkeltje van Center Parcs leverde niks op: zij verkopen geen ondergoed. Gelukkig had ik een sponsen shortje voor Merel bij, dat perfect als onderbroek kon dienen voor Kobe. Want uiteraard zijn er op nieuwjaarsdag nu niet bepaald winkels open.

Bon ja, Merel werd wakker gemaakt, Wolf keerde terug van het strand met een paar kilo zand, en we togen richting zwembad. Een fijn zwembad overigens, maar daarover meer morgen.

CP08

CP09

CP10

CP11

En toen was het avond, lagen de kinderen in bed, brandden er kaarsjes, flakkerde het haardvuur, en lag ik languit in de zetel met een goed boek. Met mijn lief naast me. Beter kan een jaar toch niet beginnen, medunkt.

Geplaatst op

Port Zélande

Center Parcs, jawel, en dit keer dus in Zeeland. Het is eigenlijk amper anderhalf uur rijden, dat valt dus bijzonder goed mee.

De bedoeling was om te vertrekken rond tien uur, en om kwart over tien stonden we ook effectief klaar, alles in de auto geladen en al. Helaas moest er eerst nog iets geregeld worden voor Wijs, en dat liet ietsje langer op zich wachten dan we voorzien hadden, en dus was het kwart over elf voordat we effectief in de auto zaten. Geen nood, we stonden niet echt op uur, het was per slot van rekening vakantie!

We reden door de Westerscheldetunnel van meer dan zes kilometer, en stopten in Goes om te eten. Een alleraardigst klein stadje, niet veel anders dan pakweg Eeklo, had ik de indruk. We aten er bij een fijne Italiaan, en wandelden vrij prompt terug naar de auto, want Mereltje was moe, het was aan het miezeren, en zoveel was er nu ook weer niet te zien.

Kwart voor drie zaten we in ons huisje in Center Parcs, staken meteen Merel in bed, aten een kleinigheidje, en gingen op verkenning. Enfin, ik ging eigenlijk gewoon met de jongens gaan zwemmen ^^ En ja, het is een fijn zwembad daar!

Over eten hoefden we niet echt na te denken: we hadden, omdat het oudejaarsavond is, een steengrill besteld. Er is trouwens een hemelsbreed verschil met wat je dan krijgt in Center Parcs België en Center Parcs Nederland. In België valt dat nogal tegen, in Nederland is dat bijzonder uitgebreid. Ik had voor twee volwassenen en twee kinderen besteld, en kreeg vlees voor vier personen, en een even uitgebreide schotel met gesneden groenten. Er zat sla bij met twee sausjes, twee stokbroden, bakboter, kruidenboter, een kruidenmolentje, twee grote potten saus, aardappelsalade, en als dessert voor Bart en mij een frambozenpudding en een grote doos zeevruchtenpralines. De jongens hadden elk een doosje zoals bij de Happy Meal van McDonalds, met daarin een kleurboekje, kleurpotloden, bellenblaas, een kinderei, een Petit Gervais, een voorgerechtje onder de vorm van huzarensla, en een blikje sap. Als algemeen dessert zat er trouwens een bus pannenkoekenbeslag bij, compleet met half litertje melk, om poffertjes te maken op het grillding.

Oudejaar1

Oudejaar2

We hebben vrij vroeg gegeten omdat iedereen honger had, en de kinderen eigenlijk ook nogal moe waren. Tegen half negen zaten ze in bed, en konden Bart en ik rustig zitten lezen.

Nu ja, rustig… Hollanders zijn echt wel gék van vuurwerk. De hele avond (en eigenlijk ook al in de namiddag), maar vooral dus rond middernacht, werd er vuurwerk afgestoken en bleef het maar knallen. En niet zomaar wat fusées en fluiters, nee, het moet serieus wat geld gekost hebben, er zaten echt grote en mooie dingen bij.

Maar bon, het einde van het jaar dus. Het is een mooi jaar geweest.

Geplaatst op

Vakantie

’t Is vakantie. Eindelijk. Want deze keer was ik er écht aan toe: ik kon mijn leerlingen wel één voor één tegen de muur nagelen. Met van die kleine kleine spijkertjes. Bij voorkeur door het vel heen.

Echt.

Mijn stressbestendigheid is duidelijk niet meer wat ze geweest is.

Geplaatst op

Mijn eigen kleine Blaarmeersen

Nu ja, niet echt de mijne, maar toch… Laat het me uitleggen.

Goeie vrienden van mijn ouders hebben de meest fantastische tuin, een park op zich eigenlijk: een groot grasveld, prachtige bloemen en planten, een tennisveld, maar vooral eigenlijk een gigantische vijver, met strandje en eilandje met brug. Ik ging er als kind altijd zwemmen, en bleef er zelfs vaak logeren, al ligt hun huis op twee straten van mijn ouders. Onze trouwfoto’s zijn er destijds gemaakt, en ook Wolfs communiefoto’s. Ik ben er vroeger ook nog met de kinderen gaan zwemmen.

Ze  zeiden altijd dat ik maar moest afkomen met de kinderen, en dus belde ik vrijdag of ik zondag mocht komen picknicken met een vriendin en onze kinderen. Dat bleek geen enkel probleem, hun eigen kleinkinderen gingen er ook zijn, en dan was dat dubbel zo leuk voor iedereen.

Mijn ouders gingen uiteindelijk ook mee, en het werd een prachtige dag in een prachtige omgeving. Geen overvolle Blaarmeersen dus, waar je je kinderen geen seconde uit het oog mag verliezen tussen het gewoel, en waar je altijd leerlingen tegen het redelijk ontblote lijf loopt… En geen files naar de kust, maar ons kleine paradijsje. Oordeel zelf maar.

Marc01

Marc02

Marc03

Marc04

Marc05

Marc06

Marc07

Marc08

Marc09

Marc10

Marc11

Marc12

Geplaatst op

En het vakantiegevoel gaat verder…

Het is toch ongelofelijk hoeveel het weer uitmaakt qua vakantiegevoel? Al hoefde het voor mij ook weer niet zó warm te zijn.

Ik heb vandaag weer geen ene poot uitgestoken. Ja, in de voormiddag nog snel boodschappen gedaan, en een heerlijke quiche met kip, dragon en champignons in elkaar geflanst. Want tegen de middag kwam Vallery met Bo, en hebben we heerlijk buiten gegeten, en daarna hebben de kinderen in de zwembadjes gespeeld, en een spelletje binnen toen het buiten te warm was, en daarna weer in de zwembadjes en de hangmatten en dergelijke.

En Vallery en ik? Wij zaten op het terras, al dan niet in de tuin, kletsten, genoten van het nietsdoen, en namen vakantie. Tot een uur of zes, toen is ze doorgegaan. Maar ik verzeker het je: zon, zwembadjes en vrienden, dat is het toch wel, ja.

Ik ben zelfs vergeten foto’s te nemen, behalve deze dan.

hangmat

Geplaatst op

Strand

Nee, ik ben geen fan van de zee. Ik hou niet van al dat zand. Maar vooral hou ik niet van de tonnen mensen, de voortdurende wind die het zand in alle eten en drinken waait, de veel te dure ijsjes, het zoeken naar een parkeerplaats, en het ellenlange filerijden. Vooral dat laatste, eigenlijk. Nee, met de zee doe je me geen plezier.

Al een chance dat we dus tegenwoordig een strand hebben hier in Gent. En dan bedoel ik niet de Blaarmeersen, want al is de file daar een stuk minder, de rest blijft hetzelfde. Plus dan het feit dat ik er massa’s leerlingen tegenkom, en dat ik dat niet zo fijn vind als ik in een bikini rondloop. Er zijn grenzen, nietwaar?

Maar nu is er DOK strand. Een grote zandbak (iets kleiner dan vorig jaar) met een paar schelpen met water, strandstoelen, parasols, maar ook een speeltuin en een heel fijn terras met lekkere koffie. Toegegeven, de drank is er niet goedkoop, maar je betaalt dan ook geen inkom.

Ik heb vandaag Mereltje laten slapen tot dik drie uur, dan zijn we naar de kapper gereden, en daarna naar DOK Strand. Zij vond het zand in het begin wel geweldig, tot ze op een bepaald moment omver sloeg en haar hele mond vol zand kreeg. Toen was het plots een pak minder, en wilde ze vooral in de zetel of op mijn schoot zitten. En de jongens? Die groeven een put, speelden met water, en Wolf vliegerde. Dat ging niet bijzonder goed omdat de wind niet constant was, maar het lukte af en toe wel. Ik was negen euro kwijt aan twee ijsjes, een koffie en een stuk taart van Les Tartes De Françoise, een instituut in Gent. Maar ik was er wel een zeer fijne namiddag rijker, en drie moeë muizen. Zo moet vakantie zijn.

DOK1

DOK2

DOK3

DOK4

DOK5

DOK6

DOK7

DOK8

Geplaatst op

Egyptenaren in Tunesië

Club Med, dat staat ook voor entertainment. Als je wil, hoef je je er geen seconde te vervelen, er is altijd wel iets te doen.

Zelf zijn Bart en ik niet zo van het actieve type, en dus hoefden al die (geforceerde) dingen niet voor ons, integendeel, bij momenten ergerden we ons blauw aan de veel te luide muziek en het Franse gebrabbel door de microfoons. Maar bon, het draagt wel bij tot de algemene sfeer.

Om half negen was er altijd al fitness, en dan waren ze buiten op van die rubberen matten al vrolijk bezig, bende zotten, terwijl wij op ’t gemakje richting ontbijt gingen. Er was aquagym (waar ik een paar keer aan meegedaan heb), er waren spelletjes, er was ‘Crazy Time’, waarbij de halve club aan het dansen ging, maar je kon er ook boogschieten, leren zeilen of surfen of kajakken, op bepaalde tijdstippen aan die vliegende trapeze gaan hangen, en dat soort dingen.

De kinderen zaten in hun respectieve clubs, en werden dus voortdurend geëntertaind. Meestal was dat in hun eigen groepje, soms was dat voor iedereen. Zo was er een Vlaamse kermis waar wij wijselijk buiten zijn gebleven, en was er ook een aanval op de Romeinen door de Egyptenaren. De Romeinen hadden Cleopatra ontvoerd, en nu mochten de kinderen, verkleed als Egyptenaar, aanvallen met kleine zakjes bloem (eigenlijk gewoon papieren zakdoekjes met bloem in). De Galliërs waren scheidsrechters en gaven de bloem aan. Man man man, zo een gedoe! Maar de kinderen vonden het precies wel wijs.

Egypt01

Egypt02

Egypt03

Egypt04

Egypt05

Egypt06

Egypt07

Geplaatst op

Zo van die zomerse zondagen…

Er zijn zo van die zomerse zondagen die met niks anders te vergelijken zijn.

Slapen tot negen uur, ontbijten met pannenkoeken, en dan lekker rustig op ’t gemak je klaarmaken.

Naar ’t stad rijden, parkeren op de Kouter, en dan met de kinderen tussen de bloemen door flaneren, en even gaan luisteren naar het orkestje op de Kiosk.

Gent01

De stalen bloembladen proberen ontcijferen, en via de boekenmarkt op de Ajuinlei naar de Graslei slenteren. Je vergapen aan het prachtige zicht dat telkens toch weer verrast, via de Grasbrug naar de Korenlei, en je installeren op het prachtigste terras van Gent voor een heerlijke brunch. Genieten van croissants, gerookte zalm en heilbot, grijze garnaaltjes, wok met eendenborst, scampi in een currysausje, en dan vers fruit onder de chocoladefontein, javanais, bavarois van pistache, en ongelofelijk lekkere tiramisu.

Gent02

Gent03

Op ’t gemak de Jan Breydelstraat door, en even binnenwaaien in het Gravensteen om met de kinderen over de omwalling te lopen en de kelders in te duiken (de toren is voor een andere keer, wanneer Merel niet mee is). Via de kleine straatjes van het Patershol kijken naar de rommelmarkt, en uitkomen op de Oudburg. Naar Simon Says wandelen, om daar te genieten van een heerlijke koffie op het pleintje van ’t Sluizeke, waar net niemand aan het spelen is op het podium. Via de Ottogracht en de Baudelostraat uitkomen op de Vrijdagmarkt waar alweer een orkestje aan het spelen is. Verder slenteren door de Lange Munt, via de Korenmarkt en de Veldstraat, en zo terug naar de Kouter.

We waren om half drie alweer thuis, maar hadden een prachtige dag achter de rug. En nog een halve heerlijke dag in de tuin en het water voor de boeg.

Yup, zo van die zomerse zondagen…